De ultieme kleutertuin: Lale Gül en Dennis Schouten doen over en weer aangifte om helemaal níéts

Waar gaat deze ongekende juridische veldslag in hemelsnaam over? Het begon allemaal toen Jan Smit, vers gescheiden, een kwijl-emoji plaatste onder een foto van Lale Gül op Instagram. Er volgde wat onschuldig geflirt over en weer. Kolfje naar de hand van het satirische programma Roddelpraat, natuurlijk.

Dennis Schouten besprak de kwestie en merkte op dat Smit best "een leuke, frivole Nederlandse meid" kon krijgen. Hij voegde eraan toe: "Lale is gewoon een afgekeurde Turk."

Een flauwe, smakeloze opmerking? Ja. Roddelpraat is nou eenmaal geen high-brow televisie, het is satire met een hard randje. Schouten doelde er overduidelijk op dat Gül zélf gebroken heeft met haar islamitische achtergrond en daardoor door haar eigen voormalige gemeenschap is uitgekotst.

Maar in plaats van een even scherpe column terug te schrijven of haar schouders op te halen, besloot Lale Gül de professionele slachtofferrol aan te nemen. Ze schoof vrijdagavond aan bij Humberto Tan in RTL Tonight om te verkondigen dat ze met topadvocaat Peter Plasman aangifte gaat doen. Ze trok de vergelijking volledig uit zijn verband door te roepen dat dit lijkt op de "jaren dertig rassenleer, Adolf Hitler".

Kom op zeg, Lale. Je bent een gevierd schrijfster die zelf genadeloos de orthodoxe islam fileert. Dan moet je ook een dikkere huid hebben als een roddelvlogger een flauwe grap over je maakt. Om direct de nazi-kaart te trekken en de politie in te schakelen voor groepsbelediging is een gotspe en een klap in het gezicht van de vrijheid van meningsuiting die zij zelf zo hard nodig heeft.

Maar als u dacht dat het niet triester kon, doet Dennis Schouten nog een flinke duit in het zakje. De man die altijd hamert op het vrije woord en lak heeft aan de cancelcultuur, rent nu zélf naar het politiebureau. Omdat Lale hem op televisie een racist noemde, doet hij nu aangifte tegen háár.

Het is werkelijk tenenkrommend. Twee bekende opiniemakers die hun brood verdienen met het geven van ongezouten meningen, proberen elkaar nu via het strafrecht de mond te snoeren. Dit zijn geen kwetsbare burgers, dit zijn publieke figuren met een enorm podium.

Vecht het uit met woorden, in een column, in een video of desnoods in een debat. Maar val het toch al zwaar overbelaste Openbaar Ministerie niet lastig met deze treurige online fittie. Als we dit normaliseren, is het vrije, scherpe debat in Nederland definitief ten grave gedragen.