Mannenmars toont het failliet van het nepfeminisme: stop met kruipen voor deze ultralinkse betuttelaars

Emancipator heeft zelf aangekondigd niet mee te lopen, omdat de beschermersrol centraal blijft staan. De organisatie juicht de inzet tegen geweld toe, maar vindt dat die op de ‘juiste - feministische - manier’ moet gebeuren. Langs de route wil de club wel folders uitdelen. De mannen mogen straks lopen; de ideologische toezichthouders vertellen vanaf de stoep wat er aan hen mankeert. Wat een aanmatigende vertoning.

Dit gaat veel verder dan een onhandig gekozen woord. Kijk naar de eigen filosofie van Emancipator. Daar worden rationeel, competitief en resultaatgericht werken besproken als patriarchale normen. Alleen een gelijke plek voor vrouwen binnen het bestaande systeem vinden ze onvoldoende. De samenleving moet tot in haar onderdrukkende structuren worden veranderd.

Daar zit het probleem. Een man kan hard werken, betrouwbaar zijn en goed voor zijn omgeving zorgen, maar daarmee is hij voor deze ideologische verbouwingsploeg nog niet klaar. Ook zijn manier van denken moet op de schop. Het heeft iets van communistische heropvoedingsdrang: de bestaande mens voldoet niet, de theorie schrijft voor wat hij moet worden. Het etiket emancipatie maakt die bemoeizucht geen haar aantrekkelijker.

Vrijheid betekent juist dat mensen hun eigen leven mogen inrichten. Ook als een vrouw graag een beschermende man naast zich heeft. Ook als een man trots is op zijn kracht, zijn werk en zijn rol als vader. Die hoeven hun onderlinge verhouding niet te laten nakijken door een club die overal patriarchale constructies ziet. Wie vrouwen serieus neemt, respecteert óók hun vrijheid om niets van dat ultralinkse nepfeminisme te moeten hebben.

De Mannenmars van zaterdag 10 oktober in Amsterdam verzamelt om 10.00 uur op de Dam. De organisatoren zeggen dat het niet om schuld of schaamte gaat. Tegelijk staat op hun website: ‘We nemen verantwoordelijkheid voor de cultuur die we hebben gecreëerd als mannen.’

Waarom zou een fatsoenlijke man zich die collectieve rekening laten aansmeren? Hij heeft zijn buurvrouw niet lastiggevallen. Hij heeft geen partner mishandeld. Hij is verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag en voor wat hij doet wanneer hij onrecht ziet. Zijn geslacht maakt hem geen medeplichtige aan de rotstreken van een ander. Pak de dader aan. Laat de vader die zijn kinderen goed opvoedt niet eerst een verklaring over de tekortkomingen van mannen afleggen.

De organisatoren spraken met Emancipator en Dolle Mina en pasten daarna tekst en beeld aan. Toch blijft Emancipator aan de kant. Dat moet een les zijn voor iedere man die denkt met voldoende inschikkelijkheid eindelijk in een goed blaadje te komen. Wie voor dat schouderklopje zijn zelfrespect inlevert, is knettergek. Een vrijwillige mars tegen geweld kan prima, maar een fatsoensbewijs afgegeven door feministische activisten heeft niemand nodig.

Ondertussen zijn er genoeg harde cijfers die het gemakzuchtige beeld van de altijd bevoordeelde man aan stukken slaan. Volgens de voorlopige CBS-cijfers over 2025 overleden 1.205 mannen en 553 vrouwen door zelfdoding. Het voor leeftijdsopbouw gestandaardiseerde cijfer bedroeg 13,4 per 100.000 mannen, tegenover 6,1 bij vrouwen. Ruim twee keer zo hoog.

Ook bij de levensverwachting bij geboorte in 2025 trekken mannen aan het kortste eind: 80,7 jaar tegenover 83,5 jaar voor vrouwen. Een verschil van ongeveer 2,8 jaar. Bij de CBS-schatting van dakloosheid op 1 januari 2024 was 83 procent man. Die schatting betreft mensen van 18 tot 65 jaar die binnen de gebruikte registraties kunnen vallen; het is geen telling van alle vormen van dak- en thuisloosheid op iedere leeftijd.

En in de LADIS-registratie van de gespecialiseerde verslavingszorg over 2025 was 73 procent van de behandelde personen man. Dat cijfer gaat over mensen in behandeling bij de deelnemende instellingen. Ook daar vormen mannen dus een overweldigende meerderheid.

Op deze wezenlijke uitkomsten staan mannen er slechter voor. Achter die cijfers zitten vaders, zoons, broers en vrienden. Mannen die hun leven verliezen, hun huis kwijtraken of niet meer overeind komen. Wie over mannenemancipatie praat, moet hen als mensen zien, met problemen die aandacht verdienen. Hun ellende wordt geen fractie kleiner doordat een activist uitlegt waarom het woord beschermer verkeerd is.

Ook de man die zich wél staande houdt, verdient meer dan permanente afkeuring. Hij moet hard werken, financieel zijn verantwoordelijkheid nemen en na werktijd ook thuis volop beschikbaar zijn. Niets mis met zorgen voor je gezin. Maar wie zijn betaalde arbeid als vanzelfsprekend behandelt en vervolgens alleen bijhoudt wat hij thuis nog onvoldoende doet, rekent met twee maten. De uren waarmee hij de huur betaalt, tellen óók mee.

Ik heb schoon genoeg van het ideaal waarbij een man alles moet dragen en vervolgens alsnog moet aanhoren hoe bevoorrecht hij is. Partner, vader, kostwinner, verzorger: al die rollen vragen tijd en energie. Een gezin heeft er belang bij om die last eerlijk te verdelen op basis van het echte leven. Daar hoort ook waardering bij voor een man die zich uit de naad werkt. Hij hoeft zich niet te verdedigen alsof zijn bijdrage pas begint wanneer hij zijn werkkleding uittrekt.

De verdachtmaking van traditionele mannelijkheid maakt dat gesprek kapot. Een man die voor zijn gezin wil zorgen, verdient geen verdenking vanwege zijn overtuigingen. En een man die overbelast raakt, moet hulp kunnen vragen zonder dat zijn problemen worden ingepast in een les over alles wat er aan mannen zou moeten veranderen.

De organisatoren van de Mannenmars kunnen nu een duidelijke grens trekken. Verdedig de veiligheid van vrouwen, spreek daders aan en laat die collectieve schuldbelijdenis vallen. Mannen kunnen pal naast vrouwen staan zonder op hun knieën te gaan voor feministische actiegroepen. Laat Emancipator maar uitleggen waarom het zich niet achter de beschermersrol kan scharen. De rest van Nederland hoeft zijn leven daar niet op aan te passen.

Onze zoons verdienen een beter vooruitzicht dan een bestaan waarin ze steeds opnieuw moeten bewijzen dat ze geen probleemgeval zijn. Leer ze verantwoordelijkheid, zelfbeheersing en trots. Help ze wanneer ze vastlopen. En leer ze vooral dat niemand het recht heeft hun zelfrespect af te pakken omdat hun mannelijkheid niet in een ultralinks wereldbeeld past. Laat die nepfeministen hun eigen folders lezen.