Rechtsbijstand mist bezwaartermijn: arts krijgt bijna €700.000 schadevergoeding

De fout zelf stond in hoger beroep niet meer ter discussie. Het ging om de financiële gevolgen: hoe zou het de arts zijn vergaan als zijn bezwaar wél op tijd was ingediend? Het arrest van 25 augustus 2026, gepubliceerd op 15 september, laat zien waarom die vraag bepalend kan zijn voor de hoogte van een vergoeding.

De arts werkte sinds 1997 bij een universitair medisch centrum. Zijn werkgever beëindigde het dienstverband per 1 december 2017. Hij riep juridische hulp in, waarvoor hij verzekerd was.

Maar het bezwaar tegen het ontslagbesluit werd te laat ingediend. Daardoor werd het niet inhoudelijk behandeld. In de latere aansprakelijkheidsprocedure stond vast dat de betrokken verzekeraar en rechtsbijstandsverlener de door hun beroepsfout veroorzaakte schade moesten vergoeden.

Voor de arts was daarmee nog niet vastgesteld hoeveel geld hij zou krijgen. Het verlies van een procedurele mogelijkheid en de schade die daaruit voortvloeit, zijn afzonderlijke vragen.

Een behandelaar kan een fout maken zonder dat daarmee bewezen is dat de cliënt de oorspronkelijke zaak zou hebben gewonnen. Daarom moest het hof onderzoeken wat er zonder de fout waarschijnlijk zou zijn gebeurd.

Het hof beoordeelde hoe de bestuursrechter over het ontslag had moeten beslissen als het bezwaar tijdig was gemaakt en de zaak vervolgens was voorgelegd. Daarbij keek het onder meer naar de gestelde verstoring van de arbeidsverhouding.

De conclusie pakte gunstig uit voor de arts. Het hof achtte het zeer waarschijnlijk dat zijn dienstverband zonder de fout tot zijn AOW-leeftijd zou hebben voortgeduurd.

Dat maakte een vergelijking mogelijk tussen twee situaties. Enerzijds het inkomen en pensioen dat de arts dan had kunnen opbouwen. Anderzijds zijn werkelijke financiële situatie na het ontslag.

Bij de berekening van het inkomensverlies werd rekening gehouden met de werkloosheidsuitkeringen waarop hij aanspraak had. Het hof kende dus niet simpelweg alle gemiste salarisbetalingen bovenop die uitkeringen toe.

De schadevergoeding bestaat uit twee onderdelen: €523.207 aan inkomensschade en €176.236,09 aan pensioenschade. Samen is dat €699.443,09.

Pensioenschade is daarmee een aanzienlijk deel van het totaal. Wie zijn baan verliest, kan immers niet alleen direct inkomen missen. Ook de pensioenopbouw die bij voortzetting van het dienstverband zou hebben plaatsgevonden, kan wegvallen.

De rechtbank had eerder €510.154,10 aan materiële schadevergoeding toegewezen. Het hof stelde het bedrag hoger vast. Die bedragen mogen niet bij elkaar worden opgeteld alsof het om twee afzonderlijke vergoedingen gaat.

Ook is het bedrag van bijna zeven ton niet zonder meer een netto opbrengst. In de procedure kwam de mogelijke belastingheffing over de vergoeding aan de orde. Het hof wees het betoog af dat alleen een lager netto-equivalent moest worden toegewezen. Daarmee is niet vastgesteld dat de arts over de vergoeding geen inkomstenbelasting verschuldigd is.

De arts vroeg daarnaast €10.000 voor immateriële schade. Dat verzoek werd afgewezen omdat hij de daarvoor aangevoerde aantasting onvoldoende concreet had onderbouwd.

Ook kreeg hij niet alle daadwerkelijk gemaakte advocaatkosten vergoed. Het hof paste voor de proceskosten de gebruikelijke regeling toe. Een gewonnen aansprakelijkheidszaak betekent dus niet vanzelf dat iedere rekening en iedere opgevoerde schadepost volledig wordt betaald.

Het belang van het verband tussen fout en schade blijkt ook uit een afgewezen schadeclaim nadat ASR verkeerde informatie gaf. Daar was wel een fout gemaakt, maar waren de gevraagde kosten daardoor niet veroorzaakt.

Wie juridische hulp inschakelt, kan belangrijke processtappen schriftelijk laten bevestigen. Vraag welke termijn geldt, wie het bezwaar of beroep indient en wanneer dat is gebeurd. Bewaar ook de ontvangstbevestiging.

Dat is geen vervanging van de verantwoordelijkheid van de behandelaar. Het helpt wel om bij een misverstand snel vast te stellen wat er nog moet gebeuren.

Blijkt een termijn gemist, verzamel dan het oorspronkelijke besluit, de opdracht aan de rechtsbijstandsverlener en de correspondentie over de behandeling. Laat vervolgens zowel de fout als de gevolgen beoordelen. Voor een schadeberekening zijn naast salarisgegevens mogelijk ook uitkeringsspecificaties en pensioenstukken nodig. De zaak van de arts draaide uiteindelijk juist om die onderbouwde vergelijking tussen zijn werkelijke situatie en zijn waarschijnlijke toekomst zonder de fout.