Tempo-Team ontsloeg uitzendkracht om twee boxershorts in zijn tas, maar moet hem toch ruim €10.500 betalen

Uitzendbureau Tempo-Team ontsloeg een magazijnmedewerker op staande voet nadat beveiligers twee boxershorts van Calvin Klein in zijn tas hadden gevonden. Volgens de kantonrechter in Bergen op Zoom staat niet vast dat hij iets wilde wegnemen. Tempo-Team moet hem ruim €10.500 bruto aan vergoedingen betalen, plus incasso- en proceskosten.

De zaak laat zien hoe zwaar een ontslag op staande voet is. De werkgever moet aantonen dat er een dringende reden is, en dat lukte hier niet. Een regel van de opdrachtgever dat je zonder bon niet met merkkleding naar buiten mag, maakt van een overtreding nog geen diefstal.

De man werkte sinds 17 juni 2024 via Tempo-Team in het inbound team van een kledingbedrijf. Hij verdiende €2.717,39 bruto per maand, inclusief vakantiegeld.

Op 6 maart 2026 werd zijn tas aan het eind van zijn dienst gecontroleerd door twee beveiligers. Daarin zaten twee Calvin Klein-boxershorts. Bij het kledingbedrijf gold de regel dat zulke kleding als eigendom van het bedrijf wordt gezien, tenzij de medewerker met een aankoopbewijs laat zien dat het van hem is. Tempo-Team ontsloeg hem op staande voet.

De man verklaarde dat hij de boxershorts maanden eerder op een sample sale had gekocht. Ze werden per drie verkocht, en de derde had hij nog. Hij liet onder meer een foto uit januari zien waarop hij een van de boxershorts droeg, en bonnetjes van sample sales.

Ook wees hij erop dat hij op zijn afdeling niet bij losse kleding kon komen. In het inbound team komen pallets binnen met een verzegeling, die er pas verderop in het magazijn af gaat.

Tempo-Team reageerde daar niet inhoudelijk op. De kantonrechter: "De dringende reden voor het ontslag is niet komen vast te staan." Zelfs als de man de regel van het kledingbedrijf had overtreden, betekent dat volgens de rechter nog niet dat hij de kleding wilde meenemen.

Is een ontslag op staande voet niet rechtsgeldig, dan kan een werknemer kiezen: terug naar het werk, of een vergoeding. Deze man vroeg om vergoedingen. Elk bedrag heeft een eigen grondslag. De transitievergoeding krijg je in principe bij elk ontslag op initiatief van de werkgever. De vergoeding wegens onregelmatige opzegging is het loon over de opzegtermijn die de werkgever had moeten aanhouden. De billijke vergoeding is bedoeld voor ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever.

Omdat het ontslag niet rechtsgeldig was, kende de rechter de man het volgende toe:

De man vroeg zelf een billijke vergoeding van €12.500. De rechter berekende zijn inkomstenverlies op €5.470,05 bruto: hij was twee maanden zonder werk en verdient in zijn nieuwe baan bij een supermarkt minder. De billijke vergoeding werd vastgesteld op €6.000.

Een werkgever mag je alleen op staande voet ontslaan bij een dringende reden, zoals diefstal of misleiding, en hij moet dat onmiddellijk doen. Ben je het er niet mee eens, dan kun je de kantonrechter vragen het ontslag te vernietigen of je een vergoeding toe te kennen.

Let op de termijn: zo'n verzoek moet binnen twee maanden na het ontslag bij de kantonrechter liggen. Bewaar alles wat je verhaal ondersteunt, zoals bonnetjes, foto's, berichten en de namen van collega's die iets hebben gezien.

Een ontslag op staande voet kan ook gevolgen hebben voor een WW-uitkering. Ook daarom is het belangrijk om een onterecht ontslag aan te vechten.

Krijg je een ontslag op staande voet, schakel dan direct je vakbond, rechtsbijstandsverzekering of het Juridisch Loket in, zodat de termijn van twee maanden niet ongemerkt verloopt.