Zoon woont sinds 2013 in de huurwoning van zijn vader: nu vader al vijf jaar in het verzorgingshuis zit, moet hij binnen drie maanden vertrekken
Wilt u DDS vaker zien?
Stel DDS in als voorkeursbron op Google.
Voeg DDS toe op GoogleEen zoon die sinds 2013 met zijn vader in een huurwoning woont, moet daar binnen drie maanden na betekening van het vonnis weg. Vader zit al ongeveer vijf jaar permanent in een verzorgingshuis, en de 38-jarige zoon is geen medehuurder. Bovendien is het een 55-pluswoning. Dat besliste de kantonrechter in Rotterdam in kort geding.
Vader en zoon moeten de woning allebei verlaten en samen €1.011,94 aan proceskosten betalen. Voor gezinnen waarin een volwassen kind bij een ouder woont, is het een harde les: jarenlang op een adres wonen maakt een kind nog geen huurder.
Vader kwam nog thuis, maar woonde er niet meer
Vader en zoon kwamen in 2013 samen in de woning van een sociale verhuurder wonen. Sinds ongeveer vijf jaar verblijft vader om medische redenen in een verzorgingshuis. Hij gaat nog regelmatig naar de woning, om bij zijn zoon te zijn, bezoek te ontvangen en zich thuis te voelen.
Volgens de kantonrechter is zijn verblijf in het verzorgingshuis toch permanent. In de huurvoorwaarden staat dat de huurder zijn hoofdverblijf in de woning moet hebben. De rechter zette dat af tegen een tijdelijke revalidatie, waarna iemand weer naar huis gaat. Hier ging het om een opname zonder terugkeer.
Het is een voorlopig oordeel. De rechter vond het voldoende aannemelijk dat een gewone rechtszaak tot ontbinding van de huur zou leiden, en liet de ontruiming daar alvast op vooruitlopen.
Inwonen maakt een kind geen medehuurder
Een echtgenoot of geregistreerd partner van de huurder is volgens de wet vanzelf medehuurder, zolang die in de woning woont. Voor een volwassen kind geldt dat niet: dat moet de verhuurder vragen om medehuurder te worden, en daarvoor gelden strenge eisen.
Een belangrijke eis is een duurzame gemeenschappelijke huishouding. Volgens Volkshuisvesting Nederland telt de band tussen ouder en inwonend kind daar meestal niet als zodanig, omdat een kind op den duur een eigen huishouden gaat voeren. Zorgt het kind voor de ouder, dan kan dat soms anders liggen.
Ook Stichting !WOON waarschuwt dat lang samenwonen geen automatisch huurrecht geeft. Een inschrijving op het adres is iets anders dan een erkende plek als huurder of medehuurder.
Lees ook
De aanvraag kwam te laat
Vader en zoon vroegen in juli 2026 alsnog medehuur aan, toen de kwestie over het verlaten van de woning al speelde. De verhuurder wees dat af, en in het kort geding hadden zij volgens de rechter onvoldoende onderbouwd dat zij aan de wettelijke eisen voldeden.
Daar kwam de leeftijd bij. Het gaat om een seniorenwoning voor 55-plussers, en met zijn 38 jaar komt de zoon volgens de rechter sowieso niet voor deze woning in aanmerking.
Die leeftijdsgrens hoort bij deze specifieke woning, want elders kan een kind onder de 55 wel medehuurder worden. Wie zijn eigen positie wil weten, moet daarom naar twee dingen kijken: het huurrecht en de voorwaarden van de woning zelf.
Wat de wet vraagt bij een verzoek
Stemt de verhuurder niet binnen drie maanden schriftelijk in met een verzoek om medehuur, dan kunnen huurder en huisgenoot samen naar de rechter. Die wijst het verzoek volgens artikel 7:267 van het Burgerlijk Wetboek in drie gevallen af.
Dat gebeurt als de huisgenoot nog geen twee jaar zijn hoofdverblijf in de woning heeft met een duurzame gemeenschappelijke huishouding. Het gebeurt ook als het verzoek kennelijk alleen dient om iemand op korte termijn huurder te maken, bijvoorbeeld vlak voor het vertrek van de huurder. De derde grond is dat de huisgenoot de huur onvoldoende kan betalen.
Wacht daarom niet tot een opname of verhuizing al tot ruzie met de verhuurder heeft geleid. Bespreek eerder hoe het huishouden echt is ingericht: wie welke kosten betaalt, hoe de taken zijn verdeeld en of het samenwonen voor lange tijd bedoeld is. Bewaar de stukken waarmee dat te laten zien is.
Lees ook
Drie maanden in plaats van veertien dagen
De verhuurder wilde dat vader en zoon binnen veertien dagen zouden vertrekken, maar de rechter gaf hun drie maanden na de betekening van het vonnis. Dat de zoon nog geen andere woning had, hield de ontruiming niet tegen.
De proceskosten van €1.011,94 zijn hoofdelijk: de verhuurder kan het hele bedrag bij vader of bij zoon halen. Daar kunnen nog de kosten van het betekenen en wettelijke rente bij komen als er niet op tijd wordt betaald.
Krijg je zelf een brief waarin de verhuurder de woning terugvraagt, kijk dan meteen welke termijn erin staat. Leg het huurcontract, een eventuele erkenning als medehuurder en de briefwisseling voor aan een huurrechtadviseur. Vertel daarbij of de ouder tijdelijk elders verblijft of definitief is verhuisd.
DDS op WhatsApp. Je kunt DDS ook volgen via ons WhatsApp-kanaal.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Loading




