PLASTERK FILEERT EU-CENSUUR: "Wie denken ze wel dat ze zijn? De EU bepaalt NIET wat je mag zeggen!"

In een vlijmscherpe column legt Plasterk de totalitaire trekjes van Brussel bloot. Hij begint bij de basis van onze beschaving: het recht om feiten te verspreiden waarvan anderen vinden dat ze onjuist zijn. "Zoals Voltaire stelde: 'Ik keur af wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen tot de dood verdedigen'," citeert Plasterk. Maar in de Brusselse bubbel is die waarde kennelijk verdwenen. Daar regeert de inquisitie weer, net als in de tijd van Galileo Galilei.

Plasterk ziet haarscherp wat er aan de hand is. De EU richt haar pijlen specifiek op X (voorheen Twitter). Waarom? Niet vanwege 'veiligheid', maar omdat daar mensen zitten "die denken dat ze zomaar vrijuit kunnen spreken!".

"Wie denken ze wel dat ze zijn? Ze zijn zomaar kritisch op Europese autoriteiten! Daar moet nodig paal en perk aan worden gesteld!" schrijft Plasterk sarcastisch. De EU kan het niet verkroppen dat ze de narratieven op X niet volledig onder controle hebben, in tegenstelling tot de traditionele media.

Het excuus van Brussel is altijd hetzelfde: we moeten de burgers beschermen tegen "Russische propaganda". Plasterk maakt gehakt van die betutteling. "Waarom zou de tere ziel van de Europese burger beschermd moeten worden tegen Russisch nieuws?" vraagt hij zich af.

Mensen kunnen prima zelf bepalen wat onzin is en wat niet. Als je propaganda verbiedt, geef je toe dat je bang bent voor de informatie. "Het staat dan iedereen vrij om het als propaganda aan te merken," stelt Plasterk nuchter. Maar verbieden? Dat is het kenmerk van een dictatuur.

Plasterk stipt ook de hypocrisie van het huidige systeem aan. In Nederland zit een jongeman maanden in de gevangenis omdat hij 'White Lives Matter' op een brug projecteerde. Tegelijkertijd krijgen mensen een lintje omdat ze een 'Black Lives Matter'-demonstratie organiseerden.

"Punt is dat ons strafrecht belediging en discriminatie verbiedt. Ook mag je niet aanzetten tot haat of geweld," legt Plasterk uit. Maar strafbaarheid is iets heel anders dan de beoordeling of iets waar is. De EU wil zich gaan bemoeien met de "waarheid", en dat is levensgevaarlijk.

Plasterk sluit af met een fundamenteel punt: subsidiariteit. De EU gaat helemaal niet over wat de Nederlandse lezer, kijker of luisteraar te horen krijgt. Dat is een nationale aangelegenheid. "De EU moet zich niet de bevoegdheid toe-eigenen om zich te bemoeien met wat de Nederlandse lezer (...) te horen krijgt."

Of je nu wilt beweren dat de aarde plat is, dat het klimaat prima gaat, of dat kernenergie veilig is: je mag het allemaal zeggen. Plasterk waarschuwt: "Laat de Amerikaanse vicepresident Vance geen gelijk krijgen met zijn kritiek op het aantasten van de Vrijheid van Meningsuiting in Europa."

Brussel moet terug in zijn hok. Handen af van onze vrijheid!