Rutte zet de deur wagenwijd open voor Von der Leyens 'Europese Veiligheidsraad' met Oekraïne aan tafel: 'Ik denk dat het absoluut gaat werken'

Om te begrijpen hoe ingrijpend deze koerswijziging is, hoef je alleen maar te kijken naar hoe de verhoudingen jarenlang lagen. De NAVO hield de boot altijd af wanneer Eurocommissarissen in Brussel begonnen te dromen van hun eigen defensie-organen en crisiskamers. Defensie is het domein van de militaire alliantie en het is schadelijk om in elkaars vaarwater te belanden, klonk het steevast vanuit het bondgenootschap.

En daar was een uitstekende reden voor: de Europese Unie was ooit bedoeld als een economisch samenwerkingsverband voor vrijhandel, niet als een militair imperium met een eigen veiligheidsraad en een eurocommissaris die legers aanstuurt. Maar onder het voorwendsel dat Europa banger is voor Rusland en minder zeker van de Verenigde Staten, grijpt Commissievoorzitter Ursula von der Leyen elke gelegenheid aan om defensie naar Brussel te trekken — en Mark Rutte houdt de deur in Tallinn beleefd voor haar open.

Want wat houdt die 'Europese Veiligheidsraad' die Von der Leyen vorige maand in haar jaarlijkse grote beleidstoespraak lanceerde eigenlijk in? Veel concrete details gaf de Commissievoorzitter nog niet eens — een klassieke Brusselse tactiek waarbij je eerst het instituut opricht en de bevoegdheden later wel verder uitbouwt. Wat wél vaststaat, is dat het een overlegorgaan moet worden voor EU-leiders met daarnaast ook bondgenoten als het Verenigd Koninkrijk en Oekraïne aan tafel.

Lees dat nog eens goed: Oekraïne is geen lid van de Europese Unie en geen lid van de NAVO, maar krijgt via deze Brusselse achterdeur straks wel een plek aan tafel in een Europees veiligheidsorgaan op het allerhoogste politieke niveau. Wanneer landen doelwit zijn van een zogeheten "hybride" aanval — in het schemergebied tussen oorlog en vrede — zouden ze via een bijbehorend Europees noodprotocol, een eigen 'Artikel 4', direct spoed- en crisisoverleg met alle lidstaten kunnen beleggen.

Juist dat begrip "hybride" aanval maakt dit plan zo gevaarlijk. Een conventionele militaire aanval met tanks of raketten is feitelijk vast te stellen. Maar het schemergebied tussen oorlog en vrede omvat tegenwoordig vrijwel alles: van een kapotte zeekabel en een verdwaalde drone tot een cyberaanval of een vermeende desinformatiecampagne op sociale media waarvan de dader nog niet eens bewezen is.

Als je een Europese Veiligheidsraad optuigt met Oekraïne aan tafel, en daarnaast een noodprotocol waarvan het hele bestaansrecht draait om het beleggen van spoedoverleg bij elk incident in dat vage schemergebied, creëer je een politieke escalatiemachine. Voor Kyiv is het immers van levensbelang om de Europese lidstaten zo diep en zo direct mogelijk bij het conflict te betrekken, en voor Ursula von der Leyen is elke crisis het perfecte excuus om meer nationale soevereiniteit en meer miljarden naar Brussel over te hevelen.

Dat uitgerekend Mark Rutte — die eerder al voorstelde om na elk Russisch incident automatisch meer geld naar Oekraïne te sturen — in Tallinn roept "Ik denk dat het absoluut gaat werken", laat zien hoe naadloos de agenda's van de NAVO-top en de Europese Commissie inmiddels in elkaar schuiven. Terwijl in eigen land bruggen en viaducten te zwak zijn voor militair vervoer en EU-buitenlandchef Kaja Kallas alweer een volgende EU-missie in Libanon optuigt, bouwen Rutte en Von der Leyen vrolijk verder aan een Brusselse oorlogsarchitectuur.

En zoals altijd bij dit soort supranationale clubs wordt de gewone kiezer nergens over geraadpleegd. Geen enkel nationaal parlement heeft gestemd over een uitgewerkt verdrag voor een Europese Veiligheidsraad, maar voordat de details überhaupt op papier staan, geeft de secretaris-generaal van de NAVO er in Estland alvast zijn politieke zegen aan.

En wie mag de rekening voor al deze geopolitieke ambities en nieuwe Brusselse raden uiteindelijk weer betalen? Precies: de Nederlandse burger. In de Tweede Kamer sloeg FVD-Kamerlid Ralf Dekker een dag eerder nog alarm over de onstuitbare geldhonger van de Europese Unie en wat ons land daar nu werkelijk voor terugkrijgt.

"De EU wil honderden miljarden meer gaan uitgeven, wat de Nederlandse belastingbetaler hard gaat raken. Nederland is immers netto-betaler", waarschuwde Dekker op de kanalen van Forum voor Democratie. En wat krijgt de Nederlander terug voor al die miljarden die jaarlijks naar Brussel worden overgemaakt? Meer immigratie, meer verstikkende regels en steeds meer oorlogszucht. De conclusie van Dekker is dan ook even helder als onontkoombaar: "De EU dient het Nederlandse belang niet. Tijd voor Nexit."

Nederland heeft helemaal geen behoefte aan een door Ursula von der Leyen bedachte 'Europese Veiligheidsraad' waarin niet-EU-lid Oekraïne meepraten mag over Europese crisisbesluiten. Onze krijgsmacht en onze buitenlandse veiligheid horen onder democratische controle van het Nederlandse parlement te staan, niet in een Brusselse achterkamer waar ongekozen Eurocommissarissen en Mark Rutte elkaar de bal toespelen.

Elke keer dat Mark Rutte over een Brussels plan roept dat het "absoluut gaat werken", weet de Nederlandse belastingbetaler inmiddels precies hoe laat het is: dat het hem klauwen met geld én weer een stuk van zijn nationale zelfbeschikking gaat kosten.