BIZARRE OVERWINNINGSROES: Kabinet viert 94.690 netto migranten als ‘goed nieuws’

Trek de champagne maar open. Hang de vlag uit. Nederland kreeg er in één jaar netto slechts 94.690 mensen bij.

Slechts.

Volgens de nieuwste migratiecijfers over 2025 kwamen 306.550 mensen naar Nederland en vertrokken er 211.860. Het verschil: 94.690 extra inwoners door migratie.

Dat is inderdaad lager dan in de voorgaande jaren, maar het blijft een complete stad die in twaalf maanden aan ons toch al overvolle land wordt toegevoegd.

En het kabinet viert feest.

Dit is hoe Den Haag werkt. Eerst laat men de situatie jarenlang volledig ontsporen. Vervolgens wordt een recordramp iets minder rampzalig en presenteert men dat als een historische overwinning.

Alsof een huiseigenaar blij moet zijn wanneer zijn hele benedenverdieping onder water staat omdat het water gisteren nog tot aan het plafond kwam.

Ja, het aantal eerste asielaanvragen daalde. Ja, er kwamen minder kennismigranten. Ja, het migratiesaldo bevindt zich op het laagste niveau sinds 2020.

Dat zijn op zichzelf positieve ontwikkelingen. Maar een serieus kabinet kijkt niet alleen naar de richting van een grafiek. Een serieus kabinet vraagt zich af hoeveel migratie een land daadwerkelijk kan dragen.

Nederland heeft honderdduizenden woningen tekort. Jongeren wonen noodgedwongen tot ver in hun volwassenheid bij hun ouders. Sociale huurders staan soms meer dan tien jaar op een wachtlijst. Scholen, huisartsen, ziekenhuizen, elektriciteitsnetten en infrastructuur kraken aan alle kanten.

In zo’n land is een netto migratiesaldo van 94.690 geen overwinning. Het is nog altijd onverantwoord hoog.

Dit gaat niet over haat tegen buitenlanders, hoe graag links dat verwijt ook uit de kast trekt. Iedere migrant is een individu met een eigen verhaal. Maar een regering moet beleid maken voor een samenleving van bijna achttien miljoen mensen.

Dan tellen aantallen, capaciteit en consequenties.

Bijna 95.000 extra inwoners hebben woningen nodig. Ze gebruiken wegen, openbaar vervoer, zorg en onderwijs. Een deel werkt en betaalt belasting; een deel doet dat niet of niet onmiddellijk.

Al die effecten mogen worden benoemd zonder dat de gebruikelijke deugers meteen ‘racisme’ krijsen.

Sterker nog: wie weigert de aantallen serieus te nemen, schaadt uiteindelijk zowel Nederlanders als nieuwkomers. Want schaarste verdwijnt niet door haar moreel weg te poetsen.

Schaarste leidt tot langere wachtlijsten, hogere huren, drukkere klassen en steeds hardere concurrentie om publieke voorzieningen.

De daling bewijst bovendien iets wat jarenlang werd ontkend: migratie is wel degelijk beïnvloedbaar. Beleidswijzigingen rond Syrië, minder asielaanvragen in Europa en een afname van het aantal reguliere vergunningen zijn terug te zien in de cijfers.

Mooi. Dan is de opdracht duidelijk: doorpakken.

Geen jubelpersconferenties omdat het saldo nipt onder een psychologische grens zakt. Geen boekhoudkundige trucs. Geen nieuwe uitzonderingsroutes waarmee grote bedrijven goedkope arbeid importeren terwijl de samenleving de rekening betaalt.

Het doel moet een migratieniveau zijn dat past bij onze woningvoorraad, infrastructuur en sociale samenhang. Niet het hoogste aantal dat bestuurders nog net aan de bevolking denken te kunnen verkopen.

94.690 is geen overwinning. Het is een waarschuwing dat Nederland nog altijd ver verwijderd is van echte migratiecontrole.