Duitsland schuift 890 vreemdelingen over de grens naar Nederland, en Van den Brink schaft juist nu Fabers grenscontroles af

De tijdelijke controles die PVV-minister Faber eind 2024 invoerde, zijn op 30 september gestopt. Minister en vicepremier Van den Brink (Asiel en Migratie) vervangt ze door een opgerekte versie van het oude Mobiel Toezicht Veiligheid: controles 'op basis van informatie en risico's', in plaats van een vaste controle aan de grens.

De timing is ronduit schandalig. Vorige week schreven we nog dat Ter Apel opnieuw volloopt en dat de nachtopvang voor 200 asielzoekers vol zit. Het antwoord van Den Haag: minder controle.

Kijk eens naar onze oosterburen. Duitsland houdt zijn grenscontroles tot minstens maart 2027 aan. En de Duitsers gebruiken ze ook. Over de periode van de controles droeg Duitsland 890 vreemdelingen aan Nederland over, terwijl Nederland er 620 aan Duitsland overdroeg.

Berlijn schuift zijn probleem over de grens, Den Haag zet de deur open en noemt dat flexibiliteit. Noem het gerust bij de naam: capitulatie, verpakt in ambtelijke taal.

Waarom stopt het kabinet dan? De officiële reden: grensgemeenten, ondernemers en bewoners klaagden over hinder van de vaste controles. Files bij de grens. Dat is het argument. Een paar ergerlijke minuten in de auto wegen voor dit kabinet zwaarder dan een asielcrisis die al jaren Ter Apel, gemeentebudgetten en hele dorpen verstikt.

Van den Brink belooft dat het kabinet "onverminderd" blijft optreden tegen illegale migratie en mensensmokkel. Holle woorden. Wie onverminderd wil optreden, schaft zijn grenscontroles niet af.

Nu het tegenargument, want dat komt er zeker. De Algemene Rekenkamer concludeerde vorig jaar dat de extra controles niet tot minder migratie leidden. Tussen december 2024 en maart 2026 werden ruim 160.000 mensen gecontroleerd en werden er 600 geweigerd.

Dat klopt. En DDS zei het al eerder: met zulke aantallen waren de controles symboolpolitiek. Alleen trekt Van den Brink daar precies de verkeerde conclusie uit. Als een hek te laag is, maak je het hoger. Je breekt het niet af.

Die controles leverden ondanks alles ook iets op: 270 aanhoudingen, onder meer voor documentfraude en mensensmokkel. Hoeveel daarvan zonder die controles ook boven water waren gekomen, zegt het kabinet er niet bij. Het doet gewoon alsof die vangst niets voorstelt.

Het nieuwe toezicht mag tot 20 kilometer van de grens, maximaal 120 uur per maand, en de marechaussee mag een kwart van de passagiers in geselecteerde treinen en vluchten controleren. Het kabinet verkoopt dat als "minder voorspelbaar voor smokkelnetwerken".

Smokkelaars lezen ook het nieuws. Wat ze deze week leerden, is simpel: Nederland stopt met de vaste grenscontroles, Duitsland niet. Waar de deur het minst goed op slot zit, daar gaat de stroom naartoe.

En vergis je niet: dat Mobiel Toezicht bestond al lang vóór 2024. Het is precies het regime waaronder de asielinstroom zo hoog opliep dat Faber extra controles nodig vond. Het kabinet draait de klok gewoon terug, met een paar extra controle-uren als zoethouder. Grensbewaking is dit niet. Het is decor.

En dan de politiek. Faber voerde deze controles in omdat de kiezer in 2023 massaal om minder migratie vroeg. Het kabinet-Jetten ruimt nu stap voor stap op wat daarvan over was. Wat begon als een belofte aan de kiezer, eindigt als een ambtelijke voetnoot.

De eis is helder. Van den Brink moet de vaste grenscontroles vandaag nog terugzetten, en ze dit keer echt laten werken: wie zonder geldige papieren uit een veilig buurland komt, wordt aan de grens geweigerd. Zoals Duitsland doet. Daarnaast hoort de Kamer te weten hoeveel mensen er na 1 oktober over de grens komen, maand voor maand, zodat niemand zich kan verschuilen achter mooie woorden over flexibiliteit.

Het kabinet zegt dat het de grens beter gaat bewaken door er niet meer te staan. Wie dat gelooft, gelooft ook dat je een lek dicht krijgt door de kraan verder open te draaien.