De situatie in
Ter Apel is exemplarisch voor het grotere probleem van de Nederlandse asielbeleid, waarbij regels en afspraken constant worden overschreden en genegeerd. Het dorp, dat de kern vormt van de asielprocedure in Nederland, is veranderd in een chaos waar de lokale gemeenschap ernstig onder lijdt. De overlast en druk op de lokale voorzieningen zijn onaanvaardbaar geworden.
Westerwolde staat nu op een keerpunt en eist dat de grens van tweeduizend asielzoekers strikt wordt nageleefd. Deze stap naar de
rechter is een noodkreet en een duidelijk signaal dat de maat vol is. De lokale gemeenschap heeft recht op rust, veiligheid en een overheid die haar beloftes nakomt. Deze situatie moet een waarschuwing zijn voor alle gemeenten in Nederland die overwegen een asielzoekerscentrum te huisvesten. De situatie in
Ter Apel toont aan dat het COA en de rijksoverheid hun verantwoordelijkheden niet serieus nemen. Gemeenten moeten op hun hoede zijn en zich niet laten meeslepen in de chaos die de huidige asielprocedure met zich meebrengt.
Het is hoog tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt en de controle terugkrijgt over het asielbeleid. De situatie in
Ter Apel mag niet de nieuwe norm worden in Nederland. De grenzen van onze gastvrijheid zijn bereikt en het is nu aan de nieuwe regering om daadkrachtig op te treden. Voor Ter Apel, en voor de rest van Nederland. Van het demissionaire kabinet hoeven niets te wachten met Eric van der Burg, ''de man van meer asielzoekers hoe beter!'', aan het roer.