Homoseksuele Russische asielzoeker ernstig mishandeld in Ter Apel

Als die lezing klopt, is dat ronduit schandalig.

Het gaat niet om een jonge, weerbare man die zich gemakkelijk tegen een groep aanvallers kon verdedigen. De 67-jarige zou kampen met een hernia en daardoor lichamelijk kwetsbaar zijn.

Hij liep bij de aanval verschillende verwondingen op, werd ter plaatse behandeld en heeft aangifte gedaan bij de politie. Over het precieze motief voor de aanval is nog geen definitieve publieke vaststelling gedaan.

LGBT Asylum Support trok in een brandbrief aan de bel. De organisatie eist onder meer dat camerabeelden worden veiliggesteld, dat de zaak onafhankelijk wordt onderzocht en dat het slachtoffer onmiddellijk naar een veilige locatie wordt overgebracht. De gebeurtenissen werden beschreven door NieuwRechts.

Deze zaak legt een uiterst pijnlijke waarheid bloot. De Nederlandse overheid beweert een veilige opvang te organiseren, maar is binnen die opvang kennelijk niet eens in staat de meest kwetsbare personen daadwerkelijk te beschermen.

Dat is extra wrang omdat homoseksuele asielzoekers soms juist vluchten voor samenlevingen waarin zij vanwege hun geaardheid worden bedreigd, vervolgd of mishandeld. Vervolgens komen zij in Nederland terecht in overvolle opvanglocaties waar zij opnieuw tussen mensen worden geplaatst die mogelijk dezelfde vijandigheid tegenover homoseksualiteit met zich meebrengen.

Daar mogen we niet omheen draaien uit angst om cultureel gevoelige conclusies te trekken.

Wie uit een samenleving komt waar homoseksualiteit als een zonde, ziekte of misdaad wordt beschouwd, laat die denkbeelden niet automatisch bij de Nederlandse grens achter.

Integratie is geen magisch proces dat begint zodra iemand een COA-pasje ontvangt. Culturele normen reizen mee. Dat geldt voor goede gewoonten, maar helaas ook voor intolerantie, groepsdruk en geweld.

Links Nederland praat voortdurend over veilige ruimtes, inclusiviteit en bescherming van minderheden. Maar wanneer een oudere homoseksuele man in het hart van de Nederlandse asielopvang wordt afgetuigd, blijft van al die grote woorden bar weinig over.

Volgens LGBT Asylum Support duurde het ongeveer tien minuten voordat beveiligers ingrepen. Die bewering moet grondig worden onderzocht.

Daarom moeten de camerabeelden onmiddellijk worden veiliggesteld en moet volledige openheid worden gegeven. Geen intern onderzoek waarvan de conclusies maanden later in ambtelijke taal worden begraven, maar duidelijkheid over wie wat zag, wanneer er werd ingegrepen en waarom dat eventueel zo lang duurde.

De vermoedelijke daders moeten worden opgespoord en vervolgd. Wanneer het om asielzoekers gaat, moeten eventuele veroordelingen bovendien gevolgen hebben voor hun verblijfsprocedure.

Wie bescherming vraagt van Nederland, maar vervolgens zelf kwetsbare mensen terroriseert, verspeelt ieder moreel recht op onze gastvrijheid.

Ook moet worden onderzocht waarom een man die al in een speciale lhbti-unit zou zijn geplaatst alsnog in zo’n onveilige situatie kon belanden.

Een bordje op een deur en een vermelding in een COA-dossier vormen geen bescherming. Als de overheid zegt dat iemand kwetsbaar is, moet zij daar praktische consequenties aan verbinden: veilige huisvesting, voldoende toezicht en onmiddellijk optreden bij bedreigingen.

Deze mishandeling is geen losstaand incident dat kan worden afgehandeld met een persverklaring. Zij laat zien wat er gebeurt wanneer een opvangsysteem wordt overladen, mensen met sterk botsende normen lukraak bij elkaar worden gezet en bestuurders weigeren harde grenzen te stellen.

De Nederlandse staat verwaarloost twee fundamentele verplichtingen. Hij beschermt de eigen bevolking rond Ter Apel onvoldoende tegen overlast en geweld, maar slaagt er tegelijkertijd niet in kwetsbare bewoners binnen het asielsysteem te beschermen.

Dat is het resultaat van beleid dat tijdens een talkshow prachtig klinkt, maar in de praktijk uitdraait op chaos. De slachtoffers daarvan zijn niet de politici die het beleid hebben bedacht.

Het zijn omwonenden, hulpverleners en in dit geval een oudere homoseksuele man die erop mocht vertrouwen dat hij in Nederland veilig zou zijn.