College van Hulst zet de raad aan de kant: noodopvang Reynaertland van 50 naar 100 asielzoekers, voor drie jaar

Clen de Kraker van de VVD is daar helder over. "We zijn als raad nog nooit zó aan de kant gezet", zei hij tegen de PZC. En: "Dat wij zonder blikken of blozen zo'n besluit op ons bordje krijgen, vind ik echt niet kunnen."

Donderdag 12 november komt de raad om 18.30 uur extra bijeen. De Kraker hoort bij wie die avond afdwong, en hij dient een stevige motie in die het collegebesluit van tafel moet halen. "Er is 0,0 participatie vanuit de buurt."

Dat is geen ruzie over een detail. Dat is de kern van lokaal bestuur. Wie 100 mensen drie jaar lang naast een zwembad neerzet, vraagt de raad om mee te praten. Of legt uit waarom die raad er niet toe doet.

Op 3 november klopte het college het besluit af. Op 9 november, een maandag, ging het naar buiten. De gemeente zegt dat uitbreiding bij Reynaertland "de enige haalbare optie is om op kort termijn extra opvangplaatsen te creëren", in de woorden van wethouder Tom Willaert. De units moeten er staan vóór juli 2027, en wel "zo snel mogelijk". Voorwaarden zijn gemeentelijke regie, beveiliging rond de klok, en een rekening die volledig wordt vergoed.

Mooi voor de begroting. Het zegt niets over de raad. Want diezelfde raad, schrijft de PZC, hoorde het pas achteraf en kreeg geen gelegenheid om voorwaarden mee te geven. Omwonenden evenmin, als je de fractievoorzitters hoort. CDA'er Dani Bracke sprak begin november nog met omwonenden. "Toen wisten ze nog van niets." Hij kreeg daarna "al heel wat mailtjes uit de buurt". Het college vindt participatie belangrijk, zei Bracke, "maar dit besluit is zo de wereld in geslingerd."

De gemeente houdt vol dat de direct omwonenden persoonlijk zijn geïnformeerd, en wijst op een inloopavond op maandag 16 november, om 19.30 uur, in Reynaertland zelf. Dat is ná het besluit, ná de publicatie, en ná de extra raadsvergadering van donderdag. Informeren als het besluit al staat, is geen inspraak. Dat is een nabeschouwing.

B en W willen de ruzie niet via journalisten uitvechten. Donderdag in de zaal zou volgens B en W de juiste plek zijn. Dat klinkt netjes, tot je bedenkt dat de raad daar een besluit voorgeschoteld krijgt dat al is genomen.

Onder de Spreidingswet staat Hulst voor een opgave van 100 asielplekken. Midden oktober, op de 12e, klopte het ministerie opnieuw aan: lever extra tijdelijke plekken, en doe dat snel. De crisisnoodopvang bij Reynaertland, aan de Kreekzoom, was in mei 2026 heropend, na eerdere opvang op dezelfde plek. Nu schuift het college de tweede helft van de opgave in dezelfde units, achter het zwembad, voor drie jaar.

Ondertussen komt de beoogde duurzame locatie verderop in de gemeente niet van de grond. Daar zou een locatie moeten komen voor 100 asielzoekers en 150 Oekraïners, voor tien tot vijftien jaar. Eind 2025 zette Hulst dat traject in de wacht, omdat de Rijksvergoeding te onzeker was. De omgevingsvergunning is nog niet onherroepelijk, en bij de rechter lopen nog procedures. De gemeente noemt Reynaertland en de Spoorweg "twee aparte trajecten". De raad hoort iets anders: een noodverband waar een structurele plek had moeten staan.

Bracke vraagt zich af wat deze keuze betekent voor dat stilliggende project. Reynaertland is "slechts" voor drie jaar, terwijl aan de Spoorweg een duurzamere opvang had moeten komen. "Dit is als ducttape op een zinkend schip plakken." Let op: dat beeld is van Bracke, niet van De Kraker. Het is raak genoeg. Je plakt iets over een gat, en hoopt dat niemand naar de romp kijkt.

Ook andere fracties zijn boos, van links tot lokaal. Rob Lambert (PRO) zocht Willaert veertien dagen eerder al op over die stilliggende locatie en kreeg "amper antwoorden". Het lijkt hem ondenkbaar dat de wethouder toen van de wending naar Reynaertland niets afwist; hij noemt die koers "een afleidingsmanoeuvre".

Frank van Driessche (Groot Hontenisse-Hulst) zei dat de raad "graag wensen en bedenkingen" had gegeven, en dat units voor zoveel mensen alleen als tijdelijke opvang geschikt zijn. Zelfs coalitiegenoot Jos de Block (Algemeen Belang Groot Hulst) vindt dat de raad beter had moeten worden bijgepraat, al wijst hij op de wettelijke opgave. D66'er Pieter de Bruijn heeft het over cabines "waar geen privacy is", op een plek "die daar niet voor bedoeld is".

Als bijna de hele raad dit zegt, is het geen incident. Dan is het een werkwijze.

Hulst is geen abstractie. Het is een Zeeuwse gemeente die de opgave van het kabinet voelt, en daar een zwembadcomplex voor inzet. De locatie heropende in mei. Nu wordt de stap volgezet tot 100 plekken, zo snel het kan, tot 2027 en drie jaar vooruit. De vluchtelingen krijgen volgens Omroep Zeeland een andere ingang dan de bezoekers van het zwembad. Alsof een aparte deur het besluit kleiner maakt.

Die wet kan een gemeente onder druk zetten, tot een boete van het Rijk of tot een locatie die de minister aanwijst. Dat ontslaat een college niet van de plicht om de eigen raad erbij te halen voordat de units worden verdubbeld. Een extra avond op donderdag is geen excuus voor een besluit van 3 november. Een inloop op 16 november is geen participatie als de knoop al is doorgehakt.

De Kraker heeft gelijk dat de raad aan de kant is gezet. Donderdag kan diezelfde raad laten zien of hij dat accepteert, of de motie steunt die het besluit terugdraait. In een fatsoenlijk bestuur gebeurt dit soort keuzes niet per persbericht. In Hulst is dat toch gebeurd. De burger mag komen kijken, als de units er al bijna staan.