Patty Spoek (FVD Helmond) keert zich fel tegen AZC: 'Geen vluchtelingen meer naar Nederland halen'

Tijdens recente commissievergaderingen over een mogelijke opvanglocatie voor alleenstaande minderjarige asielzoekers (AMV’ers) aan de Smalstraat liepen de spanningen hoog op. Extra beveiliging was nodig bij de bijeenkomst, wat op zichzelf al veel zegt over de gevoeligheid van het onderwerp. Spoek liet zich daar niet door intimideren en hield vast aan haar boodschap: veiligheid en leefbaarheid voor eigen inwoners moeten vooropstaan.

FVD Helmond is duidelijk: geen nieuwe AZC’s op verzoek van Den Haag. Spoek benadrukt dat het probleem volgens haar niet alleen lokaal is, maar landelijk. Gemeenten worden steeds opnieuw geconfronteerd met opvangverzoeken, terwijl de draagkracht onder inwoners afneemt en de druk op woningen, voorzieningen en veiligheid toeneemt.

Waar andere partijen spreken over locaties, spreiding of beheersmaatregelen, legt Spoek de discussie bij de kern: de voortdurende instroom en uitbreiding van opvangcapaciteit. Volgens haar is dat niet houdbaar en wordt het probleem steeds doorgeschoven naar gemeenten.

Helmond kent al langer spanningen rond asielopvang. Inwoners hebben herhaaldelijk geklaagd over overlast en een gevoel van onveiligheid in sommige wijken. Vorig jaar gingen duizenden mensen de straat op om hun zorgen te uiten, met landelijke politici op het podium. Toch ging de gemeentelijke coalitie door met plannen voor extra opvang.

Voor Spoek is de maat vol. Zij stelt dat de gemeente eerst verantwoordelijkheid moet nemen voor haar eigen inwoners: voor betaalbare woningen, veilige buurten en voldoende voorzieningen. Extra opvanglocaties maken die opgave volgens haar alleen maar moeilijker.

Wat Spoek onderscheidt, is de helderheid van haar positie. Geen diplomatieke formuleringen of open eindes, maar een duidelijke “nee” tegen verdere uitbreiding van asielopvang in Helmond. Daarmee doorbreekt zij wat veel inwoners ervaren als een patroon van meebuigen met landelijke afspraken, zonder dat lokale zorgen serieus worden meegewogen.

Het is een benadering die haar zowel kritiek als steun oplevert, maar die in elk geval één ding doet: het debat terugbrengen naar de vraag waar lokale politiek over zou moeten gaan. Namelijk: wat betekent beleid concreet voor de mensen die er wonen?

Of andere raadsleden haar voorbeeld volgen, zal moeten blijken. Maar vast staat dat Spoek met haar optreden een geluid laat horen dat veel inwoners herkennen: eerst zorgen voor je eigen stad, voordat je nieuwe verplichtingen aangaat.