“Israël moet het werk afmaken”: Libanezen in Oost-Beiroet hopen op einde Hezbollah – Arthur Blok zat vast in Beiroet

Het is niet vaak dat een journalist zijn persoonlijke ellende deelt, maar dit is zo’n uitzondering. Arthur Blok, publicist van opiniewebsite Liberum, zat noodgedwongen wekenlang vast in Beiroet met zijn vrouw, terwijl hun kinderen (19 en 15) veilig in Dubai zaten. Op de achtergrond woedde de Amerikaanse en Israëlische aanval op Iran – Operatie Epic Fury / Lion’s Roar – en besloot Hezbollah zich er toch weer in te mengen. Wat Blok zag? In de meeste delen van Libanon gaat het leven gewoon door. In Oost-Beiroet lijkt het alsof er geen oorlog is, geen slachtoffers en geen honderdduizenden ontheemden. Gewoon mensen die gretig hopen dat Israël het karwei afmaakt en het land eindelijk bevrijdt uit het Hezbollah-dilemma.

Blok schrijft: “Bijna een maand geleden landden we in Beiroet, net toen de VS en Israël hun ongekende aanval op Iran lanceerden. Hezbollah beloofde eerst buiten de strijd te blijven, maar brak die belofte al na twee dagen. Kleine raketaanvallen op Israël, zelfs eentje op Cyprus. Later escaleerden ze nog, terwijl hun capaciteit allang geen schim meer is van 2023. Het is een kamikaze-actie van een groep die weet dat haar dagen geteld zijn.”

Lees ook

De woede in Libanon is wijdverspreid. Zelfs binnen traditionele sjiitische kringen groeit de ruzie. Voor het eerst in bijna 40 jaar is de Libanese regering bereid tot directe gesprekken met Israël. Face-to-face, niet via omwegen. Het Libanese leger (LAF) krijgt druk om de wapens van Hezbollah af te pakken en de veiligheid over te nemen, precies zoals na de burgeroorlog in de jaren ’90.

Blok schetst het grotere plaatje: Libanon is een mini-staat met 18 erkende religieuze sekten, verscheurd door corruptie, clientelisme en een sektarisch systeem. Na de burgeroorlog (1975-1990) mocht alleen Hezbollah – als Iraanse proxy – de wapens houden. Alle andere milities werden ontwapend. Dat was het begin van de ellende. Hezbollah sleepte het land keer op keer mee in conflicten die vooral Teheran dienden, niet Libanon. Nu, na de moord op Nasrallah en zijn opvolger, de ontploffende piepers, jarenlange Israëlische aanvallen en het wegvallen van Iraanse steun, is de partij verzwakt en geïsoleerd.

De meeste Libanezen willen normaal leven, herbouwen en een normalisatie met Israël. Ze zijn het zat dat een gewapende staat-in-staat hun land telkens weer in de afgrond stort. De aanvallen van Israël raken vooral Hezbollah-bolwerken; in de rest van het land gaat het leven door. Mensen kijken live naar de tv-beelden en hopen stilletjes dat dit de laatste stuiptrekking is.

Arthur Blok en zijn vrouw telden de minuten tot ze veilig terug konden naar Dubai. Hun hoop? Een duurzame oplossing waarbij eindelijk eens het belang van Libanon wint, niet dat van Iran of Hezbollah.

Dit relaas uit de eerste hand is een koude douche voor iedereen die nog gelooft in de sprookjes over “verzet” en “onderdrukking”. Libanon kreunt onder Hezbollah, en een groot deel van de bevolking hoopt dat Israël nu doorpakt. Hoog tijd dat de internationale pers dit ook eens durft te schrijven in plaats van het eeuwige slachtofferverhaal.

Sluit u aan bij het verzet! Hamer onophoudelijk op de waarheid en verzet u tegen de lastenverzwaringen van de elitaire machtsblokken in Den Haag. Steun de onafhankelijke pers die weigert mee te buigen! Mis helemaal niets en abonneer u direct via deze link. Elke dag de keiharde waarheid, gratis in de mail!