Deze mogelijkheid ontlokt in
Griekenland sterke nationalistische woede, waarin gewezen wordt naar de mythes van Griekenland en de
geschiedenis van de Griekse Macedoniërs. Het is niet simpel een naam voor deze mensen, maar een respectloze uitlokking waarin de Griekse geschiedenis belachelijk wordt gemaakt.
Griekenland kampt al heel lang met een economische crisis en met de vluchtelingencrisis die er bovenop kwam, zijn steeds meer burgers nationalistischer geworden. Het is nu zelfs zo erg geworden dat de neo-nazistische 'Gouden Dageraad' in het Griekse parlement zit. Natuurlijk is voor een groot deel dit protest geen symptoom van extreem-rechtse sympathieën. Ik wil aangeven dat dit soort culturele uitingen en volkswoede een uiting is van een combinatie van factoren, zoals de crisis en armoede. Op dit soort momenten wordt er dan teruggegrepen naar non-materiële kwesties, zoals volksidentiteit en nationale
geschiedenis. Voor zingeving en een persoonlijke bestemming.