Mark Jongeneel (Slydregt.NU) start verkiezingsserie: “Sliedrecht bestuurd door vanzelfsprekendheid – tijd voor het roer om”

Vandaag leg ik de basis: hoe ziet de raad eruit en wat is die beruchte oubollige Sliedrechtse bestuurscultuur eigenlijk?

De gemeenteraad telt 21 zetels, verdeeld als volgt:

Coalitie: SGP/ChristenUnie + CDA + VVD = 12 zetels. Stabiel, comfortabel, altijd genoeg om door te drukken wat ze willen. Oppositie: PRO Sliedrecht + PvdA + Slydregt.NU = 9 zetels. Op papier democratisch, in de praktijk vaak voorspelbaar als een klok.

Dat is het grote probleem in Sliedrecht: de bestuurscultuur. Consensus boven alles. Het college komt met een plan, er volgt een rondje participatie-avonden en rapporten (vaak pas als de hoofdlijnen al vastliggen), de coalitie knikt braaf ja en klaar is Cees. Debat? Ja, dat mag. Maar de uitkomst staat meestal al weken van tevoren vast. Kritische vragen? Dan word je al snel weggezet als “tegenstander” of “niet constructief”. Alsof controleren en scherpe vragen stellen hetzelfde is als dwarsliggen.

Dat patroon zie je bij elk groot dossier terug: plannen worden groter, onderzoeken duurder, kosten lopen op, en de afstand tussen gemeentehuis en inwoners groeit. Wie durft te vragen “moet dit echt zo groot?”, “wie heeft hier eigenlijk om gevraagd?” of “kan het niet goedkoper en slimmer?”, krijgt al snel het verwijt dat hij tegen vooruitgang is. Maar vooruitgang is geen excuus voor slecht bestuur. En democratie is geen applausmachine voor collegeplannen.

Daarom is Slydregt.NU in de raad precies wat Sliedrecht nodig heeft: de luis in de pels. Met twee zetels misschien niet de grootste fractie, maar wel een van de weinige die consequent de vragen stelt die jullie thuis óók stellen. Geen meedeinen met de meerderheid, geen automatisch instemmen met prestigeprojecten, maar keihard: nut, noodzaak, kosten, alternatieven. Dat maakt ons voor sommigen ongemakkelijk. Mooi zo. Dat is precies de rol van oppositie. Zonder tegenmacht wordt lokale politiek een clubje bestuurders onder elkaar.

Sliedrecht is geen beleidslaboratorium. Het is een gemeenschap. Ondernemers die keihard werken, verenigingen die het dorp levend houden, families die hier al generaties wonen. Die verdienen een bestuur dat dichterbij staat. Minder rapporten, minder luchtkastelen, meer gezond boerenverstand. Minder “zo doen we dat nou eenmaal”, meer “zo doen we het beter voor de Sliedrechter”.De komende weken duik ik in de hot topics: woningbouw, verkeer, AZC, prestige projecten, de leefbaarheid, de kosten van alles. Wat er écht speelt, wat er écht misgaat, en wat Slydregt.NU anders zou doen. Want het roer moet om. En de kiezer beslist op 18 maart.

P.S. Ben jij lokaal politicus of inwoner met een tip over heet nieuws in jouw gemeente? Mail me gerust: [email protected]. Ik bijt niet tenzij het moet. DDS wil namelijk flink aandacht gaan besteden aan de gemeenteraadsverkiezingen.