Haagse chaos compleet: PVV speelt meesterlijk schaakspel en ontmaskert de opengrenzen-hypocrisie van D66

Wat is er precies aan de hand? De PVV keerde zich deze week plotseling tegen de zogeheten 'reparatiewet', een wet die de omstreden strafbaarstelling van het helpen van illegalen moest terugdraaien. Zonder deze reparatiewet weigeren de christelijke partijen akkoord te gaan met de bredere asielnoodmaatregelenwet. Door de stekker uit de reparatie te trekken, torpedeert de PVV feitelijk haar eigen strenge asielpakket.

Maar de zet is een genadeloze valstrik voor D66. De PVV kan nu zélf voor de strenge wet stemmen, de wet tegelijkertijd laten klappen, en de schuld honderd procent in de schoenen van de linkse coalitiepartner schuiven. Geert Wilders wees direct naar de schuldigen op X en sloeg de spijker op zijn kop: "De partij van de premier - D66 - stemt zelf tegen alle wetten en dat is ongekend". En hij heeft een ijzersterk punt: als D66 écht landsbestuurlijke verantwoordelijkheid zou nemen, hadden ze de wet alsnog aan een meerderheid kunnen helpen.

De paniek bij D66 is inmiddels compleet. Eerste Kamerlid Boris Dittrich sprak namens zijn partij zijn afschuw uit over het strafbaar stellen van illegaliteit en noemde dit "niet noodzakelijk, niet rechtmatig, niet uitvoerbaar, niet effectief en niet rechtvaardig". Maar de hypocrisie kent geen grenzen.

Dittrich appte dinsdag nog doodleuk naar een journalist van het AD dat hij de reparatiewet tóch wilde steunen, om nog geen uur later 180 graden te draaien en aan te geven dat hij alsnog tegen zou stemmen. D66 is de totale regie kwijt en weigert het landsbelang voorop te stellen.

Premier Rob Jetten, zelf van D66, noemde het eventueel sneuvelen van de wetten een "gemiste kans", maar weigert pertinent om in te grijpen bij zijn eigen dwarse senatoren. "Ik denk dat het niet behulpzaam is als ik nu als minister-president iets ga zeggen over hoe senatoren stemmen", aldus Jetten in een laffe poging om zijn handen in onschuld te wassen. Het coalitieakkoord stelt nochtans helder dat het kabinet de wetten "onverkort uitvoeren" wil.

Als dit binnenlandse asielpakket sneuvelt door dit politieke gesteggel, rest ons alleen nog de Europese route. Veel van de maatregelen worden dan alsnog op 12 juni via het Europese migratiepact door de strot geduwd. Maar voor de kiezer is het aanzicht pijnlijk: het Haagse kartel is, na decennia van pappen en nathouden, nog steeds niet in staat gebleken om zelfstandig de grenzen te sluiten en de asieltsunami te stoppen. De komende dagen zullen cruciaal zijn. De vraag is wie er als eerste knippert in deze levensgevaarlijke Haagse stervensstrijd.