FVD'er Al Biyati zet Den Haag te kijk in haar maidenspeech: de burger is geen melkkoe voor de dromen van ministers

Maar woensdagmiddag 30 september weerklonk er tijdens de Algemene Financiële Beschouwingen ineens een geluid dat het hele Haagse establishment deed verstommen.

FVD-Kamerlid Iem Al Biyati betrad het spreekgestoelte voor haar officiële maidenspeech. En in plaats van het gebruikelijke beleefde geneuzel dat nieuwe Kamerleden plegen op te lepelen, vuurde Al Biyati een vlijmscherpe, principiële aanval af op de complete uitgavencultuur van de Nederlandse overheid.

Haar centrale boodschap was even briljant als ontwapenend simpel: iedere euro die de overheid uitgeeft, is eerst door een hardwerkende Nederlandse burger onder zware inspanning verdiend.

De staat bezit uit zichzelf helemaal niets. Geen cent. Alles wat minister Eelco Heinen en premier Rob Jetten uitgeven, is via dwang en belastingheffing uit de zakken van timmerlieden, verpleegkundigen, vrachtwagenchauffeurs en zzp'ers getrokken. En dat besef, zo stelde Al Biyati genadeloos vast, is in de Haagse ivoren torens volkomen verloren gegaan.

💳 Wilt u ons steunen om dit onafhankelijke journalistieke tegengeluid overeind te houden? Doneer dan eenvoudig via BackMe, of maak vandaag nog een donatie over naar:

Wat het betoog van Al Biyati extra krachtig en authentiek maakte, was haar persoonlijke achtergrond. Haar ouders kwamen decennia geleden als Koerdische kunstenaars naar Nederland. Zij omarmden dit land, pasten zich aan en bouwden met hard werken een nieuw bestaan op. Al Biyati vertelde openhartig hoe zij zelf, toen zij eenmaal begon te werken en haar eerste loonstrookjes zag, begon te begrijpen wat belastingdruk werkelijk betekent.

Haar dankbaarheid voor de vrijheid en de kansen die Nederland haar familie bood, vertaalde zich niet in een slaafse onderdanigheid aan de overheid, maar juist in het tegenovergestelde: in een diep en vurig verlangen om die vrijheid en welvaart te beschermen tegen de verstikkende tentakels van een almaar uitdijende bureaucratie.

Daarmee sloopt Al Biyati in één klap het valse narratief van links dat mensen met een migratieachtergrond automatisch moeten stemmen op staatsafhankelijkheid en herverdeling. Zij bewijst dat ware integratie betekent dat je de westerse waarden van individuele vrijheid, eigendomsrecht en zelfredzaamheid omarmt.

Al Biyati legde de vinger exact op de perverse logica van de Miljoenennota. Als een gezin krap bij kas zit door stijgende prijzen, moet het keuzes maken. Dan gaat de verwarming een graadje lager, wordt de vakantie geschrapt of koopt men goedkopere boodschappen. Maar wat doet de Nederlandse overheid als zij geld tekortkomt voor haar megalomane plannen? Die bezuinigt niet op haar eigen apparaat, maar verhoogt simpelweg de accijnzen, schroeft de ozb op en plukt de burger via box 3 nog verder kaal!

De overheid behandelt de bevolking als een wandelende melkkoe die er uitsluitend is om de dromen van ministers te financieren.

Al Biyati eiste een radicale koerswijziging. Stop met het wegpissen van miljarden aan de klimaathysterie. Stop met het financieren van de asielindustrie die onze steden ontwricht. En stop met de subsidies aan linkse actieclubs en schrap de honderden miljoenen aan buitenlandse hulp waar geen enkele Nederlander ooit iets van terugziet.

Als je op die terreinen het mes zet in de uitgaven, ontstaat er direct ruimte om de belastingdruk voor de middenklasse drastisch te verlagen. Dan kunnen mensen weer ademhalen, sparen voor hun oude dag en hun kinderen een goede start geven.

De maidenspeech van Iem Al Biyati was een verademing in een parlement dat verleerd is wat publieke dienstbaarheid inhoudt. Forum voor Democratie laat zien dat er een fundamenteel ander rechts alternatief mogelijk is: een overheid die zich beperkt tot haar kerntaken (veiligheid, zorg, infrastructuur en onderwijs) en die voor de rest met haar tengels van de portemonnee van de burger afblijft.

Het is tijd dat Den Haag weer leert buigen voor degene die de rekeningen betaalt. De belastingbetaler is geen slaaf van het kartel; de burger is de baas.