Diversiteitsbeleid in praktijk: ‘Met de keuze voor jou wou ik bijdragen aan het verminderen van de hoge werkeloosheid onder allochtonen’

De Volkskrant heeft zo nu en dan toch pareltjes van columns. Dit keer één geschreven door cultureel psycholoog Keyvan Shahbazi, die de donkere kanten van diversiteitsbeleid haarfijn weergeeft.

Shahbazi trapt af met schuldgevoel. Zijn eerste baantje kreeg hij, niet omdat hij zo goed was, maar omdat de directeur aangaf:

‘Met de keuze voor jou wou ik bijdragen aan het verminderen van de hoge werkeloosheid onder allochtonen.’

Op basis van schuldgevoel werd hij geselecteerd en met schuldgevoel kon hij aan zijn baan beginnen. Want vanwege zijn achtergrond werd niet de beste persoon gekozen, maar hijzelf. Dit merkte hij ook op de werkvloer. Het is exact waar iedereen al jaren voor waarschuwt als het weer om quota gaat: minderheden worden dan als zielig gezien, worden niet serieus genomen en men twijfelt aan de competenties van diegene. Een lose-lose-situatie voor iedereen.

Shahbazi laat het daar echter niet bij. Hij beschrijft ook de hilarische houdingen, denkbeelden en diversiteitspogingen binnen de ministeries. Hij mocht jaren geleden deelnemen aan een ‘Thuis-voel-commissie’, die hij als volgt beschrijft:

“Een handjevol gekleurde medewerkers kreeg de opdracht uit te zoeken waarom er zo weinig ‘allochtonen’ op dat ministerie werkten. Durfden ze niet naar binnen door de kerstboom die toen zo prominent bij de ingang prijkte? Of lag het aan de hamlappen die in het bedrijfsrestaurant in het zicht lagen?”

Tegenwoordig zie je eigenlijk dezelfde kneuterige opvattingen terug. Het enige verschil is dat er nu de schijn van wetenschap aan toe is gevoegd: ‘Witte mannen selecteren witte mannen’, ‘minderheden durven niet te netwerken’, ‘als er nou wat meer rolmodellen waren…’ en ‘het is niet inclusief genoeg’.

Shahbazi beschrijft dezelfde tendens bij het landelijke programma van de politie om ‘het inlevingsvermogen te vergroten’. Het interessante aan zijn verhaal, hij trekt er namelijk lering uit, is dat hij een behoorlijk negatief gevolg voorspelt van dit soort plannen:

“Vlak voordat de wagen, die met veel bloed zweet en tranen omhoog was geduwd, de top van de berg zou bereiken, werd het programma plotseling onthoofd. Verbijstering alom. In de bestuurderstaal heet dat: ‘borgen in de huidige beleidslijnen’. De goede verstaander weet het dan al. Bij het terugrollen, verpletterde de wagen op zijn weg iedereen die had helpen duwen en alle kostbaars dat daarachter was opgebouwd.”

Staan bedrijven eenzelfde soort ‘terugrollende wagen’ te wachten? Worden Diversity Officers samen met hun minderheden binnenkort ook verpletterd? Dat klinkt menig tegenstander van diversiteitsbeleid natuurlijk als muziek in de oren. Maar zij weten ook dat het verbrijzelde vingertje dan toch weer naar hen wijst.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

8 reacties

  1. Jumping

    Waarschijnlijk Klaver / Jetten sympathiesanten.?

  2. toetssteen

    Geschiktheid is nummer1.

  3. Kapitein Haddock

    Brazil niet verwijderd?
    Doeg allen!

  4. tailgunner

    Kan dat allochtonen gezeik nou eens stoppen? Je hoort ze in Kameroen toch ook niet zeiken dat hun dames elftal zo weinig ‘divers’ is? Ook niet in Zimbabwe omdat er te weinig blanken in de regering zitten? Ga gewoon lekker werken met je kadaver en loop niet zo zielig te janken. Dat werkt namelijk alleen maar averechts.

  5. victus

    Typisch wannabe feministen gezeur uit de Randstad. Er zijn altijd geestelijk gecastreerde mannetjes die dan heerlijk onderdanig beginnen mee te huilen. Dan lijkt het of IEDEREEN dit belangrijk vindt dan alleen die kantoorwurmen met hun hangmatten/zitzakken/ligbanken/ Safe Space/ “werk” plekken. Wachtend op een creatief invallertje!

  6. logisch denken

    jarenlange positieve discriminatie alwaar vrouwen en allochtonen de voorkeur genoten heeft aangetoond dat het niet werkt. Stop met deze vorm van enstige discriminatie en ga gewoon voor de beste kandidaat al heeft ie 4 poten een slurf

  7. Bes Tolen

    Mijn laatste werkgever, het Rijk, dertig jaar geleden, telde nogal wat je noemt stront eigenwijze lieden met volop karakterfouten en juist die werden directeur. Van deze lieden functioneerde 83 procent niet en toen mijn baas tot die categorie werd bevorderd, had ik een heel slechte dag. Een baas Groen Links figuur met de nieuwste fatale ideeën opgedaan in Amsterdam bij super links gribus en dat ging altijd over minderheden. Hoe die gepamperd moesten worden. Ik weet niet eens meer of ze toen al zo werden genoemd want het aantal kwalificaties van deze met gemonopoliseerde voetbalscholen overeind gehouden gemeenschappen is minstens vijf keer veranderd. De laatste keer als teamleider had de baas als nieuwtje, dat iedere minderheid in zijn eigen culturele waarde moest worden gelaten. Dus precies zo als de hemel op de aarde zou komen. Animo was er niet echt bij de teamleden zodat er hoogst ernstige vragen werden gesteld De meest eenvoudige betroffen om hoeveel mensen het ging en al gauw exacter gesteld hoeveel afzonderlijke groepen. De vragen mochten blijkbaar niet gesteld worden. Er kwam niets van vergaderen terecht. Maar als nieuwe tweede man ging mijn oud teamleider nog een tijdje door met gedram. Lang heeft hij het niet volgehouden. Een algemene opstand leidde er toe dat hij zich uit zijn functie terug trok. Kijk, dat kan dus ook gebeuren. Gebeurde het maar veel en veel meer.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.