Schande in Utrecht: Careyn liet een demente vrouw een jaar ongedoucht, en de inspectie zwijgt na zeven meldingen

Het staat in een reconstructie van RTV Utrecht over de psychogeriatrische afdeling van Careyn, waar zo'n twintig mensen met dementie wonen. Familieleden beschrijven volgens de omroep "poep onder de nagels, luiers van 1,5 kilo en onvindbaar personeel". De verwarming stond uit, waardoor de bewoners het koud hadden. "Ze stonk op een zeker moment", zegt een familielid van de vrouw die een jaar niet onder de douche kwam.

In een dossier van 7 mei staat over een bewoonster: "De ochtend en middag medicatie gisteren niet gegeven aan mevrouw. Wel afgetekend." Na een val werd de pijn in een heup pas na vier dagen opgemerkt. De dochter van een andere bewoonster vertelt: "Personeel staat altijd op het balkon samen te roken."

Careyn liet RTV Utrecht weten: "We erkennen dat er zaken niet goed zijn gegaan." En: "De maatregelen die we hebben ingezet, hebben nog niet op alle punten geleid tot de verbetering die nodig is." Volgens de NOS wijt het management de problemen aan personeelsproblemen. Ook de locatiemanager "erkent dat de kwaliteit van zorg nog onvoldoende is".

Erkennen kost niets. Careyn is een zorgreus met volgens eigen opgave bijna 6000 medewerkers en 13.000 cliënten. Familieleden klaagden herhaaldelijk bij de leiding. Een klachtenbemiddelaar schreef: "Iedere keer vallen weer mensen uit, waardoor de verbeteringen weer deels te niet worden gedaan." Op de afdeling werken volgens de families veel uitzendkrachten die de bewoners niet kennen. Een bestuur dat al enige tijd weet dat demente ouderen in hun eigen vuil zitten en dan alleen "erkent", is medeplichtig.

Zorgvakbond NU'91 trekt een harde conclusie. Michel van Erp van NU'91 zei tegen RTV Utrecht: "Dan zullen afdelingen moeten sluiten." Liever een veilige plek elders dan een afdeling waar het personeel aan familie vraagt waar de medicijnkar staat.

Nieuw is dit allemaal niet. In 2016 stond Careyn op de lijst van elf zorginstellingen die volgens de inspectie "zwaar onder de maat" presteerden, en de inspectie bezocht toen ook Tamarinde. Careyn kreeg een aanwijzing voor al zijn verpleeghuizen, en voor het eerst werd er een interventieteam op afgestuurd. Tien jaar later is het bij Tamarinde opnieuw raak.

En de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd? Die kreeg sinds begin 2025 zeven signalen over deze afdeling. Of er een onderzoek komt, "wil de inspectie niet zeggen". Zeven keer gewaarschuwd en dan zwijgen: zo wordt de inspectie een deurmat waar Careyn zijn voeten aan veegt.

Careyn schuift het af op de krappe arbeidsmarkt, en natuurlijk is personeel schaars. Maar een tekort verklaart een late lunch of een korter praatje. Het verklaart niet dat een vrouw een jaar lang niet onder de douche komt. Het nieuwe plan, met twee man tegelijk wassen, kwam er pas na dat jaar.

Ligt het aan geld? Verantwoordelijk minister Mirjam Sterk (CDA) van Langdurige Zorg beweerde in juli bij de NOS nog dat er tot 2031 3,9 miljard euro vrijkomt voor de ouderenzorg. "Als je alles bij elkaar optelt en aftrekt komt er voldoende extra geld bij", zei ze, en ook: "Meer extra geld is er niet." Geld genoeg dus, volgens de minister zelf. In Overvecht klinkt Sterks "voldoende extra geld" als een klap in het gezicht, want dan hoort geen demente vrouw een jaar lang niet onder de douche te komen.

Daar moet het nu stoppen. De inspectie moet vandaag een onderzoek naar Nieuw Tamarinde aankondigen en de uitkomst openbaar maken. Het bestuur van Careyn moet naar Overvecht komen en de families recht in de ogen kijken. En Sterk moet laten zien waar die miljarden blijven, want op de afdeling in Overvecht is er niets van te merken.

Het had jouw moeder kunnen zijn. Voor vier families in Overvecht wás het hun moeder of vader. Careyn erkent, de inspectie zwijgt, en de minister zegt dat er geld genoeg is.