Kerk in Rolde verkoopt de grond onder de voeten van haar eigen pachtboeren: 'We hebben hier honderd jaar geboerd'

Dagblad van het Noorden bracht het nieuws. De protestantse kerk in Rolde verkoopt grond aan de provincie Drenthe. Boerenfamilies die die grond al decennia van de kerk huren, "staan paf". De oud-kerkrentmeester is boos. En het is volgens de krant al de tweede keer in korte tijd dat de kerk dorpsbewoners tegen de haren instrijkt.

Een kerk die grond bezit, is eeuwenlang een vaste waarde geweest op het platteland. De boer pachtte, de kerk kreeg haar pacht, en het dorp wist waar het aan toe was. Dat is precies wat hier kapotgaat. Waar de kerk ooit rentmeester was van het land, gedraagt ze zich nu als een makelaar die de hoogste bieder zoekt.

En die bieder is de provincie. Provincie Drenthe koopt grond om "beleidsdoelstellingen" te halen, onder meer voor "natuur, water, klimaat en landbouw", staat op haar eigen site. Wat er met de grond van Rolde gaat gebeuren, staat in de berichtgeving niet. Maar wie ziet hoe de overheid de laatste jaren met landbouwgrond omgaat, hoeft weinig fantasie te hebben.

Syp Wynia ziet het patroon. "Zo gaat dat, als groene activisten met een verwijzing naar boven je kerkelijke bezit kapen en dorpelingen van hun gepachte boerengrond verjagen", schreef hij op X. "Laat Rolde een waarschuwing voor de rest van kerkelijk Nederland zijn."

Die waarschuwing is terecht. Gemeenten van de Protestantse Kerk in Nederland bezitten samen zo'n 27.000 hectare landbouwgrond, schreef het Reformatorisch Dagblad. De christelijke natuurbeweging A Rocha wil kerken aansporen om op die grond de natuur meer ruimte te geven. Een van haar adviseurs zei het zonder omwegen: "Maar de grond is niet van de boer. Die is van de kerk." En als een boer geen duurzame maatregel wil nemen: "Dan verpachten we de grond niet aan jou."

Ook in Rolde zelf is het groene denken binnen de kerk geen geheim. De Jacobuskerkgemeente heeft een werkgroep 'Groene kerk' die de kerkrentmeesters adviseert over onder meer "grond en natuur", staat in haar eigen profiel.

Daar zit de kern. De boer is niet langer de partner van de kerk, maar een sluitpost in een groen verhaal. Families die er al generaties werken, horen het uit de krant. Hun bedrijf, hun toekomst en die van hun kinderen staan op het spel, en de kerk kiest voor de provincie.

Het platteland verliest zo zijn laatste bondgenoten. Eerst Den Haag met zijn stikstofregels, dan de provincies met hun grondaankopen, en nu de kerk die eeuwenlang naast de boer stond. Wat blijft er dan nog over van het dorp, als de mensen die het land bewerken worden weggekocht?

Laat de kerkenraad in Rolde zich schamen. Wie zijn eigen pachtboeren na honderd jaar laat vallen, heeft de naastenliefde ingeruild voor een handtekening van de provincie.