Het is de
NAVO die naar zijn mening de rode lijn overschrijdt. Rjabkov, die nooit een blad voor de mond neemt, verklaarde onomwonden: ""Als de westerse landen denken dat we hen nodig hebben, dan vergissen ze zich. De NAVO heeft een keuze. Zoals we al meermaals hebben aangegeven: wij zijn klaar om onze nationale belangen koste wat kost te beschermen."
De laffe houding van de
NAVO, constant druk zetten en dan wegkijken, draagt niet bij aan een betere situatie. Daarentegen zet het
Rusland alleen maar verder in een hoek. Rjabkov merkt op dat herstel van de banden tussen Oost en West een illusie lijkt, door de geharnaste vijandschap van de NAVO-lidstaten tegen Rusland. De
Koude Oorlog is terug van weggeweest. Het lijkt net alsof we terug zijn in de jaren 80 van de vorige eeuw.
Een glimpje hoop breekt door in de donkere woorden van Rjabkov wanneer hij stelt dat er wel gesprekken kunnen gevoerd worden over de toekomst van
Oekraïne. Hoewel ook dit, door de stuurse en starre houding van de westerse blok, eerder leest als fatale utopie dan mogelijk werkelijkheid. Onderhandelen over de toekomst van Oekraïne is daarentegen wel mogelijk volgens de minister, maar wel op "basis van wederzijds respect en gelijkwaardigheid".