Verontwaardigde dochter ontdekt dat €25.200 van vader naar haar broer ging: bewindvoerder ontslagen en €10.567 kwijt

De zaak draait om een vader, geboren in 1952, die in een verzorgingshuis woont en het syndroom van Korsakov heeft. Volgens de bewindvoerder had de man in de eerste jaren van het bewind een hoge schuldenlast en was er nauwelijks financiële ruimte. Dat veranderde toen zijn schulden waren afgelost en hij een nalatenschap ontving. In 2022, 2023, 2024 en de eerste helft van 2025 maakte de bewindvoerder elke maand een vast bedrag van €500 aan leefgeld over naar de zoon. Over die drieënhalf jaar liep dat op tot €21.000.

Naast die maandelijkse €500 boekte de bewindvoerder nog eens €4.200 aan extra leefgeld naar de zoon over. Volgens het overzicht van de kantonrechter ging het om €1.000 voor een vakantie naar Barcelona in 2022, €750 voor kerst en €1.000 voor een vakantie naar Euro Disney in 2023, en €1.000 voor kerst en €450 voor een televisie en kleding in 2024. Daarnaast betaalde zij rechtstreeks aan het verzorgingshuis €815,76 in 2022, €953,55 in 2023 en €1.213,70 in 2024 voor het wassen van kleding en de kapper.

De dochter van de man, tevens de zus van de zoon, zegt daar pas in 2025 achter te zijn gekomen. De bewindvoerder wist tot dat jaar niet eens dat zij bestond. Op 24 november 2025 diende de dochter een klacht in bij de kantonrechter over niet of slecht verantwoorde bedragen, waaronder de maandelijkse €500 voor haar broer. In een overleg met de dochter zou de bewindvoerder hebben gezegd dat geven met de warme hand beter is dan met de koude hand; dat sprak de bewindvoerder niet tegen. Op de zitting verklaarde zij dat ze sinds juni 2025 niet meer zo werkte. Later schreef ze aan de kantonrechter dat ze met een vast maandbedrag het bewaren en indienen van bonnen wilde vereenvoudigen.

Voor de kantonrechter verweerde de bewindvoerder zich met het argument dat haar jaarlijkse rekening en verantwoording steeds was goedgekeurd. De rechter veegt dat verweer van tafel. Dat jaarlijkse toezicht is slechts een marginale controle op basis van de cijfers die een bewindvoerder zelf aanlevert. Blijkt achteraf dat een bewindvoerder in strijd met goed bewindvoerderschap heeft gehandeld, dan moet die de schade vergoeden. De kantonrechter baseert dat op artikel 1:444 van het Burgerlijk Wetboek Boek 1.

De bewindvoerder gaf op de zitting zelf aan dat in de situatie van de vader een leefgeld van €80 per week passend was, wat neerkomt op afgerond €4.200 per jaar. Over de drieënhalf jaar van 2022 tot en met juni 2025 accepteert de kantonrechter daarom €14.700 aan regulier leefgeld. Omdat er in werkelijkheid €21.000 aan maandelijkse bedragen naar de zoon is overgemaakt, is er €6.300 zonder deugdelijke reden aan het vermogen van de vader onttrokken. De rechtstreekse betalingen aan het verzorgingshuis voor de was en de kapper laat de rechter wel in stand.

Ook bij de €4.200 aan extra leefgeld valt het merendeel af. Van de reis naar Barcelona in 2022 kon de bewindvoerder geen reispapieren tonen, maar wel enkele foto's; de kantonrechter accepteert daarvoor schattenderwijs €500 van de geclaimde €1.000. Van het gestelde uitje naar Euro Disney in 2023 (€1.000) ontbrak elk bewijsstuk. De dochter deed navraag bij het verzorgingshuis en daar wist niemand iets van een reis naar Euro Disney. Dat de vader op de zitting zei dat hij acht dagen naar Euro Disney was geweest, vindt de rechter onvoldoende door die opmerkelijk lange reisduur en zijn geheugenproblemen door Korsakov. Bovendien verklaarde de vader op de zitting uitdrukkelijk dat hij zijn kinderen gelijk behandelt en niet wil dat zijn zoon er geld aan overhoudt.

Van het bedrag van €450 voor een televisie en kleding accepteert de rechter €200 voor de tv. De overige €250 en de twee kerstbedragen van €750 en €1.000 zijn niet verantwoord. Daarmee moet de bewindvoerder ook €3.500 aan extra leefgeld vergoeden. Volgens de kantonrechter is zij ernstig tekortgeschoten in de kern van haar taak: op het geld van de vader passen. Dat de vader haar graag wilde houden, weegt daar niet tegenop. De kantonrechter ontslaat haar per 1 november 2026, kent haar geen vergoeding toe voor de eindrekening en veroordeelt haar ook tot betaling van de aanvangskosten van de nieuwe bewindvoerder (€767), waardoor de totale schadevergoeding op €10.567 uitkomt.

Staat je ouder onder bewind, kijk dan welke bedragen er aan wie worden overgemaakt en of daar bonnen bij horen. Klopt er iets niet, dan kun je zoals deze dochter een klacht indienen bij de kantonrechter. Tegen deze beschikking is nog hoger beroep mogelijk bij het gerechtshof Den Haag.