EUclaim failliet verklaard: curator onderzoekt doorstart voor lopende vluchtclaims

Voor mensen die nog een lopende claim hebben, roept het faillissement onmiddellijk een vervelende vraag op: komt mijn geld nog wel?

Het korte antwoord is dat klanten niet direct van het slechtste hoeven uit te gaan. Curator Rogier Faase probeert het bedrijf voorlopig draaiende te houden. Geld dat nu van luchtvaartmaatschappijen binnenkomt, wordt volgens hem volgens de bestaande afspraak aan klanten betaald.

Dat is een belangrijke toezegging, maar nog geen garantie dat iedere lopende claim normaal wordt afgehandeld. Vooral bij zaken waarin de luchtvaartmaatschappij nog geen vergoeding heeft toegekend, blijft de situatie onzeker.

EUclaim werd opgericht om passagiersrechten namens reizigers af te dwingen. Het bedrijf voerde correspondentie met luchtvaartmaatschappijen, onderzocht vluchtgegevens en begon wanneer dat nodig was een juridische procedure.

Volgens de eigen website heeft EUclaim in negentien jaar tijd ruim 846.000 passagiers succesvol geholpen. De organisatie werkte op basis van ‘no cure, no pay’. Alleen wanneer een vergoeding werd geïncasseerd, hield EUclaim een gedeelte van het bedrag in.

Aan die jarenlange dienstverlening is nu abrupt een einde gekomen. In het openbare faillissementsdossier van EUclaim staat dat het faillissement is uitgesproken nadat de eerder verleende surseance van betaling werd beëindigd. Rogier Faase is aangesteld als curator. Het insolventienummer is F.05/26/324.

Voorlopig blijven de 29 medewerkers van EUclaim aan het werk. Dat gebeurt niet alleen om bestaande klanten te helpen. Een onderneming die nog operationeel is, is ook aantrekkelijker voor een mogelijke koper dan een bedrijf waarvan de systemen zijn stilgelegd en het personeel is vertrokken.

Er zouden zich inmiddels acht geïnteresseerde partijen bij de curator hebben gemeld. Een doorstart is daardoor mogelijk, maar nog niet zeker.

De belangrijkste boodschap voor klanten is afkomstig van de curator. Wanneer een luchtvaartmaatschappij nu geld naar EUclaim overmaakt, zal dat bedrag volgens de bestaande afspraak worden doorbetaald aan de klant.

“Als er nu geld binnenkomt, zal dit volgens afspraak worden betaald”, zegt Faase in een toelichting over de gevolgen van het faillissement.

Dat betekent dat reizigers van wie de vergoeding al is toegekend niet automatisch hun volledige bedrag kwijt zijn. Ook andere berichtgeving bevestigt dat medewerkers voorlopig blijven werken en dat klanten uitbetalingen van toegekende claims blijven ontvangen.

Er zit wel een belangrijk verschil tussen een toegekende claim en een claim die nog wordt onderzocht of betwist. Bij een toegekende claim heeft de luchtvaartmaatschappij in beginsel besloten te betalen. Het geld moet dan alleen nog worden ontvangen en verwerkt.

Bij een betwiste claim kan nog veel werk nodig zijn. Er moet mogelijk extra bewijs worden aangeleverd, met de luchtvaartmaatschappij worden gecorrespondeerd of zelfs worden geprocedeerd. De curator kan nog niet zeggen wat er met dergelijke dossiers gebeurt als een ander bedrijf EUclaim overneemt.

Het financiële belang kan aanzienlijk zijn. Europese passagiersregels voorzien, afhankelijk van de afstand en omstandigheden, in vergoedingen van €250, €400 of €600 per persoon. Niet iedere vertraging geeft recht op compensatie. Onder andere de duur van de vertraging, de vliegafstand en de oorzaak van het probleem zijn bepalend.

De Europese uitleg over passagiersrechten vermeldt bijvoorbeeld dat bij aankomstvertragingen van minstens drie uur compensatie mogelijk is, tenzij sprake was van buitengewone omstandigheden die de luchtvaartmaatschappij niet kon voorkomen.

EUclaim hield bij succes 31 procent van de ontvangen compensatie en €33 dossierkosten per persoon in. Bij een vergoeding van €600 bleef volgens dat tarief €381 voor de reiziger over. Bij €400 was dat €243 en bij €250 ongeveer €139,50.

Voor iemand die met een heel gezin vloog, kan een dossier daardoor al snel om meer dan duizend euro gaan. Het is dan begrijpelijk dat het bericht over het faillissement onrust veroorzaakt.

Wie een dossier bij EUclaim heeft lopen, kan het beste eerst vaststellen hoe ver de zaak is. Niet iedere klant bevindt zich namelijk in dezelfde positie.

Een claim kan nog in de beoordelingsfase zitten. EUclaim kan de luchtvaartmaatschappij al hebben aangeschreven, terwijl die nog niet heeft gereageerd. De maatschappij kan aansprakelijkheid hebben afgewezen, waarna een juridische procedure wordt voorbereid. Het is ook mogelijk dat de vergoeding al is toegekend maar nog niet is overgemaakt.

Bewaar daarom alle informatie over de zaak. Denk aan het claimnummer, de opdrachtbevestiging, de algemene voorwaarden die bij het indienen golden, e-mails van EUclaim, de oorspronkelijke boeking, instapkaarten en berichten van de luchtvaartmaatschappij.

Wie nog toegang heeft tot het eigen klantendossier, doet er verstandig aan relevante documenten lokaal op te slaan. Dat is geen teken dat het systeem ieder moment verdwijnt, maar een eenvoudige voorzorg. Bij een overname of overdracht van dossiers kan het later handig zijn om zelf over een compleet archief te beschikken.

Het lijkt misschien logisch om onmiddellijk dezelfde claim rechtstreeks bij de luchtvaartmaatschappij of bij een andere claimorganisatie in te dienen. Dat kan de situatie echter ingewikkelder maken.

EUclaim kan nog steeds gemachtigd zijn om namens de passagier op te treden. Wanneer twee partijen tegelijkertijd dezelfde vergoeding proberen te innen, ontstaat onduidelijkheid over wie bevoegd is en aan wie de luchtvaartmaatschappij moet betalen.

Controleer daarom eerst de opdracht en correspondentie. Heeft EUclaim de claim al ingediend? Is de machtiging nog van kracht? Heeft de luchtvaartmaatschappij misschien al ingestemd met betaling? Dat zijn vragen die moeten worden beantwoord voordat hetzelfde dossier elders wordt ondergebracht.

Als de luchtvaartmaatschappij laat weten dat het geld al aan EUclaim is overgemaakt, bewaar die bevestiging dan zorgvuldig. De datum van betaling en de rekening waarop het bedrag is gestort, kunnen belangrijk zijn voor de verdere afhandeling.

Opvallend genoeg lijkt EUclaim mede slachtoffer te zijn geworden van de ontwikkeling waaraan het zelf jarenlang heeft bijgedragen.

Claimorganisaties maakten luchtvaartmaatschappijen duidelijk dat passagiers hun recht op compensatie daadwerkelijk konden afdwingen. De juridische procedures en bijbehorende kosten liepen voor maatschappijen op. Daardoor zijn luchtvaartbedrijven reizigers steeds vaker zelf gaan informeren.

Na een vertraging verschijnt tegenwoordig regelmatig automatisch een bericht in de app of mailbox. Daarin staat of een reiziger een claim kan indienen en waar dat moet gebeuren. Passagiers hebben daardoor minder vaak een commerciële tussenpartij nodig.

Volgens de curator is hierdoor een groot deel van de markt voor EUclaim verdwenen. Hij omschrijft het bedrijf tegenover RTL als een onderneming die “ten onder is gegaan aan het eigen succes”.

Het faillissement betekent niet dat Europese passagiersrechten verdwijnen. Reizigers kunnen hun claim rechtstreeks bij de luchtvaartmaatschappij indienen en hoeven daarvoor niet verplicht een claimbureau in te schakelen.

Voor bestaande EUclaim-klanten is de situatie minder eenvoudig. De onderneming draait nog, binnenkomende toegekende vergoedingen worden volgens de curator uitbetaald en meerdere partijen tonen belangstelling voor een overname. Tegelijk is nog niet duidelijk wie langdurige of betwiste claims uiteindelijk zal afronden.

Wie een lopende claim heeft, hoeft dus niet meteen afscheid te nemen van zijn geld. Wel is dit het moment om het eigen dossier veilig te stellen, de fase van de claim te controleren en nieuwe berichten van EUclaim of de curator nauwlettend te volgen.