Tweedehands auto na drie dagen kapot? ‘Geen garantie’ betekent niet dat je pech hebt

Dat is lang niet altijd juist. Een garage mag een occasion zonder aanvullende of commerciële garantie verkopen, maar kan daarmee de wettelijke rechten van een consument niet eenvoudig uitschakelen.

Dat blijkt opnieuw uit het verhaal van een Audi A4 die voor €2.948 bij een autobedrijf werd gekocht. De auto ging volgens de koper al drie dagen na het ophalen ernstig kapot. De garage wees aanvankelijk op het ontbreken van garantie, maar daarmee was de juridische discussie niet voorbij.

De Audi werd eind mei gekocht voor een neef van de koper. Voor de aflevering moest volgens de betrokkenen eerst iets aan het contactslot worden gedaan. Daardoor kon de auto pas enkele weken na het sluiten van de koop worden opgehaald.

Drie dagen later ging het mis. Tijdens het rijden kwam rook onder de motorkap vandaan. De koper nam contact op met het autobedrijf en kreeg aanvankelijk te horen dat er geen garantie op de auto zat.

Het autobedrijf stelde later tegenover consumentenprogramma Radar dat het voertuig als een goedkope “zo meenemen”-auto was aangeboden. De auto zou niet technisch zijn nagekeken en de koper had volgens het bedrijf de mogelijkheid gehad om vooraf een onafhankelijke aankoopkeuring te laten uitvoeren.

Dat soort omstandigheden kan relevant zijn. Van een twintig jaar oude auto met een zeer hoge kilometerstand en een lage prijs mag je minder verwachten dan van een jonge occasion van €25.000. Ook concrete waarschuwingen van de verkoper tellen mee. Maar de woorden “geen garantie” maken wettelijke bescherming niet automatisch ongedaan.

Bij garantie worden twee verschillende zaken vaak door elkaar gehaald. Een garage kan tegen betaling een aanvullend garantiepakket aanbieden, bijvoorbeeld voor zes of twaalf maanden. Daarin kunnen afspraken staan over bepaalde onderdelen en reparaties.

Daarnaast bestaat het wettelijke recht op een deugdelijk product. Een gekochte auto moet voldoen aan wat de koper daarvan redelijkerwijs mocht verwachten. Dat wordt ook wel het conformiteitsbeginsel genoemd.

Volgens de Rijksoverheid spelen daarbij onder meer de prijs, leeftijd, informatie van de verkoper en de vraag of een product nieuw of tweedehands is een rol.

Een gebruikte auto hoeft niet in nieuwstaat te zijn. Normale slijtage hoort bij een oudere occasion. Een auto moet in beginsel echter wel geschikt zijn voor normaal gebruik, tenzij de koper vooraf duidelijk is gewaarschuwd voor een specifiek ernstig gebrek.

Een belangrijk voordeel voor consumenten is de wettelijke bewijsregel. Wordt een gebrek binnen twaalf maanden na de aankoop zichtbaar, dan wordt in beginsel vermoed dat het probleem bij aflevering al bestond. De verkoper moet dan aannemelijk maken dat het defect door de koper is veroorzaakt of pas later is ontstaan.

Dat geldt ook voor tweedehandsproducten die een consument bij een professionele verkoper koopt. Bij een koop van een particulier ligt de situatie anders.

De regel betekent overigens niet dat de garage bij ieder defect automatisch moet betalen. Een versleten ruitenwisser of lege accu bij een oude auto is iets anders dan een defect waardoor het voertuig na enkele dagen niet meer veilig kan rijden. Leeftijd, kilometerstand, onderhoudshistorie, prijs en vooraf gemaakte afspraken blijven allemaal meewegen.

Wie zijn auto direct naar een andere garage brengt en daar een dure reparatie laat uitvoeren, kan later problemen krijgen bij het verhalen van de kosten. De verkopende garage moet normaal gesproken eerst een redelijke mogelijkheid krijgen om het gebrek zelf te onderzoeken en te herstellen.

Meld het defect daarom zo snel mogelijk schriftelijk. Beschrijf wat er is gebeurd, voeg foto’s, foutcodes en eventueel een verslag van de wegenwacht toe en geef de verkoper een redelijke termijn om met een oplossing te komen.

Schrijf daarbij niet alleen dat je “garantie wilt”. Stel dat de auto niet voldoet aan wat je bij de koop redelijkerwijs mocht verwachten en vraag kosteloos herstel.

Kan of wil de verkoper de auto niet herstellen, dan kan onder omstandigheden prijsvermindering of ontbinding van de koop aan de orde zijn. Bij ontbinding gaat de auto terug naar de verkoper en moet de koopsom worden terugbetaald. Zelf elders laten repareren en de rekening verhalen kan eveneens mogelijk zijn, maar daarbij is een goede schriftelijke dossieropbouw belangrijk.

Gelijk hebben en gelijk krijgen zijn twee verschillende zaken. Bij een auto van nog geen €3.000 kunnen advocaatkosten, onderzoekskosten en griffierecht zwaar wegen. Daarom is het verstandig eerst te kijken naar rechtsbijstand, een geschillenregeling of gesubsidieerde rechtsbijstand.

In de beschreven zaak kwam na vragen van AVROTROS Radar alsnog een aanbod van het autobedrijf om de auto onder voorwaarden terug te nemen.

De belangrijkste les voor andere occasionkopers is helder: laat een auto indien mogelijk vooraf keuren, bewaar de advertentie en zet toezeggingen op papier. Maar denk na de aankoop niet dat de tekst “zonder garantie” al je rechten wegneemt. Een commercieel garantiepakket kan ontbreken; de wettelijke plicht om een deugdelijk product te leveren verdwijnt daarmee niet.