Duitsland lacht ons uit: Asielcijfers storten in door harde grenscontroles, Nederland slaapt verder

De cijfers die WNL vandaag naar buiten brengt, zijn vernietigend voor het open-grenzen-beleid van de Nederlandse gevestigde orde. Het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken meldt dat er in 2025 "ruim 113.000 nieuwe asielaanvragen" zijn gedaan.

Dat klinkt nog steeds als veel, maar zet dat eens af tegen de jaren ervoor. In 2024 waren het er nog "bijna 230.000" en in het rampjaar 2023 zelfs "circa 329.000". We hebben het hier over een daling van tientallen procenten in korte tijd. Een halvering ten opzichte van een jaar eerder!

Zelfs de zogenaamde 'experts', die normaal gesproken altijd wel een smoesje hebben om de instroom goed te praten, kunnen er niet omheen. Ze noemen "de Duitse grenscontroles" als een van de belangrijkste redenen voor het dalende aantal aanvragen.

Duitsland heeft lak gehad aan het gezeur uit Brussel over 'vrij verkeer' en heeft gewoon de slagbomen naar beneden gedaan. Ze controleren wie er binnenkomt. En de boodschap is aangekomen bij de gelukszoekers en mensensmokkelaars: in Duitsland kom je er niet meer zomaar in. Het gevolg? Ze blijven weg.

Natuurlijk speelt de geopolitieke situatie ook een rol. Nu het regime van de dictator Assad in Syrië is verdreven, komen er "minder mensen uit Syrië". Dat is logisch, en het is meteen een extra argument om de Syriërs die hıer zijn per direct terug te sturen. Het land is veilig, de dictator is weg, dus hup: terugbouwen dat land.

Maar de kern blijft: beleid werkt. "Daarnaast kan beleid in andere EU-landen invloed hebben," schrijven de media voorzichtig. Ja, dat heet: als je streng bent, gaan ze naar de buren. En wie zijn die buren? Juist, dat zijn wij.

Terwijl Duitsland de poorten sluit en de vruchten plukt van een streng asielbeleid, blijft Nederland polderen. Zolang wij de grenzen wagenwijd open laten staan terwijl Duitsland ze dichtgooit, worden wij het afvoerputje van Europa. De stroom die in Duitsland stagneert, zoekt een andere weg.

Het Duitse succes is een keiharde 'reality check' voor Frans Timmermans, Rob Jetten en alle andere wegkijkers. Het argument dat "grenzen sluiten niet kan" is definitief naar de prullenbak verwezen. Duitsland doet het. En het werkt. Waar wachten wij nog op?