Kabinet-Jetten wil het Nederlandse vetorecht in Brussel inleveren, en CDA-minister Berendsen geeft toe dat je het nooit meer terugkrijgt

Daarmee is het officieel. Het kabinet-Jetten wil dat Nederland op delen van het buitenlandbeleid niet meer kan dwarsliggen in Brussel.

Op 26 augustus sprak Berendsen aan de Universiteit Maastricht. Keijzer citeert hem in haar vragen: "We need to revise our veto system." In zijn antwoorden maakt hij duidelijk wat dat betekent. Het kabinet wil dat in het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid vaker met een gekwalificeerde meerderheid wordt beslist in plaats van met unanimiteit, bijvoorbeeld bij het verlengen van sancties.

Het gevolg noemt hij er zelf bij: dan zou "noodzakelijk extern optreden van de Unie niet meer kunnen worden tegengehouden door een enkele lidstaat." Die enkele lidstaat, dat ben jij. Dat is Nederland.

Premier Jetten zat al op die lijn. Op 3 maart zei hij volgens de vragen van Keijzer tegen Euronews: "The new Dutch government is in favor of less and less decision-making by unanimity on the European level." Steeds minder besluiten met unanimiteit dus. Je moet het maar durven zeggen.

Het ergste staat in het antwoord op vraag 11. Keijzer vroeg of een ingeleverd veto alleen terugkomt als alle lidstaten ermee instemmen. Berendsen draait er eerst omheen met passerelles en verdragsartikelen, en geeft het dan gewoon toe: zo'n besluit "kan inderdaad niet zonder instemming van alle lidstaten weer worden teruggedraaid."

Lees dat nog eens. Wat dit kabinet weggeeft, kan een volgend kabinet niet terughalen. Ook niet als de kiezer massaal anders stemt. Zegt één lidstaat in Brussel nee, dan blijft het Nederlandse veto voor altijd weg.

Over de rest van de wensenlijst van Ursula von der Leyen legt Berendsen zich niet vast. Meerderheidsbesluiten bij belastingfraude, energiebelasting en tussenstappen bij nieuwe lidstaten? Het kabinet gaat dat "per beleidsterrein" bekijken. Alleen bij sociale zekerheid en pensioenen wil het kabinet unanimiteit houden. Daar durven ze kennelijk niet aan, want dan staat het hele land op zijn achterste benen.

En bij het Frans-Duitse plan voor nieuwe handelsinstrumenten, die de Commissie zou kunnen inzetten tenzij een gekwalificeerde meerderheid van lidstaten bezwaar maakt, schrijft Berendsen dat het kabinet de inzet en analyse "verwelkomt". De ongekozen Commissie mag dan zelf schakelen, en Den Haag klapt mee. Pas in een volgend antwoord noemt hij de motie-Hoogeveen, die zulke omgekeerde meerderheidsbesluiten juist wil tegenhouden, en een harde belofte doet hij daarbij niet.

Het had anders gekund. Op 14 oktober stemde de Kamer over een motie van SP-Kamerlid Dobbe die de regering vroeg om niet in te stemmen met het inperken van het vetorecht van individuele lidstaten. Die motie sneuvelde met 55 stemmen voor en 95 tegen. D66, VVD, CDA en PRO stemden tegen, net als ChristenUnie, DENK, 50PLUS en Volt. Alle partijen rechts van de coalitie stemden voor, samen met SP en PvdD.

Daar heb je het partijkartel op zijn zuiverst. Links en de coalitie samen, tegen de zeggenschap van hun eigen kiezers.

Een kabinet dat in de peiling van EenVandaag nog maar 44 zetels heeft, levert even een stuk Nederlandse soevereiniteit in dat nooit meer terugkomt. Minister Berendsen, premier Jetten: handen af van het Nederlandse veto. Geen enkele handtekening in Brussel zonder dat de kiezer er eerst over heeft beslist.