Erkens moet van de rituele slacht afblijven: godsdienstvrijheid is geen Haagse gunst

De afgelopen dagen werd het publieke debat volledig gegijzeld door de ordinaire rel tussen Johan Derksen en DENK-Kamerlid Doğukan Ergin. Ergin deed theatraal aangifte na Derksens ranzige uitspraak over het doorsnijden van zijn keel. Derksen verdedigde zich vervolgens door te stellen dat hij het figuurlijk bedoelde, zoals te zien was in zijn reactie bij Shownieuws. Maar achter dit mediacircus schuilt een levensgevaarlijk politiek dossier dat veel belangrijker is dan de praatjes aan een talkshowtafel.

Staatssecretaris Erkens wil namelijk definitief een einde maken aan onverdoofd ritueel slachten. Hij viseert specifiek de slacht zonder voorafgaande bedwelming. Daarmee haalt hij direct de sloopkogel door de religieuze praktijk van zowel de Joodse als de islamitische gemeenschap in ons land. En hoe weinig ik ook opheb met de politieke agenda van DENK: op dít specifieke punt heeft Kamerlid Ergin groot gelijk als hij zich verzet tegen deze Haagse verbodsdrang.

De vrijheid van godsdienst is niet voor niets stevig verankerd in artikel 6 van onze Grondwet. Die bescherming omvat nadrukkelijk ook het recht om te handelen naar je eigen religieuze overtuiging. Godsdienstvrijheid degradeert tot een waardeloze dode letter als het gereduceerd wordt tot toestemming om achter je eigen voordeur stilletjes iets te geloven, zolang de heersende seculiere kaste er maar geen last van heeft.

Voor een buitenstaander kan een religieus voorschrift vreemd of onbegrijpelijk overkomen. Maar de overheid is geen theologische scheidsrechter, geen opperrabbijn en geen imam. Erkens beweert laconiek dat ritueel slachten best kan met voorafgaande bedwelming. Voor sommige gelovigen is dat inderdaad acceptabel, maar voor grote groepen orthodoxe gelovigen betekent dit simpelweg dat het vlees niet meer koosjer of halal is. De staat hoort niet te bepalen wat een geloof wel of niet mag inhouden om het bestuurlijk overzichtelijk te houden.

Zelfs de toezichthouder, de NVWA, trekt hierin een hele verstandige grens: zij beoordelen niet of vlees aan religieuze regels voldoet, maar uitsluitend of de wettelijke kaders worden nageleefd. En die regels zijn er al. Slachters moeten gecertificeerd zijn, dierenartsen houden toezicht en als een dier na de snede tekenen van bewustzijn vertoont, moet er binnen veertig seconden alsnog bedwelmd worden.

Die bestaande waarborgen volstaan. Wie overtredingen begaat, kan worden aangepakt. Maar het categorisch verbieden van de rituele slacht onder het mom van zogeheten 'dierenrechten' is een frontale aanval op de menselijke vrijheid. Dierenwelzijn is belangrijk, maar het mag nóóit zwaarder wegen dan de grondrechten van soevereine burgers.

Het is ronduit stuitend dat een staatssecretaris van de VVD, een partij die ooit beweerde voor individuele vrijheid te vechten, zich ontpopt tot de ultieme verbodspoliticus. De Tweede Kamer moet deze wet rücksichtslos naar de prullenbak verwijzen. Blijf met je Haagse regeltjes af van de vrijheid van gelovigen.