Hoop voor weigergemeenten: Juridische strijd tegen Spreidingswet ligt volledig open

De glastuinbouwregio van het Westland barst door de grote toestroom van buitenlandse arbeidskrachten en vluchtelingen al aan alle kanten uit haar voegen. De lokale politiek, waarin conservatieve partijen de lakens uitdelen, heeft dan ook een duidelijke streep in het zand getrokken: er komt geen asielopvang.

Dit standpunt wordt breed gedragen; zo'n 25 van de 39 raadsleden hebben zich onwrikbaar tegen de opvangregels gekeerd. Hoewel asielminister Bart van den Brink de verantwoordelijke wethouder op het matje roept om gehoorzaamheid af te dwingen, eist de lokale oppositie dat er geen millimeter wordt toegegeven.

De inwoners van de gemeente steunen deze harde opstelling massaal en zijn de overlast en het wegkijken spuugzat. Inwoner Chantal verwoordt de diepe frustratie over de demografische instroom glashelder:

Zij wijst erop dat het gebied overvol is, de wegen dichtslibben en de eigen jeugd geen woning meer kan vinden. Een anonieme moeder van twee kinderen vult aan dat de angst onder ouders in het land toeneemt:

🔗 Doneren kan veilig en rechtstreeks via bankoverschrijving:

IBAN: NL95RABO0159098327

T.n.v.: Liberty Media

Mocht het Rijk besluiten om de lokale democratie buitenspel te zetten en via een zogenaamde indeplaatsstelling zelf een azc neer te zetten, dan hoeven gemeenten de vlag absoluut niet te strijken. Hoogleraar staats- en bestuursrecht Geerten Boogaard benadrukt dat de kansen voor weigergemeenten om een azc buiten de deur te houden „niet ondenkbaar” zijn. Volgens de expert is het volkomen logisch dat een gemeente naar de rechter stapt om een dwingende wet aan te vechten, zoals eerder bijvoorbeeld ook al door Almelo werd gedaan toen vrijwillige opvangplekken ongevraagd werden omgezet in een verplichting.

Wanneer de minister de absolute confrontatie zoekt, kan een gemeente direct naar de hoogste bestuursrechter stappen. Boogaard legt uit dat de Raad van State hierin een doorslaggevende rol speelt. Als een lokaal bestuur kan aantonen dat de realisatie van een opvangcentrum simpelweg onmogelijk is binnen de gemeentegrenzen, kan de rechter die argumenten zwaar laten meewegen. De rechtsgeleerde herinnert de politiek aan een fundamenteel rechtsbeginsel:

Hoewel sommige inwoners, zoals Maarten van den Oever, menen dat lokaal verzet alleen niet genoeg is en dat de minister vooral de „asielkraan” moet dichtdraaien om ruzie tussen gemeenten te voorkomen, laat deze juridische analyse zien dat weigergemeenten een machtig schild in handen hebben. Het Rijk kan de wet weliswaar als een breekijzer gebruiken, maar de rechter zal de lokale realiteit niet zomaar negeren. Het verzet in het Westland is een baken van hoop voor heel conservatief Nederland: hou voet bij stuk, vecht de Haagse waanzin aan tot de hoogste rechter en bescherm de eigen burgers tegen de ongeremde asielinstroom!