D66-minister Letschert houdt stukken over de liquidatie van Ongehoord Nederland geheim voor FVD-Kamerlid Pepijn van Houwelingen

Wie wil weten hoe de Haagse en Hilversumse censuurmachine achter gesloten deuren werkt, hoeft alleen maar de beslisnota van 30 oktober 2026 open te slaan die maandag samen met de antwoorden op de Kamervragen van Pepijn van Houwelingen openbaar werd, waarover ook NieuwRechts maandag berichtte. De ambtenaren van OCW vatten de strategie voor hun D66-minister daarin in drie ijskoude regels samen: "U zegt toe de Kamer na uw definitieve besluit in deze kwestie te informeren; tot die tijd verstrekt u geen aanvullende documenten."

Laat die ene zin uit de beslisnota goed tot je doordringen. Op 17 september stelde Pepijn van Houwelingen namens FVD 55 vlijmscherpe en gedetailleerde vragen over het voornemen van Letschert om de voorlopige erkenning van Ongehoord Nederland twee jaar voor de einddatum van eind 2028 in te trekken. Anderhalve maand na het indienen van de vragen stuurt de minister eindelijk een stapeltje ontwijkende standaardzinnetjes naar de Kamer, met de mededeling dat de echte stukken achter slot en grendel blijven tot de bijl is gevallen. De volksvertegenwoordiging mag pas controleren als de patiënt al op het kerkhof ligt.

Van Houwelingen vroeg precies naar de documenten waar elke democraat in dit land recht op heeft. Hij eiste inzage in alle contactmomenten, agenda's, gespreksnotities en briefwisselingen tussen het ministerie, het NPO-bestuur en de mediatoezichthouder tussen eind augustus en de eerste week van september, de dagen waarin het intrekkingsverzoek werd voorbereid. Ook vroeg het FVD-Kamerlid om de volledige afweging waarmee de minister heeft getoetst of zo'n draconische maatregel wel in verhouding staat tot de schade voor tienduizenden betalende leden, medewerkers en kijkers.

Op de vraag om die proportionaliteitstoets integraal aan de Kamer te geven, krijgt Van Houwelingen het hautaine antwoord: "Wanneer ik een definitief besluit heb genomen zal ik uw Kamer over dit besluit informeren." En bij talloze andere vragen verwijst Letschert simpelweg terug naar haar antwoord op vraag 4, waarin zij beweert dat ze het "niet gepast" vindt om lopende het traject met Kamerleden het gesprek aan te gaan over het feitenmateriaal, omdat ze de zienswijze van de omroep zogenaamd "met een open blik" wil benaderen. Dat is geen zorgvuldigheid, dat is het vakkundig uitschakelen van parlementaire controle op een politieke afrekening.

Pepijn van Houwelingen legde in zijn vragen bovendien de vinger op een gigantische bestuurlijke zere plek rond de schijn van vooringenomenheid bij het Commissariaat voor de Media. Begin september zat de voorzitter van die "onafhankelijke" toezichthouder in de studio van Nieuwsuur, waar zij verklaarde op dat moment te spreken "als een persoon" en niet namens het instituut, om de bewuste uitzending van Ongehoord Nederland vervolgens op nationale televisie te bestempelen als "toch een vorm van Hitlerverheerlijking". Kort daarna merkte datzelfde Commissariaat precies die uitzending officieel aan als een beslissend "kantelpunt".

Van Houwelingen vroeg aan minister Letschert of zij het eens is met dat 'persoonlijk oordeel', of zij heeft laten uitzoeken welke rol die voorzitter zelf achter de schermen heeft gespeeld bij het opstellen van dat vernietigende oordeel, en of hiermee niet de schijn van vooringenomenheid is gewekt. Op die laatste twee vragen verwijst Letschert alweer naar haar antwoord op vraag 4. En over het persoonlijke oordeel van de voorzitter? "De particuliere opvattingen van de voorzitter spelen voor mij geen rol in deze kwestie." En over haar eigen felle uitlatingen over het fragment schrijft ze droogjes: "De (on)wenselijkheid van de inhoud van deze uitzending heb ik niet meewogen in mijn voornemen."

Geloof je het zelf? De hele Hilversumse en Haagse kliek stond begin september op de achterste benen over precies die uitzending, de voorzitter van de toezichthouder ging bij Nieuwsuur zitten schuimbekken, de NPO stuurde op 7 september het intrekkingsverzoek en een dag later lag het voornemen van Letschert al klaar. Maar op papier moeten wij geloven dat de inhoud er helemaal niets mee te maken had.

De scherpste passage uit de vragenreeks van FVD-Kamerlid Van Houwelingen gaat over de stuitende dubbele standaard binnen het publieke omroepbestel. Hij herinnerde de minister eraan hoe de redactie van Zembla (BNNVARA) voor een uitzending over zogeheten "online hufters" berichten van burgers op X had gemanipuleerd en verzonnen, waardoor onschuldige internetgebruikers door gefabriceerde neptweets van de staatsomroep in de problemen kwamen.

Letschert moet in haar antwoorden van maandag zwart op wit erkennen dat BNNVARA die online uitzending offline haalde vanwege "de bewerking van de tweets" en zowel in het openbaar als persoonlijk door het stof ging bij de gedupeerde twitteraars. Ook moet de minister met een kort "Ja" bevestigen dat de onderzoekscommissie-Van Rijn harde conclusies trok over het falende handelen van BNNVARA bij talloze klachten en meldingen rond het tv-programma De Wereld Draait Door.

Maar kreeg BNNVARA voor het vervalsen van tweets in een journalistiek onderzoeksprogramma of voor de puinhoop bij De Wereld Draait Door ooit een bestuurlijke boete voor het schenden van het redactiestatuut of een ondeugdelijke bedrijfsvoering? Werd de erkenning van BNNVARA ooit ingetrokken? Natuurlijk niet. Toen Van Houwelingen vroeg of er ook maar één enkele andere publieke omroep te noemen valt die ooit buiten Ongehoord Nederland om een boete kreeg voor het overtreden van de journalistieke code, het eigen redactiestatuut of belangenverstrengeling, dook Letschert weg achter de toezichthouder: "Het past mij niet hier toelichting te geven op de beweegredenen van de onafhankelijk toezichthouder." En op de vraag of er niet met twee maten wordt gemeten, schreef ze: "Ik herken me niet in het beeld dat met twee maten wordt gemeten en deel uw conclusie niet."

Bij een linkse kartelomroep mag je tweets vervalsen en jarenlang wegkijken bij wangedrag op de werkvloer, maar de enige omroep die het partijkartel en de massa-immigratie frontaal aanpakt, moet wegens 'duurzaam ontwrichte samenwerking' van het scherm verdwijnen. En waarom is die samenwerking ontwricht? Omdat de andere ledenomroepen bij de NPO weigeren om met Ongehoord Nederland door één deur te gaan. Je laat het kartel eerst de nieuwkomer boycotten, en vervolgens gebruik je die boycot als bewijs dat de nieuwkomer niet kan samenwerken.

Waarom houdt Letschert de stukken zo krampachtig achter tot na haar definitieve besluit? Omdat de tijd dringt. Op woensdag 11 november mag het bestuur van Ongehoord Nederland zijn verweer tegen het voornemen nog eenmaal mondeling komen toelichten. Daarna kan de D66-minister op elk moment haar handtekening zetten onder het definitieve intrekkingsbesluit.

Zoals bestuurder Peter Vlemmix eerder al waarschuwde, heeft een bezwaar tegen dat besluit geen automatische schorsende werking: als de rechter geen voorlopige voorziening toewijst, moet de omroep een dag na de krabbel van Letschert direct van de buis. En pas op dat moment, als de camera's uitstaan en de studio's gesloten zijn, wil Letschert de Tweede Kamer gaan informeren over haar afwegingen en de onderliggende documenten.

Het is van onschatbare waarde dat Pepijn van Houwelingen en FVD deze 55 Kamervragen hebben gesteld en daarmee de beslisnota van 30 oktober boven water hebben gekregen. Waar de rest van Den Haag laf wegkijkt als een niet-linkse stem bij de publieke omroep wordt gewurgd, dwingt FVD de minister om haar kaarten op tafel te leggen. En die kaarten laten één ding zien: D66 durft het open debat in de Tweede Kamer over het contactenoverzicht met de NPO en het Commissariaat niet aan voordat het vonnis is geveld.

Wij vinden dat het hele verkankerde NPO-staatsbestel op de schop moet en zwaar gekort of afgeschaft hoort te worden, maar zolang burgers verplicht meebetalen aan Hilversum, is het een schande van de eerste orde als D66-minister Letschert alléén het rechtse tegengeluid liquideert terwijl leugenfabrieken als BNNVARA buiten schot blijven. Gooi die geheime stukken en gespreksnotities vandaag nog open voor de Tweede Kamer en trek dit politieke liquidatiebesluit tegen Ongehoord Nederland onmiddellijk in!