Milan Schenk (FVD) ontmaskert de verbodsdrift van D66 en PRO: 'Het is aan de kiezer om daarover te oordelen'

Het plan is typisch voor de betweters van het partijkartel. PRO-Kamerlid Mohammed Mohandis kondigde het aan tijdens het debat over de begroting van Binnenlandse Zaken: samen met D66 wil hij het onmogelijk maken dat een Tweede Kamerlid nog andere politieke functies bekleedt. Geen raadslid meer, geen Statenlid meer. Er komt een wetsvoorstel. Zijn motivering? Als iemand Kamerlid en Statenlid en raadslid is, kan dat volgens Mohandis "nooit goed" gaan qua tijdsinvestering, en het zou tot belangenverstrengeling kunnen leiden.

Daar staat het dus. Een PRO'er in Den Haag bepaalt voor de inwoners van Teylingen wat hun raadslid wel en niet aankan. Dat is geen zorg om de democratie. Dat is minachting voor de kiezer.

Milan Schenk zit voor FVD in de Tweede Kamer en in de gemeenteraad van Teylingen. Hij is dus precies de man die D66 en PRO weg willen regelen, en hij liet het niet over zich heen gaan. Toen D66-Kamerlid Huizenga hem vroeg het plan te steunen, kreeg ze het antwoord dat ze verdiende.

Schenk stelde de indieners gerust: hij maakt zo'n 100 uur per week om beide functies "vol passie en vol overtuiging" te doen. Hij voelde zich "bijna beledigd", omdat het voorstel pretendeert dat hij zijn werk niet goed doet, terwijl hij zich elke dag "kei- en keihard" inzet voor zijn kiezers in Den Haag én in zijn gemeente. Dat onderdeel kan niet op de steun van FVD rekenen.

Daarna kwam de zin die de hele Haagse verbodsdrift in één klap onderuit haalt: "Het is aan de kiezer om daarover te oordelen. Als de kiezer vindt dat ik mijn werk op beide terreinen niet goed uitvoer, dan rekent de kiezer mij daarop af. Dat hoeven PRO en D66 volgens mij niet te doen."

Zo hoort een volksvertegenwoordiger te praten. Schenk legt zijn lot in handen van de mensen die op hem stemmen. D66 en PRO leggen het in handen van een wetsartikel, omdat ze de kiezer niet vertrouwen.

Hoe zwak D66 hier staat, bleek uit de aanval die eraan voorafging. Schenk stelde in hetzelfde debat iets voor wat elke belastingbetaler meteen begrijpt: maak openbaar wie wachtgeld krijgt en hoeveel. Kamerleden en bewindspersonen die drie maanden in functie zijn geweest, hebben volgens hem in beginsel recht op twee jaar wachtgeld, terwijl namen en bedragen geheim blijven.

Huizenga probeerde het om te draaien en begon over Thierry Baudet. Schenk maakte er korte metten mee: "De heer Baudet ontvangt geen wachtgeld." En er is op dit moment geen enkel voormalig FVD-Kamerlid dat wachtgeld ontvangt, voegde hij eraan toe. Einde aanval.

Daar zie je het verschil: FVD wil openheid over wat politici aan publiek geld opstrijken en laat de kiezer oordelen, D66 en PRO willen de kiezer de wet voorschrijven. Schenk diende vervolgens een motie in om elk jaar per ontvanger naam, oud ambt en bedrag van het wachtgeld openbaar te maken. Dat is pas opkomen voor de belastingbetaler.

En het CDA? Dat doet wat het altijd doet: meelopen. Minister Pieter Heerma van Binnenlandse Zaken zei dat Mohandis "een belangrijk onderwerp" aansnijdt. Het is volgens hem "goed om het fenomeen van dubbelmandaten nog eens kritisch tegen het licht te houden" en hij wacht het voorstel "met belangstelling" af. Vooruitlopen op het oordeel van het kabinet wilde hij nog niet, maar Mohandis bedankte hem later al voor zijn toezeggingen.

Zo werkt het kartel. De ene partij bedenkt een verbod, de andere knikt met "belangstelling", en de kiezer mag toekijken. Geen woord van Heerma over de vraag wie hier eigenlijk over gaat. Hij praat over zuivere verhoudingen in het bestuur, maar de zuiverste verhouding die er bestaat, is die tussen de kiezer en de gekozene. Die laat hij vallen zodra D66 en PRO met een verbod aan komen zetten.

Er is nog niets aangenomen. D66 en PRO moeten hun wetsvoorstel nog uitwerken. Maar de richting is duidelijk, en die past naadloos bij de Haagse reflex: zie je een probleem, of verzin je er een, dan grijp je naar een verbod en wordt de vrijheid van anderen kleiner.

Het plan is niet alleen arrogant, het is ook dom. Het grootste probleem van het Binnenhof is dat politici daar leven in een bubbel van ambtenaren, lobbyisten en elkaar. Een Kamerlid dat ook raadslid is, ziet wekelijks wat Haagse regels aanrichten in een gewone gemeente. Hij hoort wat inwoners zeggen, ziet wat een gemeente moet uitvoeren en neemt dat mee naar de Kamer.

Precies dat soort mensen wil het partijkartel er dus uit hebben. Dat zegt alles. D66 en PRO zitten liever met beroepspolitici onder elkaar dan met iemand die nog weet hoe het er in Teylingen aan toegaat.

Bovendien: wie bepaalt hoeveel uur een volksvertegenwoordiger aankan? Mohandis? Schenk maakt er 100 per week. Bevalt zijn werk niet, dan stem je hem weg. Zo simpel is democratie, en precies daarom hebben ze er bij D66 en PRO zo'n hekel aan.

FVD laat hier zien waar het voor staat: de kiezer is de baas, en niemand anders. Niet D66, niet PRO en niet minister Heerma. Milan Schenk verdedigt wat de hele Kamer zou moeten verdedigen.

Heerma moet ophouden met "belangstelling" tonen en zeggen wat hier gezegd moet worden: wie volksvertegenwoordiger wordt, bepaalt de kiezer. D66 en PRO moeten dit plan vandaag nog in de prullenbak gooien. Jouw stem is van jou, en niet van het partijkartel.