Als je wilt zien hoe ver het Haagse partijkartel inmiddels is losgezongen van de gewone, werkende Nederlander, hoef je alleen maar het begrotingsdebat Infrastructuur en Waterstaat van gisteren in de Tweede Kamer terug te kijken. Aan de ene kant stond de linkse fusiepartij PRO te verkondigen dat automobilisten vooral mensen met een dikke portemonnee zijn die best nog wat zwaarder uitgeknepen mogen worden. Aan de andere kant zat VVD-minister Vincent Karremans, die namens de zelfbenoemde autopartij niet alleen veel te weinig geld binnenhaalt voor onze wegen, maar ook nog eens een veilingplan doordrukt dat mkb-familiebedrijven langs de snelweg de nek dreigt om te draaien en de prijs aan de pomp verder opdrijft. Gelukkig stond FVD-Kamerlid Peter van Duijvenvoorde op om dit zieke circus genadeloos te fileren. Van geboorte tot graf één grote trajectcontrole
Van Duijvenvoorde begon zijn bijdrage met een vlijmscherpe diagnose van de verstikkende bemoeizucht die de Tweede Kamer in haar greep houdt. Waar Forum voor Democratie pal staat voor een bescheiden overheid die burgers en ondernemers met rust laat, ziet het FVD-Kamerlid bij de andere fracties een ziekelijke drang om het dagelijks bestaan van elke Nederlander tot achter de komma te controleren. In het plenaire debat vatte Van Duijvenvoorde die Haagse regeldrift samen in een zin die elke automobilist direct zal herkennen: "Bijna alle ambtsgenoten kunnen namelijk niet wachten om weer nieuwe regels en wetten te bedenken om zo iedere komma van het leven te regisseren, totdat dat leven van geboorte tot graf een grote trajectcontrole is geworden."
Terwijl diezelfde overheid de burger opjaagt met flitspalen, boetes en verstikkende regelgeving, laat het kabinet zijn eigen kerntaken schaamteloos versloffen. Goede wegen, bruggen, sluizen en spoorlijnen vormen het fundament waarop onze hele economie draait, maar op een totale rijksbegroting van 500 miljard euro gaat er volgens Van Duijvenvoorde amper 17 miljard euro naar Infrastructuur en Waterstaat. Zelfs een politicus van de ChristenUnie moest bij de interruptiemicrofoon toegeven dat het beeld van een leven als één grote trajectcontrole om van te gruwen is.
En waar blijft het geld dat niet in het onderhoud van onze verouderde bruggen, tunnels en snelwegen wordt gestoken? Van Duijvenvoorde hield VVD-minister Karremans de spiegel voor van de absurde Haagse prioriteiten: "Het centrale punt blijft dat alles wat de politiek wil doen alleen bestaat bij gratie van werkende wegen en treinsporen: de miljarden die naar Oekraïne gaan, al het geld dat verdiend wordt zodat bewindspersonen 500 miljoen euro aan bossen in Brazilië kunnen besteden en het beton dat momenteel naar Groningen wordt gebracht om daarmee onze gasvoorraad dicht te gooien." Voor onze eigen infrastructuur is de schatkist zogenaamd leeg, maar voor buitenlandse oorlogen en tropische klimaatfondsen klotst het belastinggeld tegen de plinten.
Terwijl het kabinet miljarden wegsmijt aan Oekraïne en Braziliaanse bomen, laat de VVD onze eigen wegen verkommeren en verandert Den Haag het leven van de burger in één grote trajectcontrole.
De zorgmedewerker in een oude Citroën tegenover de arrogantie van PRO
Hoe wereldvreemd de linkse oppositie naar werkende automobilisten kijkt, bleek toen PRO-Kamerlid Habtamu de Hoop aan het woord kwam. Terwijl Nederlanders aan de pomp al jarenlang worden uitgekleed met torenhoge brandstofaccijnzen en btw over accijns, weigerde De Hoop mee te gaan in een structurele verlaging van de benzinebelasting. Volgens de PRO-politicus zouden Nederlanders die veel rijden immers vooral lieden zijn met een "dikkere portemonnee", waardoor lagere lasten aan de pomp volgens links alleen maar de rijken zouden spekken.
Van Duijvenvoorde liet die elitaire onzin geen seconde passeren en vroeg De Hoop op de man af of PRO datzelfde principe soms ook in de gezondheidszorg hanteert, door patiënten die het vaakst een ziekenhuis nodig hebben het meest te laten betalen. Natuurlijk krabbelde De Hoop toen direct terug met een zalvend verhaal dat je kwetsbare mensen moet beschermen. Waarop Van Duijvenvoorde de linkse hypocrisie met één rake observatie uit het echte leven ontmaskerde: "Is het niet ook zo dat talloze forenzen die met een oude Citroën over de snelwegen rijden, omdat ze gehandicaptenzorg leveren door het land en zo, en die ook niet per se bij de hoge klasse horen, ook gewoon gebruikmaken van de wegen? Die hebben niet per se meer geld dan iemand die met een mooie X5 over de snelwegen rijdt."
Het antwoord van De Hoop sprak boekdelen over het dedain van de linkse deugelite. De PRO-afgevaardigde moest weliswaar schoorvoetend erkennen dat dit "op zichzelf waar" is, maar verwees direct weer naar rekenmodellen van TNO en beweerde dat zulke werknemers maar geholpen moesten worden via hogere uitkeringen of loonafspraken, zodat ze "iets minder last van die autokilometers" zouden hebben.
Voor de tienduizenden verpleegkundigen, thuiszorgmedewerkers, schoonmakers, bouwvakkers en plattelandsbewoners die elke ochtend in hun tweedehands auto stappen omdat er simpelweg geen bus of trein naar hun werk rijdt, heeft links geen greintje compassie. In de groene bubbel van PRO is de auto een luxeproduct dat kapotbelast moet worden, en wie geen geld heeft voor een gloednieuwe elektrische leasebak heeft gewoon pech.
FVD heeft volledig gelijk wanneer het opkomt voor de zorgverlener in een oude Citroën: autorijden in Nederland is geen linkse hobby voor miljonairs, maar bittere noodzaak voor mensen die het land draaiende houden.
Karremans bedreigt familiebedrijven langs de snelweg
Na het fileren van PRO richtte Van Duijvenvoorde zijn pijlen op een sluipmoordenaar in de plannen van VVD-minister Vincent Karremans: zijn wetsvoorstel om de verzorgingsplaatsen langs onze rijkswegen te veilen. Jarenlang werden talloze tankstations en wegwinkels langs de snelweg gerund door Nederlandse mkb-ondernemers en familiebedrijven, waarbij de opbrengst van het winkeltje met koffie en broodjes en het tanken elkaar overeind hielden. Maar onder het nieuwe systeem dat het kabinet voorstelt, wordt die samenhang bruut uit elkaar getrokken.
Van Duijvenvoorde sloeg in de Kamer alarm over de verwoestende gevolgen voor deze zelfstandige ondernemers: "Tanken, laden en de winkel zullen in de toekomst afzonderlijk worden geveild, waardoor ondernemers, vaak in de vorm van familiebedrijven, enorm onder druk komen te staan en misschien wel kopje onder kunnen gaan. Beseft de minister dat hij met het nieuwe systeem het verdienmodel van ondernemers en familiebedrijven of verzorgingsplaatsen in gevaar brengt, waardoor zelfs hun voortbestaan kan worden bedreigd?"
Door het tankstation, de laadpalen en de gemakswinkel in drie losse kavels op te knippen en afzonderlijk bij opbod te veilen, speelt de VVD-minister de grote internationale energie- en ketenreuzen rechtstreeks in de kaart, terwijl het lokale familiebedrijf dat al generaties lang langs de snelweg zit tussen wal en schip valt. En wie strijkt de opbrengst van die opgedreven veilingprijzen op? Dat is opnieuw de onverzadigbare schatkist in Den Haag.
Uit de eigen memorie van toelichting van het kabinet citeerde Van Duijvenvoorde de pijnlijke bekentenis dat "het bedrag dat is betaald na de veiling van een vergunning een extra uitgave is die zal moeten worden terugverdiend tijdens de looptijd van de vergunning". De gevolgen voor de gewone Nederlander liet het FVD-Kamerlid er direct op volgen: "Oftewel, de automobilisten, waaronder de minister van autopartij VVD, zullen dit bedrag terugzien in een doorrekening aan de pomp, boven op de hoge brandstofprijs door accijnzen en belastingen, met de Staat als lachende derde."
Onder het mom van marktwerking perst VVD-minister Karremans zowel de familiebedrijven langs de snelweg als de automobilist aan de pomp uit, zodat de staatskas er met de buit vandoor kan gaan.
Kijk naar Frankrijk en geef Nederland weer ademruimte
Dat het ook totaal anders kan, bewees Van Duijvenvoorde met één blik over de grens naar Frankrijk. Waar het Nederlandse ministerie bij de veiling van snelweglocaties alleen maar kijkt wie de hoogste zak geld richting de schatkist schuift, weegt men in Frankrijk bij de gunning juist mee welke ondernemer de goedkoopste literprijs aan de pomp kan bieden:
"Daar staan de automobilisten wel centraal, in plaats van de vraag hoe de Staat zo veel mogelijk aan hen kan verdienen. Onder dit Franse systeem lagen de brandstofprijzen in 2025 daardoor gemiddeld €0,07 per liter lager dan daarvoor." Het verschil tussen een overheid die haar burgers dient en een roofstaat die haar burgers als melkkoe ziet, kan nauwelijks scherper worden samengevat.
Hetzelfde geldt voor de verstikkende risico-obsessie en de groene regeldruk waarmee Den Haag elk bouw- en wegenproject jarenlang verlamt. Terwijl Karremans volgens Van Duijvenvoorde bij de Merwedebrug eindelijk een volslagen zinloze verplaatsing van een brugpijler schrapte en daarmee 800 miljoen euro bespaarde, liggen talloze andere wegen en bruggen nog altijd stil onder een verstikkende deken van stikstofregels, vleermuisonderzoeken en bureaucratische voorzorgseisen. Zoals Van Duijvenvoorde terecht stelde tegenover het CDA: "Voor ons staat het handelen centraal, de werkende economie, de werkende samenleving. Als daarvoor meer risico nodig is, vinden wij dat de werkende samenleving het wint van de risicovermijding." Stop met het uitknijpen van de forens in zijn oude Citroën, trek dat destructieve veilingplan tegen familiebedrijven langs de snelweg in en verlaag onmiddellijk de brandstofaccijnzen!
Help ons terug op Facebook. Ze wilden ons stil krijgen. Laat zien dat dat niet lukt: like De Dagelijkse Standaard op Facebook, zet meldingen aan en deel onze berichten met vrienden en familie.