SGP-burgemeesters kiezen Spreidingswet boven eigen achterban: bestuurlijke macht wint het van beginselen

De burgemeesters vinden dat gemeenten gezamenlijk verantwoordelijkheid moeten nemen voor de opvang. De landelijke partij wijst er terecht op dat verplichte spreiding de werkelijke oorzaak van het probleem niet aanpakt: een veel te hoge instroom.

Het conflict laat opnieuw zien wat er gebeurt zodra partijpolitici toetreden tot de bestuurlijke bovenlaag. De kiezer verdwijnt naar de achtergrond en “bestuurlijke verantwoordelijkheid” wordt het nieuwe geloof.

Binnenlands Bestuur meldt dat de meeste SGP-burgemeesters de Spreidingswet steunen. Voormalig SGP-lid Servaas Stoop, burgemeester van West Betuwe, brak zelfs met de partij. Hij kon zich niet meer vinden in de landelijke asielkoers en stoorde zich aan de politieke nabijheid tot PVV en FVD.

De Spreidingswet lost geen migratieprobleem op. De wet verplaatst asielzoekers over gemeenten en verplicht lokale gemeenschappen om de gevolgen van landelijk en Europees beleid te dragen.

De instroom daalt er niet door. Afgewezen asielzoekers vertrekken er niet sneller door. Mensensmokkelaars verliezen er geen klant door. De woningnood wordt er niet kleiner door.

Het enige wat de wet doet, is de bestuurlijke pijn verdelen.

Voor burgemeesters is dat aantrekkelijk. Ter Apel wordt enigszins ontlast, het Rijk kan met capaciteit schuiven en lokale bestuurders krijgen een wettelijk bevel waarachter zij zich kunnen verschuilen. Tegen boze inwoners kunnen zij vervolgens zeggen dat Den Haag hen nu eenmaal verplicht.

Dat is bestuurlijk gemak, geen oplossing.

Binnen christelijke partijen wordt het migratiedebat vaak gereduceerd tot barmhartigheid. Natuurlijk heeft een christen de plicht de vreemdeling als mens te behandelen. Ieder mens bezit een door God gegeven waardigheid.

Maar de overheid heeft ook concrete verplichtingen tegenover de bestaande gemeenschap. Zij moet orde bewaren, grenzen handhaven, criminaliteit bestrijden en ervoor zorgen dat burgers een woning, zorg en veiligheid kunnen vinden.

Naastenliefde is geen opdracht om nationale grenzen betekenisloos te maken. Evenmin verplicht zij een gemeente om iedere bestuurlijke last te accepteren die Den Haag na jaren van wanbeleid over de schutting gooit.

Voorzichtigheid, rechtvaardigheid en verantwoordelijkheid zijn óók christelijke deugden.

Wie opvang belooft die hij praktisch niet kan waarmaken, helpt uiteindelijk niemand. Niet de Nederlandse woningzoekende, niet de inwoner die zijn dorp ziet veranderen en ook niet de asielzoeker die jarenlang in een overbelast systeem blijft hangen.

Stoop zei volgens het Reformatorisch Dagblad moeite te hebben met het feit dat de SGP te vaak in één adem met PVV en FVD wordt genoemd. Hij verzette zich onder meer tegen steun aan een motie die het recht op geweldloos verzet tegen de komst van een azc benadrukte.

Dat is veelzeggend. Blijkbaar is associatie met rechtse partijen voor sommige bestuurders erger dan vervreemding van de eigen achterban.

Maar waarom zou een christelijk-conservatieve partij niet met PVV of FVD kunnen stemmen wanneer die partijen een correct punt maken? Politiek hoort over inhoud te gaan. De Pavlovreactie dat iedere rechtse samenwerking verdacht is, behoort juist tot de morele chantage van het partijkartel.

De landelijke SGP moet niet zwichten voor de druk van haar eigen burgemeesters. Zij moet blijven uitleggen dat lokale opvang nooit los kan worden gezien van nationale instroom.

Eerst de grenzen onder controle. Eerst snelle procedures, buitengrensopvang en daadwerkelijke terugkeer. Daarna kan Nederland bepalen hoeveel echte vluchtelingen het binnen zijn draagkracht bescherming biedt.

De volgorde van het kartel is precies andersom: eerst iedereen binnenlaten, daarna gemeenten dwingen bedden te regelen en vervolgens iedere criticus beschuldigen van een gebrek aan menselijkheid.

SGP-kiezers prikken daar doorheen. Zij verdienen volksvertegenwoordigers die niet bij het eerste teken van bestuurlijke druk hun beginselen inruilen voor het applaus van collega-burgemeesters.