Schande in Apeldoorn: ouders zeggen dat hun dochter (14) door twee asielzoekers is verkracht, en moeten via Wilders aankloppen

Volgens de ouders ontmoedigde de politie hen om aangifte te doen. Dat schreef de PVV-leider donderdag op X, na een gesprek in Apeldoorn met de ouders en de burgemeester. „Dat is onacceptabel. Daarom help ik ze.”

Denk even aan je eigen dochter. Ze komt thuis en vertelt het ergste wat een meisje kan overkomen. Jij gaat met haar naar de instantie die daar precies voor bestaat. En pas als een Kamerlid uit Den Haag zich ermee bemoeit, gaan de deuren open. Een meisje van veertien hoort haar recht niet te hoeven halen via de leider van de PVV.

Wat er aan de balie precies is gezegd, weten we alleen via de familie en Wilders. In een video op X vertelt Wilders volgens NieuwRechts dat het aan de balie zo klonk: „Zou je dat nou wel doen? En zijn er dan getuigen of camerabeelden?”

De ouders mailden daarop Wilders, meldt NieuwRechts. Hij haalde het gezin naar de Tweede Kamer en bracht het daarna in contact met de burgemeester van Apeldoorn, Ton Heerts. Die zegde volgens Wilders toe dat het gezin op korte termijn aangifte kan doen.

De politie ziet het anders. Tegen De Stentor zegt ze dat ze de melding van een ernstige zedenzaak in een Apeldoorns park wel degelijk zeer serieus neemt. In de kritiek van Wilders herkent de politie zich niet.

Dat mag de politie vinden. Maar waarom voelden ouders van een kind van veertien zich dan zo afgescheept dat ze een Kamerlid moesten mailen? Wie zich serieus genomen voelt, zoekt geen hulp bij de PVV-leider. Een politie die een verkrachtingsmelding van een kind echt serieus neemt, laat de ouders niet naar huis gaan met het gevoel dat aangifte geen zin heeft.

Natuurlijk mag een agent vragen naar getuigen en camerabeelden. In een zedenzaak telt het bewijs. Maar daar is de aangifte nu juist voor: die neem je op, en daarna ga je zoeken. Een slachtoffer hoeft het bewijs niet zelf mee te nemen naar de balie. Wie een meisje eerst laat aantonen dat ze het waard is om gehoord te worden, zet de rechtsstaat op zijn kop.

Is het gegaan zoals de ouders zeggen, dan is de volgorde precies omgedraaid. Dan krijgt een meisje van veertien de boodschap dat haar verhaal pas telt als er toevallig een camera hing. Dat is geen zorgvuldigheid. Dat is een slachtoffer de deur wijzen.

En komt het verhaal van de ouders uit, dan hebben twee mannen die hier om bescherming vroegen een kind het ergste aangedaan wat er bestaat. Dan hoort de staat niet aarzelend achter de balie te staan, maar alles uit de kast te halen: opsporen, vervolgen en daarna het land uit.

Wie hier bescherming krijgt, en dan een meisje te grazen neemt, heeft elk recht op die bescherming verspeeld. Een politie die dan twijfelt of aangifte wel zin heeft, laat het slachtoffer vallen en beschermt de dader.

Burgemeester Heerts gaat niet over de opsporing, dat doet de officier van justitie. Maar hij zit met politie en justitie in de driehoek en heeft het gezag over de politie bij de openbare orde. Hij vond eerder nog tijd om een probleemjongere op zijn werkkamer te ontvangen. Nu kan hij laten zien dat hij er ook is voor een meisje van veertien en haar ouders.

De toezegging dat het gezin op korte termijn aangifte kan doen, is het absolute minimum. Het had nooit een toezegging hoeven te zijn. Aangifte doen is een recht, geen gunst die je via de PVV-leider moet loskrijgen.

En intussen tikt de klok. Elke dag zonder aangifte is een dag waarin sporen verdwijnen, herinneringen vervagen en de mannen die de ouders aanwijzen mogelijk gewoon vrij rondlopen. Een zedenzaak wacht niet tot een politicus de burgemeester heeft gebeld.

Wilders vraagt intussen wie er nog meer last heeft van asielzoekers, via het meldpunt [email protected]. Dat hij zo'n meldpunt nodig heeft, zegt genoeg over hoe weinig gewone mensen nog verwachten van de instanties die er eigenlijk voor hen zouden moeten zijn. Het is ook niet de eerste keer dat hij aankaart waar Den Haag liever omheen kijkt: in 2023 werd hij nog weggelachen om de statushouders in de sociale huur.

Er moet dus meer gebeuren dan één gesprek. Heerts moet laten uitzoeken wat er aan die balie is gezegd, en de uitkomst openbaar maken. Klopt het verhaal van de ouders, dan horen de verantwoordelijke agenten daarop te worden aangesproken. Klopt het verhaal van de politie, dan mag ze dat ook laten zien.

En justitieminister Van Weel moet de Kamer vertellen hoe vaak slachtoffers van zedendelicten aan de balie worden ontmoedigd om aangifte te doen. Dit kan geen incident blijven dat alleen boven water komt omdat een gezin toevallig het e-mailadres van Wilders had.

Een kind dat zegt dat het verkracht is, verdient een agent die luistert en een aangifte die meteen wordt opgenomen, niet een balie die vraagt of ze dat nou wel moet doen. Dat ouders daarvoor bij Wilders moeten aankloppen, is een schande voor Apeldoorn en voor de politie.