Kabinet-Jetten gokt met jouw veiligheid: eerst is Rusland 'de vijand', een dag later weet Berendsen het ineens niet meer

Yeşilgöz zei het donderdag in de Tweede Kamer, tijdens het debat over de defensiebegroting. "Rusland is niet langer de agressor. Dat eufemisme zult u uit mijn mond niet vaak meer horen. Rusland is onze vijand." Ze wees op sabotage en drones met explosieven. Berendsen gaf tegenover de NOS toe dat hij vooraf niet was ingelicht over haar woordkeus.

Een dag later klonk het heel anders. Berendsen noemde Rusland vrijdag "onze grootste veiligheidsdreiging", maar het woord vijand gebruikte hij niet meer, ook niet na aandringen van journalisten. Zijn uitleg: "Iedereen kiest zijn eigen woorden." Een kabinet waarin elke minister over oorlog en vrede zijn eigen woorden kiest, is een gevaar voor het land.

Want wat verandert er nu eigenlijk? Niets, zegt Yeşilgöz zelf. Nederland is volgens haar niet in oorlog met Rusland, en de aanpak blijft hetzelfde. Ook Berendsen benadrukt dat het beleid niet verandert. Er komt dus geen ander beleid, wel oorlogstaal. Dat is oorlogshitserij voor de bühne, en de rekening ligt bij jou.

Moskou reageerde direct. De Russische ambassade vroeg of Yeşilgöz namens de hele Nederlandse regering sprak, en dreigde bij elke inbreuk op de Russische veiligheid met een "verpletterende" reactie. Precies op die vraag heeft het kabinet geen antwoord.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken neemt de term vooralsnog niet over, en er ligt geen kabinetsbesluit dat Rusland voortaan de vijand heet. Defensie zegt vijand, Buitenlandse Zaken zegt veiligheidsdreiging, en premier Rob Jetten laat zijn ministers begaan.

Een kabinet dat niet eens weet hoe het Rusland moet noemen, kan dit land niet veilig door een crisis loodsen. In de diplomatie is elk woord een signaal. Het woord vijand hoort bij oorlogstijd, en wie het uitspreekt als minister van Defensie, moet weten wat ze daarmee in gang zet.

En de spanning is al hoog genoeg. Rusland vroeg Nederland deze week om negen medewerkers van het Internationaal Strafhof uit te leveren, onder wie oud-hoofdaanklager Karim Khan. Minister Van Weel gaat daar niet op in. In dat klimaat gooit Yeşilgöz er een woord bovenop dat haar eigen collega een dag later alweer inslikt. Dat is amateurisme met levensgevaarlijke gevolgen.

Yeşilgöz verdedigt zich met een advies van deskundigen: benoem de dingen zoals ze zijn. En de AIVD noemt het dreigingsbeeld ongekend in tachtig jaar. Natuurlijk moet Nederland zich wapenen tegen sabotage en drones.

Maar wie echt iets wil benoemen, doet dat als kabinet, na overleg, met één stem. Yeşilgöz deed het op eigen houtje in een Kamerdebat, zonder haar collega van Buitenlandse Zaken in te lichten. Een minister die zo met oorlogstaal strooit, denkt aan haar eigen profiel en niet aan de veiligheid van Nederland.

Juist als de dreiging groot is, heb je een kabinet nodig met een koel hoofd en één verhaal. Je beschermt een land met een sterke defensie en verstandige diplomatie, niet met grote woorden die je collega een dag later terugtrekt. Forum voor Democratie waarschuwt al jaren dat Nederland zich niet in een oorlog met Rusland moet laten praten. Deze week zie je waarom.

Premier Jetten moet Yeşilgöz terugfluiten en duidelijk maken dat het kabinet geen oorlogstaal spreekt. De Tweede Kamer moet hem dwingen tot één heldere lijn, vastgelegd door het hele kabinet en niet per minister bedacht in een debat.

Yeşilgöz roept vijand, Berendsen slikt het in, en Jetten laat het gebeuren. En jij woont in het land waar ze dit spelletje mee spelen.