Dit is hem dan: de hypocriet achter het wanbeleid van ‘nationaal kroonjuweel’ Unilever

De afgelopen maanden is Unilever veel in het nieuws geweest: is het de moeite waard om te redden van de dood door overname of niet, en is dat eigenlijk wel wenselijk? Nou, daar krijgen we nu dus een antwoord op.

Al enkele malen eerder schreven wij bij De Dagelijkse Standaard over Unilever en haar graaiende, uiterst hypocriete topman Paul Polman. Dat is echter niet iets van de laatste tijd: in 2011 schreven wij al over het uiterst kromme beleid bij de multinational, en de huidige ontwikkelingen laten zien dat dat, helaas, terecht was. De misstanden bij het bedrijf zijn van alle tijden: er is in de tussen tijd niets veranderd.

Hoe zou dat ook kunnen? Unilever-bobo Paul Polman is immers al sinds 2009 heer en meester in zijn eigen rijkje daar. Laat er geen misverstand over bestaan: Polman is een laffe tak en belichaamt zeker weten een Nederlands unicum, maar niet de zogenaamde “nationale kroonjuwelen” die Unilever volgens hem zijn: hij is immers Nederlanders grootste hypocriet. Al eerder legde ik bloot hoe hij al sinds zijn aantreden belooft in te zetten op duurzaamheid en andere maatschappelijk verantwoorde zaken en hoe daar drie keer niets van terecht is gekomen tot op de dag van vandaag. Zo werden onder zijn bewind duizenden arbeiders in een Unileverfabriek in India vergiftigd met kwik en ging de omgeving daar ook naar de Filistijnen. Lekker duurzaam bezig hoor, Paul! En dan maar zeuren dat Unilever van levensbelang is voor Nederland en dat het niet overgenomen mag worden.

Naar nu blijkt, schuilt er nog iemand achter Polman die het zo mogelijk nóg bonter heeft gemaakt dan zijn baas. Ik presenteer u James Allison, verantwoordelijk voor ‘Mergers & Acquisitions’, oftewel overnames van andere bedrijven, bij Unilever. Voor hem is het bedrijf al helemaal de enige wereld die hij kent: Allison werkt al sinds 1996, waardoor je zonder twijfel kunt zeggen dat Allison Unilever, en Unilever Allison geworden is: daar is geen scheidslijn meer te vinden. Wereldvreemd, zou je het ook wel kunnen noemen.

In die functie is hij dus verantwoordelijk geweest voor de agressieve overname van tig bedrijven, overal ter wereld. Je zou dan ook redelijkerwijs verwachten dat hij heilig gelooft in de vrije markt en niets heeft tegen een eventuele overname van Unilever zelf door anderen. Maar dan ken je Allison dus nog niet: hoewel hij dus het brein achter massale opkopingen van anderen is, is hij ook degene die juist alles op alles zet om deze “vijandige overname” dwars te zitten. Hij gebruikt al zijn macht om bij Nederlandse en Britse (Unilever is voor de helft niet eens Nederlands!) parlementariërs te lobbyen voor strengere regels wat betreft overnames. Alle overnames? Nee, natuurlijk niet: alleen maar die, die bedrijven van ‘nationaal belang’ als het zijne bedreigen. Dat heeft hij snood bekeken.

En dat terwijl de beste tijden van Unilever allang achter ons liggen: onder het bewind van Polman – en in de schaduw Allison – is het bedrijf een schim van haar vroegere zelf geworden. Als ze ooit al zo’n nationale trots waren, dan zijn ze dat nu zeker niet meer. Er valt niets meer te redden. Dat weerhield Allison er echter natuurlijk niet van om de royaltybetalingen daar stevig te verhogen: slecht werk moet immers beloond worden, toch?

Hypocrieter dan dit wordt het simpelweg niet meer: dit is de persoon die niet alleen vele bedrijven naar de ondergang heeft geleid maar dat ook nog eens voor de wereld verborgen probeert te houden en weigert ergens voor verantwoordelijkheid te nemen: de belichaming van het allerslechtste wat Unilever te bieden heeft!

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

7 reacties

  1. Peter Selie

    Hoeveel schandalen nog? Hoeveel nog?

    En dan heeft niemand het over het snel toenemend lijden, veroorzaakt door deze en vorige regeringen. En vooral niet over het lijden van juist diegenen die zich niet kunnen verweren en waar maatregel na maatregel na maatregel negatief voor uitpakt. Al bijna anderhalf decennium lang.

    Leden van de Tweede Kamer: het is alles vooral uw schuld! Uw ongeïnteresseerde, cynische, leugenachtige en arrogante onwetendheid helpen al vele jaren het beste zorgsysteem ter wereld met de beste zorgverleners ter wereld systematisch naar de knoppen.

    Natuurlijk, wij zien het ook wel, de leukste baantjes na uw politieke eehm ‘carrière’ zitten niet in de zorg of bij de patiënten, neen, die zitten in de zeer kapitaalkrachtige, onaantastbare molochen, die 15 jaar geleden zijn voorspeld als ongewenste bijwerking van het idiote zorgsysteem.

    Ja, leden der Staten Generaal, u bent, met de ambtenaren op VWS, PERSOONLIJK verantwoordelijk voor uw gedrag, uw gelieg, uw ongehoord opofferen van het belang van anderen en vooral voor het volkomen schaamteloos cynisch najagen van bot eigenbelang.

    IK VERACHT U VRIJWEL ALLEMAAL!

    Bart Bruijn, Huisarts, STREEFKERK Nederland – 06-11-2014 09:17

    1. Marija

      Helder, maar geholpen heeft het niet.
      Managers van multinationals, regeringsleiders, allemaal corrupte zooi, op misschien een enkeling na die dan wordt weg gejonast.

      1. Peter Selie

        Ja Marija het bedrog en de leugen regeert.

        1. Sniper666

          @ Marija & Peter Selie

          Het is vreemd dat in deze tijd figuren als Polman en Allison op het schild gehesen worden als voorbeeld hoe het moet. Wat is er toch aan de hand met de huidige samenleving?

  2. Bes Tolen

    Wat Porfirio hier schrijft, is naar mijn idee onterecht. Het bedrijf in India moest indertijd worden mee gekocht in de aankoop van een consortium van bedrijven. Maar juist dat bedrijf in India paste niet bij de overige, is na een aantal jaren verkocht maar sindsdien is Unilever er wel mee vervolgd. Tot heden is de schuld van Unilever voor al dan niet vermeende gevolgen van het fabriekswerk niet aangetoond. Unilever is er wel toe overgegaan extra betalingen te doen aan oud werknemers.
    Er worden trouwens wel meer bedrijven in de wereld ten onrechte jarenlang beschuldigd en dan doen ze uit nood ook betalingen. Soms moeten ze na onredelijke rechterlijke uitspraak.
    Uiteraard moeten wel bedrijven, die zwaar in de fout gaan, worden aangepakt.
    Voor alle verhalen van Porfirio zie ik nog geen grond. Unilever heeft zich redelijk door alle crises van deze jaren heen geslagen. Als het om aandeelhouderswaarde gaat dan is Unilever maar één van de weinige Nederlandse hoofdfondsen die op niveau zijn gebleven. Voor Nederland is de huidige situatie te prefereren. Het bedrijf draagt kwalitatief belangrijk bij.
    We leven in een tijdperk van grote roof door de opgelegde financiële politiek en de overheersing door wat grootbanken en hedgefunds en aanverwant en helaas zijn we in en als Nederland daar ook veelvuldig slachtoffer zijn geworden. Als land hebben wij trouwens niet de democratische vertegenwoordigers, die deze materie begrijpen. Dat ligt zeker mee aan het links dogmatische karakter van de huidige Nederlandse democratie. ”Liever afgestudeerden in de geschiedenis of van de sociale academie dan economisch opgeleide lieden met een toepasselijke werkervaring”.
    Veel wat je wel linkse organisaties kunt noemen, beschuldigen in het wilde weg. Dat leidt niet tot een juiste aanpak. Daar kloppen ze zich nog voor op de borst ook. De ”gewone man in de straat” weet immers niet beter.

  3. Bes Tolen

    Als één van de weinig grote Nederlandse bedrijven is Unilever goed door de crises, die de financiële wereld sinds het begin van deze eeuw hebben geteisterd, gekomen.
    Als AEX-beursfonds heeft Unilever zich ook als één van de weinige goed staande kunnen houden. Veel bedrijven op de AEX-beurs genoteerd, zijn in buitenlandse handen over gegaan. Ook bestaat een paar niet meer en wat er verder nog wel bestaat heeft meest een lagere beurskoers dan vroeger en is veelal ook kleiner tot veel kleiner. De AEX is gaandeweg opgevuld met een aantal buitenlandse bedrijven en met veelal wat kleinere Nederlandse fondsen.
    Er is niet zoveel meer te kiezen wat grote Nederlandse bedrijven op de aandelenbeurs betreft. Als we Unilever kwijt zouden raken als Nederlands bedrijf verliezen veel kwalitatieve werkgelegenheid. We worden als land dan ook steeds van minder betekenis en dat gaat ons allemaal aan.

  4. Babaji538

    Marianne Fredriksson – Norea, dochter van Eva (1983)

    In overeenstemming met een visie, gave en leven,
    dien ik mijn land, vrij en liefdevol.

    Petra Hermans

    Dank ik, Sybren F. de Jesus Madureira Porfírio

    https://www.goodreads.com/PetraHermans

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.