“Afvallige”: eigenlijk gewoon een heel goed boek, geschreven door een man die zijn zoektocht serieus nam

klaverenwolla
Foto: Johan van Klaveren in een moskee met EO'er Tijs van den Brink. Bron: Nieuwlicht / Twitter.

Hij zou ‘de islam witwassen.’ Nou, dat valt wel mee. Hij heeft gewoon op eerlijke wijze onderzoek gedaan en is tot andere conclusies gekomen dan islamhaters willen.

Nou, zo! De afgelopen dagen is er erg veel debat geweest over het nieuwe boek van Joram van Klaveren, Afvallige: van christendom naar islam in tijden van secularisatie en terreur. Toen hij aan dat boek begon was hij van plan om een islam-kritisch werk te schrijven. Langzamerhand werd hem echter duidelijk dat hij zich al die jaren vergist had in die religie. Ja, er zijn veel problemen in islamitische kringen, maar het viel hem op dat die problemen grotendeels moderne problemen zijn en gevolgen van moderne maar radicale interpretaties van de koran en de hadith. Als je naar de geschiedenis van de islam kijkt en naar de documenten waarvan aangenomen kan worden dat ze betrouwbaar zijn kom je tot de conclusie dat de islam vanaf dag één veel gematigder, liefdevoller, en toleranter was dan extremisten én islamofoben tegenwoordig geloven.

Het gevolg? Langzaam maar zeker kroop van Klaveren de kant op van de islam, ook al omdat hij zijn bedenkingen had bij belangrijke (maar logisch niet altijd houdbare) onderdelen van het christendom, zoals de drie-eenheid en de noodzaak voor een bloedoffer (‘als God wil vergeven, kan hij dat, daar heeft hij geen bloedoffer voor nodig, ook niet van Zijn Zoon’). De islam, redeneerde Van Klaveren, is als verhaal gewoon logischer en rationeler, wat voor hem belangrijk is omdat hij zich graag door de rede laat leiden.

Uiteindelijk besloot Van Klaveren dan ook om de islam te omarmen. In Afvallige legt hij uit waarom, wat zijn redenering is — over waarom de islam logischer is, en waarom de radicale interpretaties feitelijk innovaties van een stel mafketels zijn — en welke impact dit gehad heeft op hem.

Hoewel Van Klaveren uit islamitische hoek bijzonder vriendelijk bejegend werd na zijn bekering, kreeg hij ook flink wat kritiek te verduren, bijvoorbeeld van zijn voormalige fractieleider, Geert Wilders. Die ging zelfs zo ver om te stellen dat als Van Klaveren nog lid was van de PVV, hij de partij nu zou moeten verlaten. Het was een bijzonder eerlijke, maar ook zorgelijke en ronduit schokkende uitspraak. Dit betekent immers dat de PVV a) discrimineert en b) eenvoudigweg extremistisch is.

Ook uit andere hoek kreeg Van Klaveren flink wat kritiek. Dominees waren het niet met zijn redenering eens en vonden dat hij de islam hoegenaamd aan het ‘witwassen’ was. Zie dit verhaal bijvoorbeeld (dat overigens niet sterk is, maar dat terzijde):

Anders dan veel critici die vanaf dag één losgingen op Van Klaveren heb ik zijn boek gelezen… en ik kan alleen maar concluderen dat het een heel sterk verhaal is. Het is weinig emotioneel — dat klopt, en dat is ironisch genoeg waardoor sommige mensen hem ervan beschuldigen een rol te spelen, wat ik absoluut niet geloof — maar daardoor is het juist zo krachtig. Voor Van Klaveren is het geloof tot op grote hoogte een rationele oefening. En dus legt hij het ook op rationele en wetenschappelijke wijze uit.

Het boek begint met een uitleg van wat de klassieke godsbewijzen genoemd worden. Met andere woorden: logische redeneringen waardoor het aannemelijk wordt gemaakt dat er een God bestaat. Het gaat hierbij om het kosmologische, het teleologische en het morele godsbewijs. Die bewijsvoeringen hoeven hier verder niet uitgelegd te worden, maar het is interessant dat Van Klaveren daarmee begint, omdat het aantoont dat hij a) echt zoekend was, maar b) wel al geloofde dat er een God was.

Vervolgens analyseert Van Klaveren het godsconcept in het christendom. Als theoloog weet hij daar natuurlijk het één en ander vanaf. Zeker voor mensen die niet op de hoogte zijn van de ontwikkeling van het christendom is dit hoofdstuk een eye opener. De drie-eenheid, Jezus als Zoon van God (en God zelf)… het zijn allemaal ontwikkelingen geweest, die zeker niet vanaf de eerste dag van het ‘christendom’ gezien werden als vaststaande feiten. En, zoals Van Klaveren uitlegt, valt er op logische wijze nogal wat aan te merken op die ontwikkelingen.

Als gevolg van de zwaktes in deze redeneringen kwam Van Klaveren tot de conclusie dat deze belangrijke concepten van het christendom (zoals wij het christendom tegenwoordig kennen, in ieder geval) niet langer houdbaar zijn. Daarom was hij aangetrokken tot de twee andere grotere monotheïstische religies. En kwam hij uiteindelijk dus terecht bij de islam.

Na het godsconcept van het christendom geanalyseerd te hebben doet Van Klaveren hetzelfde met het godsconcept in de islam. En dat is waar het meteen interessant wordt. Hoewel westerlingen vaak doen alsof de islam leert dat er nauwelijks iets van een persoonlijke band kan zijn tussen mens en God, toont Van Klaveren aan dat dit anders is. Ja, aan de ene kant is God ver en groots, maar aan de andere kant is Hij “dichter bij de mens dan diens eigen halsslagader” (Soera 50:16). Van Klaveren gaat verder:

Het islamitische concept van God is door de abstractie en logische consistentie in zichzelf, een idee dat paradoxaal genoeg veel dichterbij de opdracht lijkt te komen die Jezus on geeft in het Bijbelboek Marcus (12:30), dan de christelijke leer der Drievuldigheid: ‘Gij zult de Here, uw God, liefhebben uit geheel uw hart en uit geheel uw ziel en uit geheel uw verstand en uit geheel uw kracht’.

“Het is geen ondoorgrondelijk mysterie maar als enkelvoudige Waarheid een concept dat behapbaar en navolgbaar is voor het menselijk verstand,” aldus Van Klaveren. “Hiermee lijkt het ook recht te doen aan het wezen van de mens, dat behalve op emotie ook vaart op de ratio, en deze laatste (zeker in onze tijd van postmodern kritisch denken) nodig heeft om God te begrijpen, om Hem te delen en — naar de woorden van Christus — ook lief te hebben.”

“Door de leerstelling dat er eveneens niets is dat dichter bij de individuele mens staat dan God,” gaat hij verder, “wordt ook de intrinsieke menselijke behoefte om persoonlijk contact te kunnen maken met het Hoogste (zoals de befaamde godsdienstwetenschapper Eliade het noemde) vervuld.”

In dit hoofdstuk gaat Van Klaveren ook in op de stelling dat ‘Allah’ een heidense maangod geweest zou zijn, genaamd Hubal. Dat is, aldus Van Klaveren, aperte onzin. Hij weerlegt die interpretatie wederom op rustige en wetenschappelijke wijze, maar laat er geen spaan van heel. Voor de goede orde voegt hij daar nog even aan toe dat de maan als symbool op islamitische vlaggen kwam nadat de Ottomanen Constantinopel / Istanbul veroverden. De wassende maan en de sterren werden namelijk gebruikt door het Byzantijnse Rijk, en de veroveraars namen die symboliek gewoon over.

Al met al concludeert Van Klaveren dat er “van een Arabische cultus omtrent een mangod, die zich later ontwikkelde tot de islam, dus geen sprake [is].”

Daarna richt Van Klaveren zich op de islamitische heilsleer, die in zijn ogen logischer is dan de christelijke. Zo is er geen erfzonde in de islam, en kan de zonde van de mens niet worden overgenomen door een ander. “Primair hangt de islamitische verlossing, zoals boven kort aangestipt werd, samen met de erkenning van de getuigenis die de ziel aflegt in een voor-sterfelijk bestaan. Een testimonium van het leven in een universele realiteit waarin God het absolute centrum vormt,” aldus de auteur. “De mens kent binnen dit paradigma dus de existentiële Waarheid van de schepping en de Schepper. Hij wordt dan ook beschouwd als van nature gelovig. ‘Zonde’ is in essentie het (in brede zin) niet leven naar (en dus persoonlijk geloven in) de realiteit van God. Anders gezegd, het (persoonlijk) loochenen ervan.”

Tot slot, schrijft hij over dit onderwerp:

“Verder zien we dat binnen de islamitische heilsleer, en dat staat in schril contrast met het christendom, elke ziel zijn eigen vertegenwoordiger is en alleen het individu verantwoording kan afleggen voor God. Men wordt ook niet gerechtvaardigd voor God door geloof alleen. De noodzaak van de juiste praxis, het verrichten van goede daden / het juiste handelen, is minstens zo wezenlijk…

“Tot slot manifesteert het goddelijke zich ook niet tot één ultieme interventie (de kruisdood van Christus op Golgotha) inzake de redding van de mensheid, maar is Gods genade voortdurend, niet beperkt en van alle tijden.”

Tot zover het godsconcept in de islam — een concept dat inhoudelijk logischer is dan datzelfde concept in het christendom.

Na deze godsconcepten besproken te hebben richt Van Klaveren zich op Mohammed, de islamitische profeet / grondlegger van de islam. Ook dit is bijzonder interessant, niet in de laatste plaats omdat hij in dit hoofdstuk ook uitlegt waarom hij in zijn PVV-tijd fout zat. Toen hij nog in de Tweede Kamer zat zei Van Klaveren de meest negatieve dingen over Mohammed. Bij nadere bestudering blijkt Mohammed echter wel degelijk een goed rolmodel te zijn geweest, aldus Van Klaveren.

Mohammed past, en dit was een verrassing voor Van Klaveren zelf, wel degelijk een ‘Bijbelse profeet’ of een profeet die in het Bijbelse beeld van profeten past. Uit verschillende versen, die door de theoloog Van Klaveren geciteerd worden, blijkt de Bijbel te zinspelen op een toekomstige profeet die van grote betekenis zal zijn. Deze toekomstige profeet zou herkend kunnen worden door gelovigen. Het eerste kenmerk? Hij zou op Mozes lijken. Het behoeft weinig uitleg dat Jezus bepaald niet veel op Mozes leek. Mozes was feitelijk een staatsman. Jezus niet. Mozes presenteerde de Wet. Jezus niet. Maar Mohammed wel — op beide punten.

Het tweede kenmerk? Het zou moeten gaan om een nakomeling van ‘de broederen van de Israëlieten.’ Dat kan betekenen alleen van de Israëlieten, maar ook prima van de Ismaëlieten, feitelijk het broedervolk van de Israëlieten. “Dit zijn de nakomelingen van de oudste zoon van Abram, en broer van Isaak,” aldus Van Klaveren. Het moge duidelijk zijn dat Mohammed een Arabier was.

“Ook het derde kenmerk, dat deze profeet de woorden zou spreken van de God van Mozes, lijkt duidelijk toepasbaar op Mohammed,” gaat Van Klaveren de opsomming verder. “Zoals eerder beschreven, wordt in het islamitische narratief gesteld dat Mohammed door de engel Gabriël werd geboden om Gods woord letterlijk te reciteren. Gezien de wijze waarop dit gebeurde mag het duidelijk zijn dat het geen eigen keuze betrof. Noch de openbaring als ervaring, noch de inhoud ervan. Voorts is de overeenkomst tussen de boodschap die Mozes bracht met dat wat Mohammed proclameerde, onmiskenbaar.”

Vervolgens behandelt Van Klaveren “de boodschap van Mohammed.” Hij legt uit dat het beeld van Mohammed als veroveraar en dergelijke eeuwenlang al gecreëerd werd door christenen die de islam als een gevaarlijke concurrent zagen voor de zielen van de mensen. Ook nu wordt Mohammed nog steeds zo neergezet in de Westerse pers en media. “Toch waren het,” gaat hij verder, “onder meer volgens hindoeleider Mahatma Gandhi — de toewijding, trouw, eenvoud en het geloof in de juistheid en het goede van zijn boodschap, die er voor zorgden dat Mohammeds verkondiging massaal weerklank vond.” Zo zei Gandhi:

“Ik wilde alles weten over het leven van die ene persoon, die vandaag de dag de harten van miljoenen mensen raakt en in beroering brengt. Ik raakte er meer dan ooit van overtuigd dat het niet het zwaard was dat destijds een plaats voor de islam veroverde in deze wereld. Het was de heldere eenvoud, de uiterste bescheidenheid van de profeet, de nauwgezette aandacht voor beloften, zijn intense toewijding aan zijn vrienden en volgelingen, zijn onverschrokkenheid, zijn onbevreesdheid, zijn absolute vertrouwen in God en zijn eigen missie.”

Die vriendelijkheid en zachtheid van Mohammed, die tegenwoordig ontkend wordt door islamofoben én extremisten, komt tot uiting in verschillende overgeleverde tradities. Zou liet Mohammed een stel christenen bidden in zijn moskee, vertelde hij zijn vrouw Aïsha dat ze haar kameel niet moest slaan toen die niet luisterde, en ga zo maar door. “Wees zachtaardig. Voorwaar, zachtmoedigheid is niets anders dan hetgeen iets mooier maakt, en het wordt niet van iets verwijderd, zonder het aan te tasten,” is bijvoorbeeld een citaat van Mohammed.

Na de uitleg van het godsconcept in islam en het leven van Mohammed en diens boodschap richt Van Klaveren zich op enkele “heikele kwesties”: kwesties die hij persoonlijk belangrijk vond en vindt. In zijn PVV-tijd ging hij ervan uit dat de islam inherent gewelddadig was. Nou, schrijft hij nu, dat blijkt toch niet te kloppen. Extremisten en islamofoben kunnen dat alleen zo presenteren door koranverzen die over gewelddadigenheden gaan uit hun verband te rukken. En ja, het is best ironisch dat islamhaters én islamextremisten elkaar daarin vinden, maar soit.

Ook zijn er ‘handelingen van de profeet,’ bijeengebracht door ene Ibn Ishaaq, die gewelddadig zijn. Maar er is een probleem met die handelingen: zoals Van Klaveren uitlegt zijn die ‘handelingen’ totaal onbetrouwbaar. En hij is niet de enige die dat vindt: er is een lange, eeuwenlange!, geschiedenis van islamitische experts die de verhalen van Ibn Ishaaq niet serieus namen omdat hij niet betrouwbaar was.

Dan is er nog de behandeling van vrouwen. Werden die werkelijk zo achtergesteld door Mohammed? En is de Koran werkelijk anti-vrouw? Het antwoord verraste Van Klaveren, maar hij kon alleen maar concluderen dat dit niet zo is. Sterker nog, als je naar “het persoonlijke voorbeeld van Mohammed” kijkt kun je het tegengestelde stellen: hij vertelde zijn volgelingen dat ze hun vrouw niet mochten slaan of “beschimpen,” en zijn vroege volgelingen vertelden dat hij nooit zelfs maar schreeuwde tegen zijn vrouw(en). De vrouwonvriendelijkheid lijkt dan ook eerst en vooral een cultureel probleem te zijn.

Daarna kijkt Van Klaveren naar een ander probleem: de ogenschijnlijke eis voor de doodstraf voor ‘afvalligen.’ Historisch onderzoek wijst echter uit dat de extremisten ook op dit punt zwak staan en dat er meer dan genoeg ruimte is om afvalligheid op een tolerante manier te behandelen in de islam. De enige reden dat dit niet gebeurt is, lijkt het, dat huidige machtshebbers bang zijn om hun macht te verliezen. Maar dat is niet per definitie een probleem inherent aan deze religie.

Ook wat jodenhaat betreft — een ander belangrijk onderwerp voor Van Klaveren — blijkt het allemaal niet zo zwart-wit te liggen. Sterker nog, historisch gezien was ‘de islam’ toleranter ten opzichte van het jodendom dan de christelijke wereld. En dat was met reden: vanaf dag één van de islam werden joden gezien als volk van het boek. En later werden ze opgevangen in het Ottomaanse Rijk toen ze hun leven niet meer zeker waren in Europa. Dat zijn onderdelen van de geschiedenis die wij in het Westen liever vergeten, maar feit is dat jodenhaat een relatief nieuw fenomeen is in de islamitische wereld.

Het hoofdstuk De Koran is ook bijzonder interessant. In dat hoofdstuk legt Van Klaveren uit wat de belangrijkste verschillen zijn tussen de Bijbel en de Koran… en hij gebruikt de mogelijkheid meteen even om te laten zien dat hij toch echt een afgestudeerd theoloog is. Hij legt namelijk op rustige wijze uit hoe de Bijbel is ontstaan, wat de problemen ermee zijn, wat er zoal aan gesleuteld is, en komt tot de conclusie dat de Koran — in zijn ogen tenminste — betrouwbaarder is. Verder:

“Wat mij verder bij het onderwerp ‘de koran’ opviel ten opzichte van wat ik uit de Bijbel gewend was, is de totale betrokkenheid van God op de mens. Op iedere pagina wordt de lezer aangesproken en wordt de test teruggebracht tot God. Er is geen Soera waar God niet wordt genoemd.”

Tenslotte pakt Van Klaveren de Wahhabieten aan die net doen alsof hun versie de enige juiste versie van ‘de islam’ is. Dat is, legt Van Klaveren uit, de grootst mogelijke onzin. Sterker nog:

“Ik stuitte tijdens mijn zoektocht op het werk van professor Algar, waarin hij tot mijn verbazing, wijst op het feit dat de beweging van Mohammed ib ‘Abd al-Wahhab namelijk al vanaf de begintijd werd afgewezen door de leidende soennitische geleerden, daar deze (hoe ironisch) veel van de traditionele overtuigingen en praktijken van de soennitische islam juist verwierp. Ook de toenmalige oorlogsretoriek en praktijk tegen moslism die de leringen van Mohammed ibn ‘Abd al-Wahhab betwistten, kreeg forse kritiek als zijnde een gevaarlijke dwaling/afwijking.”

Het is in dat opzicht opvallend, aldus Van Klaveren, dat de grootste tegenstanders van meneer de fundamentalist… zijn eigen vader en broer waren.

Kortom, het extremisme staat, legt de auteur uit, feitelijk “haaks op de mores van de traditionele islam… Dat is niet, zoals ook lang door mij verkondigd, de kern van de islam. Zeggen dat het er helemaal niets mee te maken heeft lijkt mij echter ook niet zinvol, zeker zolang de daders hun legitimatie zoeken in deze religie. Maar feitelijk is het een aberratie, een (wahhabitische) afwijking van de historische brede ‘middle road’.”

Al met al komt Van Klaveren door dit onderzoek, legt hij uit in het resterende hoofdstuk, tot de conclusie dat de islam — de echte islam, niet het schrikbeeld gecreëerd door islamo-extremisten én islamofoben — beter bij hem past dan het christendom:

“Inhoudelijk kende ik geen bezwaren (meer) tegen de boodschap dat er maar één God is, die in het Arabisch met Allah wordt aangeduid. Mijns inziens is die boodschap helder en vult het de hiaten op die ik in het christendom ervoer. Wat Mohammed betreft zijn de woorden van de befaamde katholieke theoloog Hans Küng voor mij meer dan toepasselijk: ‘Ik ben ervan overtuigd dat we op basis van Mohammeds plek in de wereldgeschiedenis, onze visie ten aanzien van de islam moeten herzien. Mohammed handelde immers als een profeet…’ Mijn persoonlijke zoektocht wil ik hier beëindigen met het aanvullen van de bovenstaande constatering van Küng. Mohammed handelde inderdaad als een profeet, omdat hij een profeet is.”

Zodoende heeft hij de overstap gemaakt… en ja, zonder dat dit hem het gevoel geeft dat hij opeens niet meer voor een seculiere staat en de vrije markt kan zijn. Van Klaveren heeft dit op rustige, kalme, maar vooral ook goed doordachte wijze uiteengezet. Nee, niet iedereen hoeft het eens te zijn met zijn uitleg, maar de idee dat dit boek het product is van een ‘labiele man’ (zoals ik elders las de afgelopen dagen) of van een man die verblind is, is volstrekt onzinnig. Sterker nog, ik heb de afgelopen jaren zelden zo’n goed doorwrocht spiritueel boek gelezen.

Voor geïnteresseerden: je kunt Afvallige: van christendom naar islam in tijden van secularisatie en terreur, hier bestellen.

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reageer

34 reacties

  1.   

    Goed verhaal, Michael.

    1.   

      Tja Nobby ik begrijp uw opstelling wel. U heeft het verhaal van Aisha natuurlijk gehoord.

    2.   

      Dat brengt mij op het punt….
      Kunt u de vraag van een aantal items terug alsnog duidelijk beantwoorden?

      1.   

        Wat was de vraag?

    3.   

      Zitten toch een paar rare conclusies in. Zoals bv dat God kan vergeven zonder bloed. Het hele verbond was bekrachtigd met bloed. De eerste keer dat dood in de Bijbel voorkomt is in Genesis 3:21 waar God Adam en Eva kleedde met dierenhuiden. De eerste fysieke dood in de Bijbel. Door het doden van een dier door God zelf. Door bloed kon vergeving van zondes verkregen worden.

      Want het leven van het vlees is in het bloed, en Ik heb dat Zelf voor u op het altaar gegeven om voor uw leven verzoening te doen. Want het is het bloed dat door middel van het leven verzoening bewerkt. (Lev 17:11)

      En zonder bloed was er geen vergeving mogelijk (Heb 9:22)

      Abraham moest een offer brengen om het verbond die God met hem gesloten had te bekrachtigen. De besnijdenis was een teken van het verbond aar geen bekrachtiging. Mozes moest bloed rondom het altaar sprenkelen om het verbond te bekrachtigen.

      En Jezus kon zondes vergeven omdat Christus wist dat zijn bloed verzoening zou brengen. Want zijn offer zou die verzoening bewerkstelligen. Maar zelfs Christus ontkwam niet aan de dood om het eeuwige leven te verkrijgen. Want de straf op de zonde is de dood. Dus hij moest sterven omdat hij die straf op zich nam, En met zijn bloed is vergeving bewerkstelligd.

      De tweede grote fout is dat hier beweerd wordt dat de zonde overgaat van ouders na kind. Maat dat is onzin wat dat is de Bijbel ook niet zo. Zoals we lezen in Ezechiël 18:20

      De mens die zondigt, díe zal sterven. De zoon zal de ongerechtigheid van de vader niet dragen, en de vader zal de ongerechtigheid van de zoon niet dragen. De gerechtigheid van de rechtvaardige zal op hemzelf zijn, en de goddeloosheid van de goddeloze zal op hemzelf zijn. (Ez 18:20)

      De zonde wordt niet geërfd maar de consequentie van de zonde. Namelijk de dood. Die gaat over van ouders na kind.

      En derde grote fout en die stoort me het meest is dus dat Deuteronomium 18:18 gebruiken om daar Mohammed in te zien. Maar dat is flauwekul. Want die grote profeet was Jezus en niet Mohammed. Want God zou een profeet onder hun broeders laten opstaan. De broeders waren de Israëlieten en niet de Ismaëlieten waar de islam uit voortgekomen is.

      Buiten dat om was Isaac de zoon van de belofte en niet ismaël. (Gen 17:21)

  2.   

    Duidelijk verhaal.
    Soms, heel soms ben je de beste en eerlijkste redacteur.
    Houd vol!

  3.   

    Mooie uitleg Michael. Ik hoop dat hij deze boodschap ook zo kan brengen naar de moslims hier in Nederland. Ik zie Denk ook met dit boek wapperen maar volgens mij hebben zij dit boek nog niet gelezen.

  4.   

    Goh, MvdG, ook ik ben het helemaal met je eens. Eens kijken hoe lang het duurt voordat de islam-haters hun onzin komen spuwen…

    1.   

      De zogenaamde fijn gristelijke Zie Mien is natuurlijk in geen velden, wegen, kerken of moskeeën te vinden

  5.   

    Wat probeert die nu te doen? Probeert hij nu Mohammed te legaliseren door Bijbel citaten. Dat is vreemd want de islam beweerd namelijk dat de Bijbel een corrupt boek is.

  6.   

    Dat zal allemaal best zo zijn beste Michael.
    De interpretatie van Joram kan best een mooi beeld van deze stroming geven.
    Echter het feit is dat 99% van de beleiders van deze stroming er een andere interpretatie op nahoudt dan van Klaveren zelf. Die interpretatie is er niet één van liefde, vrije wil en vrede doch van haat, dictatuur, moord en oorlog.
    Dit is overigens niet vreemd, de meeste religies hebben een begin dat moord en doodslag met zich meebrengt. Zo ook het vroege Christendom. Gelukkig heeft dat geloof zit wel ontwikkeld en moord en doodslag achter zich gelaten. De Islam bevindt zich nog in de middel eeuwen (oftewel de dark ages in het Engels). Je moet haadt wel gestoord zijn je te verlaten op een dergelijke stroming wanneer je het onheil ziet dat deze stromung met zich meebrengt.

  7.   

    Een normaal mens bekeerd zich niet zomaar tot islamiet, hier steekt iets achter. Je kan niet zomaar van anti islam naar moslim gaan, onmogelijk……. Alsof ik vandaag voor Ajax ben en morgen voor feyenoord….. Er moet iets achter schuilen….. Paar mogelijkheden : angst, politiek verraad, omkoping, gek geworden, of nog iets waar we nog wel achter gaan komen…

    1.   

      Je hebt volkomen gelijk.
      Wie iets positiefs kan zien in een religie/ideologie welke in oorlog is met alle andere religies ter wereld, welke wereldheerschappij nastreeft en al zijn tegenstanders om het leven wil brengen heeft behoorlijk veel steken los in zijn brein.
      Maar misschien komen we er nog achter wat de werkelijke reden van zijn bekering (dwaling) is.

    2.   

      Tuurlijk. Alle fundamentele vragen over zingeving etc zijn te vergelijken met voetbal. Volstrekt logisch.

      1.   

        Allen de mens stelt ‘fundamentele vragen over zingeving’. Want hij kan met zinloosheid niet leven, daar acht hij zich te belangrijk voor. Zijn leven kan toch niet zonder zin zijn?

        Het zijn is de zin. To be or not to be.

    3.   

      Omkoping want alles moet in het werk worden gesteld om de PVV te benadelen.

      1.   

        Vast en zeker Poldi.
        Ik denk door dhr Bilderberg, die schijnt nogal rijk te zijn.
        Of toch weer die schavuit Soros?

        1.   

          Ik denk door een islamitische vlo geprikt.

          1.   

            Hoe herkent u dan een islamitische vlo?

          2.   

            Aan de boerka. :-(

  8.   

    Goed stuk Michael.

    ‘Extremisten en islamofoben kunnen dat alleen zo presenteren door koranverzen die over gewelddadigenheden gaan uit hun verband te rukken. En ja, het is best ironisch dat islamhaters én islamextremisten elkaar daarin vinden, maar soit.’

    Dit is al lang bekend, in Syrië halen juist imams goede resultaten om radicale moslims te deradicalisren met deze wetenschap. Wilders is een extremist die de agenda van horowitz voert, hij liegt en bedriegt bewust.

    Door jouw artikel is dit boek 1 die ik ga lezen. De onderbouwing die jij geeft vind ik aansprekend, zou je vaker moeten doen wie weet kun je het ook op onderwerpen waar we verder van elkaar afstaan. Dit stuk raakt mij omdat ik het als een soort erkenning van de moslims in mijn familie zie, dank Michael naast alle slecht onderbouwde troep op rechts, gewoon extremisme en op links wegkijken voor gevaren is dit een verademing.

    1.   

      Michael weet waarover hij praat: hij is een ex-Soefi.

      1.   

        @Blikopener
        Zijn stuk lezend kreeg ik steeds meer de indruk dat Michael zelf een moslim is.

        1.   

          Michael ontkent het bovenstaande niet. Dus neem ik aan dat mijn perceptie op waarheid berust.

  9.   

    Kennelijk bestaan er meerdere versies van de koran.
    Want ik kan me niet voorstellen dat Joram van Klaveren gelezen heeft in de koran die opdraagt om alle Joden uit te roeien en elke niet-moslim te vermoorden.
    In het geval dat hij wel de originele koran heeft bestudeerd is er iets veel ergers aan de hand. In dit geval kan hij zich beter met spoed naar een psychiatrische instelling begeven.

  10.   

    Goed verhaal, complimenten!

    Zo zie je maar weer, als het iemand lukt met alle vooroordelen in huis toch oprecht geïnteresseerd te zijn in het andere verhaal, de vooroordelen als sneeuw voor de zon kunnen verdwijnen.

    Geloof wordt over de hele wereld misbruikt om macht en bezit te krijgen. De minst kritische mensen komen niet verder dan het letterlijk te interpreteren, de meest kritische mensen doorgronden het, overzien het geheel, en halen er uit waarvoor het oorspronkelijk bedoeld was.

  11.   

    Ja joh, een en al vrede die Islam.
    De slachtpartijen in Pakistan, India, Syrie etc…etc…dat was een kleinigheidje.
    Dat met de hindoes was slechts een klein misverstand.
    Kalifaten is enkel en alleen puur genieten
    Constante gevechten tussen de volgelingen onderling, mwoa doet er niet toe.

    Ouwe Mo was wel zonne lieverd, een en al tederheid toen die z’n kindbruidje beklom.
    Maar hij was goed voor kamelen dus dan is het goed.
    Boek staat bol van het geweld en je mag liegen tegen buitenstaanders dus tuurlijk joh gewoon klakkeloos aannemen die onzin.

    Laat mij maar lekker islamokritisch zijn….

  12.   

    Het geloven in een God of Goden: Het blijft iets zieligs hebben.
    Als men stelt dat in de tijd van Mozes reeds werd voorspeld dat er een profeet zou komen etc, dan spreken wij over het Jodendom en de Joodse godsdienst.

    Na jaren van onderdrukking, ook door het Joodse geloof, was één iemand (op zijn minst) het spuugzat. En dat was een Joodse man, die, blijkt uit zijn verhalen, wat meer van de wereld had gezien dan dat stelletje simpele zielen dat het Joodse volk vormde.

    In mijn ogen was Jezus de eerste openlijke atheïst. Hij ontkende alle onderdrukking die vanuit de Joodse god zou plaatsvinden.

    Het is dan ook van de gekke, dat het huidige Christendom als maar weer terug blijft verwijzen naar het oude testament: Dit is niet meer en niet minder dan een geschiedenisboek, met een hoop onzin over een god en alle straffen die hij uitgedeeld zou hebben. Het laat zien hoe absurd het Joodse geloof is.

    En dan komt er een Jezus op de proppen. Hij weet meer dan de rest en probeert hen te overtuigen van het feit dat iedereen gewoon in vrijheid kan leven. Dat niemand iets heeft te vrezen van een hogere macht. Nee, wij zijn allemaal kinderen van één liefhebbende vader. Hij legt het uit. In de taal van die tijd en zodanig dat het (niet zo hoog opgeleide) volk het kan begrijpen.

    Dat men later de “godsdienst” Christendom heeft uitgevonden, gebaseerd op hebberigheid en macht, was natuurlijk te verwachten. Dat doet men nu nolens dunnetjes over met de klimaathysterie.

    Het Christendom is inderdaad geen haar beter dan de Islam. Beide zijn verwerpelijk, zoals zij nu worden bedreven.

    Ieder mens zijn eigen vrijheid. Dat is waar het om draait.
    En die vrijheid heb je NIET in Mekka en NIET in de bijbelbelt en NIET in het Vaticaan.
    Die heb je alleen zelf, als je je verre houdt van deze misselijkmakende onzin.

  13.   

    “kosmologische, het teleologische en het morele godsbewijs”
    Een volwassen man en theoloog op die leeftijd,gaat nadenken over godsbewijzen. Dat een ontwikkeld mens levensvragen heeft is evident,maar om na gedegen zelfstudie en introspectie de gevonden antwoorden meteen de actualiseren en de koran te omhelzen is naar mijn mening een actie voor een geestelijk instabiel persoon!

  14.   

    @michael. Ik wou alleen de controverse aantonen, ik leg geen verband Tussen het Ajax feyenoord verhaal en de keuze voor de islam van een expvver….. Vandaar dat ik het even uitleg. Dacht dat je dat wel zou snappen….. De beslissing dat je van de ene kant naar de andere gaat is een hele bizarre keuze….zo denk ik daar over als ook vele moslims geloof me maar……

    1.   

      Joh, no worries. Maar het komt vaker voor dan je denkt. Wellicht idd niet binnen islamistische kringen, maar wel binnen het christendom.

  15.   

    Het getuigt van naïviteit om in iemand als Mohammed je vertrouwen te schenken.
    Zijn daden rechtvaardigen dit totaal niet.
    Hij heeft mensen vermoord.
    Slaven gehouden.
    Mensen uit de weg laten ruimen.
    geplunderd en geroofd.
    oorlogen gevoerd.
    Zijn praatjes zijn mooi, maar zijn daden niet.
    Hij heeft aangegeven dat je mag liegen voor je geloof.
    Heeft hij dat zelf gebruikt?
    De Islam heeft zich vnl. door het zwaard verspreid. Met 270 miljoen doden tot gevolg.
    De voorouders van bijna alle moslims zijn vermoord of als slaaf afgevoerd.

    1.   

      Kom Jantje,
      Dat zelfde kun je van iedere godsdienst zeggen.
      Kijk maar hoe de katholieken tekeer gingen (toen wij geen tiende penning wilden betalen). Kijk maar hoe de Nederlanders zich gedroegen, in hun pogingen om “de inboorling” te bekeren. Knettergek, maar gedreven door het geloof en de centen.

      Vrijheid voor jezelf, dat is waar het om draait.

  16.   

    Vanwege twijfels omtrent de drie-eenheid en de erfzonde had Joram geen moslim hoeven worden. De drie-eenheid en de erfzonde zijn beide onbijbelse leerstellingen.

    En begrijp ik nu goed dat Joram beweert dat de Koran NIET leert dat Jezus niet gekruisigd is? Dan is hij een één van de weinigen.

Dagelijksestandaard.nl gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën (cookies) onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren. Cookies van onszelf en van derden kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen en artikelen aan te bevelen op dagelijksestandaard.nl die aansluiten op uw interesses. Ook derden kunnen uw internetgedrag volgen. Cookies kunnen gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat u informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook.

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!