Jeugdrechters slaan alarm: kinderen worden verdrukt en verpest door krakkemikkig systeem

Jeugdrechters hebben zelf stelling genomen in het publieke debat over de jeugdzorg. Volgens jeugdrechters is het overduidelijk dat het systeem aan alle kanten rammelt, waardoor zij noodgedwongen beslissingen moeten nemen die kinderen verdrukt. ‘Maar we kunnen niet anders’, zeggen ze in een notitie van de rechtspraak over jeugdbescherming.

Het komt te vaak voor dat kinderen uit huis geplaatst moeten worden. De coronacrisis heeft de situatie verergerd, waardoor het probleem nu al helemaal niet meer te ontkennen valt. Want vaak is het zo dat de uit huis geplaatste kinderen eigenlijk helemaal niet bij hun ouders weggehaald hadden hoeven worden, als het jeugdbeschermingssysteem naar behoren zou draaien. Maar helaas is waar wat de jeugdrechters beweren, dat kinderen worden verdrukt door het systeem en het systeem niet zomaar aan te passen is.

Dan zouden kinderen namelijk eerder onder toezicht komen te staan, waardoor de situatie wellicht verbeterd had kunnen worden. Maar omdat er een personeelstekort is en de rapportages vaak ondermaats zijn, moeten de jeugdrechters een moeilijke beslissing nemen: laten ze de situatie voor wat het is, met alle risico’s van dien? Of halen ze het kind weg bij de ouders en plaatsen ze hem in een gesloten instelling? Kinderen die het met de juiste hulp wellicht hadden kunnen redden, komen dan vaak terecht bij de echt zware gevallen. Hierdoor neemt de kans toe dat zo’n kind op het verkeerde pad terechtkomt, puur omdat adequate hulp niet beschikbaar is.

Het lastige is dat het systeem ook niet zomaar te veranderen is. “De wachtlijsten verdwijnen niet per se door het systeem te veranderen, terwijl die verandering wel veel tijd, energie en geld zou kosten”, meldt Het Parool.

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiële zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze omroep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks óf eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Ook in deze sector ligt het probleem niet alleen aan een gebrek aan geld of gekwalificeerd personeel. Er is namelijk een reden dat er te weinig personeel te vinden is. Het loon is laag, de werkdruk is immens en de waardering is er nauwelijks. Het is haast niet te doen om alleen maar kinderen met een schrijnende situatie nét genoeg te kunnen helpen zodat hun situatie niet nóg erger wordt, om vervolgens te moeten horen dat het kind weer ergens anders heen moet. Want het is alweer tijd voor de volgende schrijnende situatie. Rinse and repeat.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

5 reacties

  1. Mar

    En 10 jaar terug luidden de rechters de noodklok, omdat toen de kinderen amper uit huis werden geplaatst doordat er door de jeugdbescherming niet om werd gevraagd. Met als gevolg dat er kinderen door een van de ouders werd vermoord.
    Ik was ook hoogst verbaasd te horen dat er zoveel kinderen, o.a. door de toeslagenaffaire, uit huis waren geplaatst.

  2. halo1

    “De werkdruk is immens”..is een eufemisme voor het feit dat je met onuitstaanbare, bijna onhanteerbare kinderen te doen hebt : gevolg van de NL-“anti-autoritaire”pedagogiek. In andere vergelijkbare landen , Denemarken en Belgie, is de situatie veel beter..

    1. Joko

      Correct. Antiautoritair opvoeden is een kind geen grenzen aanwijzen. Ik zou er ervoor pleiten om a.s. Papa en Mama drie maanden in de avonduren opvoedkunde bij te brengen. Voor alles heb je enige opleiding nodig, maar voor kinderen krijgen niet. Een grote fout.

  3. Bes Tolen

    Niet alles valt te leren. Niet alles is maakbaar. Onverstand heerst. Dat zou het ook zijn als er nog sprake was van één volk, hoe verschillend ook van opvattingen. Evenwel hadden we tot en met de zeventiger jaren nog vooruitgang maar sindsdien is het echt fout gegaan. De schuld. Een oudere generatie bleef evenwel aan de macht. Zonder enige behoefte aan verantwoording. Die werd niet afgedwongen. De oude autoritaire organisaties bleven en wisten nog nieuwe op te werpen om de massa immigratie op gang te brengen. Het gebrek aan democratie. Van nadenken. Een hele generatie werd vervolgens overgeslagen en wat er na kwam, wat nu de lakens uit deelt, is bij gebrek aan tegenslag, wel verwend en oppervlakkig, aan de top gekomen. Ze kennen de wereld niet en onderdrukken alles wat niet politiek correct is. In de eerste plaats zijn het de grootste bekken, de kinderen en kindskinderen van de leiders en het voetvolk uit de oude autoritaire organisaties. Die zijn nog altijd bezig als vroeger. De beperkte gezichtskring gaf hen persoonlijk altijd voordeel. Nu nog. Maar vooruitgang? Nee. We vervangt ze straks? Vanuit de steeds achterlijker wereld?

  4. CZ

    Kont door de migratie

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.