FVD heeft gelijk: Jetten verstopt asielmiljarden in zijn begroting en rekent zelf op 50.000 asielzoekers per jaar

Het staat allemaal in de asielbegroting voor 2027, die op Prinsjesdag verscheen, en in een brief van de Algemene Rekenkamer van 22 september die het kabinet het liefst in een la had gelaten. Leg je de cijfers naast elkaar, dan zie je een kabinet-Jetten dat miljarden extra in asiel stopt, dat geld schaamteloos achter boekhoudtaal verstopt, en zelf allang niet meer gelooft in zijn belofte om de instroom te beperken.

Eerst de optelsom. Het kabinet-Schoof had voor 2027 tot en met 2030 samen 12,3 miljard euro voor asiel ingeboekt. Het kabinet-Jetten maakt daar 26,3 miljard van, blijkt uit de tabel van de Rekenkamer. Dat is 14 miljard meer in vier jaar: ruim 1.650 euro extra per huishouden, bovenop wat er al stond.

Hoe heet zoiets in Den Haag? Geen extra uitgave, geen intensivering. Het kabinet noemt het een "ramingsbijstelling". Onder dat grijze woord gaat er in 2027 2,6 miljard extra naar de asielketen, en daarna jaarlijks minstens 2,1 miljard, tot en met 2035.

De Rekenkamer prikt er dwars doorheen. Het kabinet heeft de asielbezuinigingen van Schoof "voor het overgrote deel" teruggedraaid: een half miljard in 2027 en een miljard per jaar vanaf 2028. Het gaat volgens de Rekenkamer om "teruggedraaide bezuinigingen" die "niet expliciet zijn gemaakt in de toelichting". Jetten draaide de asielbezuiniging van Schoof stilletjes terug, en schreef er in de toelichting geen woord over.

Het eindoordeel van de Rekenkamer is voor Haagse begrippen keihard. De maatregelen uit het coalitieakkoord zijn maar "ten dele navolgbaar" opgenomen. Vertaald: zelfs de waakhond van de Staat kan niet volledig volgen waar jouw geld heen gaat. Vicepremier Bart van den Brink (CDA), minister van Asiel en Migratie, tekent voor deze begroting. Hij verkoopt zijn beleid als "meer grip op migratie". Op zijn eigen boekhouding heeft hij niet eens grip.

Het tweede trucje is nog schaamtelozer. Het kabinet-Jetten boekt een deel van de eerste opvang van asielzoekers in Nederland als ontwikkelingshulp. In 2027 gaat het om 577 miljoen euro, staat in de begroting, en vanaf dat jaar mag die post oplopen tot 10 procent van het hele ontwikkelingsbudget. Geld dat op papier ontwikkelingshulp heet, landt in een Nederlands azc.

Hoe die schuif precies loopt, weet niemand. De Rekenkamer schrijft dat de verwerking "cijfermatig niet af te leiden" is uit de toelichting. Het kabinet verplaatst dus honderden miljoenen van de ene pot naar de andere, en laat de Kamer raden.

FVD-Kamerlid Iem Al Biyati noemde ontwikkelingshulp vorige maand nog "een bodemloze put van corruptie en mondiaal medelijden". Die put blijkt een dubbele bodem te hebben. Het kabinet-Jetten gebruikt het geld voor ontwikkelingshulp nu ook om de asielrekening uit het zicht te houden.

Nu het belangrijkste. Het kabinet belooft je minder asielzoekers. In dezelfde begroting staat een "kernprognose": de cijfers waarop al dat geld is gebaseerd. Die prognose gaat uit van een asielinstroom van 50.000 per jaar. Niet alleen in 2027, maar elk jaar tot en met 2030. In 2025 waren het er 42.810.

Het kabinet belooft je minder asielzoekers en rekent in zijn eigen begroting op 50.000 per jaar, tot en met 2030. De gemiddelde bezetting van de opvang stijgt volgens dezelfde tabel van 81.070 dit jaar naar 86.550 in 2029. De nareis van familieleden springt van 8.150 in 2025 naar 13.830 in 2027: bijna 70 procent meer. En het kabinet verwacht elk jaar 50.000 verzoeken om Nederlander te worden.

Een concreet doel voor de instroom ontbreekt. De Rekenkamer stelt droog vast dat bij geen enkel beleidsdoel "een concrete indicator" staat, "zoals de beoogde beperking van de instroom of de beoogde omvang van de terugkeer van asielzoekers". De begroting zegt het zelf nog duidelijker: "Op korte termijn zal de bezetting bij het COA nog toenemen en de druk op de opvang zal hoog blijven." Van den Brink schrijft zijn eigen falen dus alvast in de begroting.

Het COA-budget daalt tussen 2026 en 2030 met bijna 30 procent, terwijl de bezetting stijgt. Reken je het budget om per bewoner, dan zakt de rekening van ruim 50.000 euro per jaar naar zo'n 33.000 euro. Het verweer van het kabinet laat zich raden: het wil "stabiele en fatsoenlijke opvang", dus dure noodopvang moet plaatsmaken voor vaste plekken. Noodopvang is in de praktijk twee keer zo duur als reguliere opvang.

Mooi verhaal. Alleen bestaan die vaste plekken niet. Vorige week eiste de nieuwe COA-baas Bakker acuut honderden extra plekken, en Van den Brink smeekt gemeenten al maanden om noodopvang. Daarnaast gaapt er een tweede gat. De opvang van Oekraïners kost in 2027 ruim 2,5 miljard en zakt in de begroting naar nul in 2031. Intussen dwingt het EU-Hof Van den Brink om de asielaanvragen van ruim 140.000 Oekraïners alsnog te behandelen.

Eerlijk is eerlijk: dat het kabinet nu met de echte prognoses rekent, noemt de Rekenkamer "een positieve ontwikkeling". De bezuiniging van Schoof was een sprookje. Maar wie dat sprookje vervangt door 14 miljard extra, moet dat hardop zeggen. Jetten en Van den Brink kozen voor de laffe weg: verstoppen en hopen dat niemand gaat rekenen.

De Kamer behandelt deze begroting binnenkort, en daar moet het gebeuren. Eerst één eerlijk getal: wat asiel per jaar écht kost, inclusief het ontwikkelingsgeld en de opvang van Oekraïners, op één pagina. Dan een hard doel voor de instroom, met een jaartal erbij, in de begroting zelf. En zolang dat doel niet wordt gehaald: geen euro extra.

Het echte antwoord ligt er al lang. FVD wil een "naturalisatie- en asielstop van minstens 10 jaar". Alleen dát laat de rekening echt dalen, in plaats van haar op papier kleiner te maken. FVD heeft gelijk: zolang de instroom niet stopt, is elke asielbegroting een blanco cheque op jouw naam. Jetten en Van den Brink hopen dat je de optelsom nooit maakt. Nu heb je hem.