Kantonrechter laat bewindvoerder €331.770 bij Rabobank beleggen zonder 50 procent spaarplicht

De zaak bij de kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant draait om het vermogen van een volwassene, geboren in 1989, wiens geldzaken onder beschermingsbewind staan. In een eerdere rechterlijke beschikking uit 2017 had de kantonrechter uitdrukkelijk de voorwaarde opgenomen dat 50% van het vermogen op spaarrekeningen moest worden aangehouden. Zulke voorwaarden zijn bedoeld om te voorkomen dat een rechthebbende bij koersdalingen in de knel komt voor zijn dagelijkse kosten.

Op 21 september 2026 diende de bewindvoerder bij de rechtbank een verzoek in om van die voorwaarde uit 2017 te mogen afwijken. Concreet vroeg de bewindvoerder machtiging om de bestaande beleggingsportefeuille bij de Rabobank ter waarde van circa €331.770 te beheren volgens een neutraal beleggingsprofiel, zonder nog langer de helft van het totale vermogen verplicht op spaarrekeningen te hoeven laten staan. Daarbij bevestigde de bewindvoerder aan de rechtbank dat er voor de betrokkene voldoende direct opneembare spaarreserve beschikbaar blijft.

Voor kantonrechter mr. Goossens gaf die bevestiging de doorslag. Zonder dat een mondelinge zitting nodig was, oordeelde de rechter op 22 oktober 2026 dat het loslaten van de spaarvoorwaarde uit 2017 en het beheren volgens een neutraal profiel in het belang van de betrokkene is, en verleende de kantonrechter de gevraagde machtiging. Belanghebbenden die het niet eens zijn met zo'n beschikking kunnen daar volgens de uitspraak binnen drie maanden na de dag van de uitspraak (of na betekening voor overige belanghebbenden) uitsluitend via een advocaat hoger beroep tegen instellen bij het gerechtshof in 's-Hertogenbosch.

Voor duizenden Nederlandse gezinnen die het vermogen van een ouder met dementie of een kwetsbaar volwassen kind beheren, raakt deze beschikking aan een lastige balans in de wet. Volgens artikel 1:441 lid 1 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek moet een bewindvoerder zorgen voor een doelmatige belegging van het onder bewind staande vermogen, voor zover dat geld niet besteed hoeft te worden aan een goede verzorging van de betrokkene. Tegelijkertijd schrijft het tweede lid voor dat een bewindvoerder voor handelingen buiten het gewone beheer toestemming van de betrokkene nodig heeft, of een machtiging van de kantonrechter als de betrokkene die toestemming niet kan of wil geven.

Wie een oudere beschikking heeft liggen waarin nog een verplichte spaarverhouding staat, mag het geld dus nooit op eigen houtje van een spaarrekening naar een beleggingsrekening verschuiven of een risicoprofiel bij de bank verhogen. Doe je dat zonder voorafgaande toestemming van de rechter, dan loop je bij de jaarlijkse rekening en verantwoording het risico dat de kantonrechter ingrijpt en kun je bij koersverliezen zelfs persoonlijk worden aangesproken.

Staat er naast een portefeuille al genoeg vrij opneembaar spaargeld voor de vaste lasten, zorgkosten en onvoorziene uitgaven, dan biedt lid 3 van artikel 1:441 van het Burgerlijk Wetboek een duidelijke route: de kantonrechter kan een eerder verleende machtiging en de daaraan gekoppelde voorwaarden op elk moment wijzigen.

Volgens de uitleg van de Rechtspraak over bewind voeren kunnen particuliere en professionele bewindvoerders zulke machtigingsverzoeken digitaal indienen via Mijn CBM of schriftelijk voorleggen aan de toezichthoudende rechtbank. Laat in het verzoek met actuele bankoverzichten zien hoe hoog de vrije spaarbuffer is ten opzichte van de jaarlijkse uitgaven en om welk beleggingsprofiel het gaat. Pas nadat de beschikking van de kantonrechter binnen is, kun je de bank opdracht geven om de verdeling aan te passen.