Commissaris Thierry Breton is misschien in de veronderstelling dat zijn bekendmaking over
desinformatie op X - die zowel door gebruikers als door autoriteiten wordt verspreid - zonder vraagtekens geaccepteerd zal worden. Maar De Graaff denkt daar duidelijk anders over. Terecht stelt hij de vraag: op welke gronden beschouwt de Commissie deze rapporten eigenlijk als betrouwbaar? En waarom zou platform X zich gedwongen moeten voelen om elk rapport blindelings te onderzoeken?
Daarnaast, onder welke duistere criteria classificeert de EU bepaalde berichten als '
desinformatie' of 'misinformatie'? Moeten we ons zorgen maken dat elk tegengeluid of kritische noot wordt bestempeld als 'nepnieuws'? En het idee dat er voor elke 'overtreding' een gerechtelijk bevel nodig zou zijn, is ronduit Orwelliaans.
De Graaff verdient lof voor zijn poging om transparantie te eisen van de
Europese Commissie. Het is nu aan de Commissie om te bewijzen dat zij niet probeert de waarheid te manipuleren of te censureren. We wachten met ingehouden adem. Ook wij willen graag weten wat de Europese Commissie onder
desinformatie verstaat.