VluchtelingenWerk mokt om strengere nareis, terwijl na Assads val maar 1.440 van de 150.000 Syriërs vrijwillig teruggingen

Minder dan één op de honderd. Dat cijfer had VluchtelingenWerk tot nadenken kunnen zetten. Maar deze gesubsidieerde asiellobby denkt maar aan één ding: meer. Terugkeer is een druppel, maar voor méér nareis wordt doorgeprocedeerd tot aan de Raad van State.

De zaak was aangespannen door twee Syriërs met een zogeheten subsidiaire beschermingsstatus. Zij zijn niet als vluchteling erkend, maar mogen blijven omdat terugkeer volgens de regels te gevaarlijk zou zijn. Hun aanvraag om gezinsleden over te laten komen werd afgewezen, omdat ze niet voldeden aan de strengere regels die sinds 12 juni gelden.

Die regels zijn geen wreedheid. Wie subsidiaire bescherming heeft, moet eerst twee jaar wachten en een geschikte woning hebben voor het hele gezin. Een dak boven het hoofd voor iedereen die je laat overkomen: dat is geen pesterij, dat is het minimum.

De advocaten probeerden die regels buiten de deur te houden voor aanvragen die al vóór 12 juni liepen. De rechtbank Den Haag veegde dat vrijdag van tafel: de nieuwe regels zijn niet in strijd met hogere wetgeving of algemene rechtsbeginselen, ook niet bij oudere aanvragen. De advocaat van de Syriërs gaat in hoger beroep, en VluchtelingenWerk staat al klaar om voor elke achterdeur te applaudisseren.

Teleurgesteld, natuurlijk. Volgens VluchtelingenWerk wordt het recht op gezinshereniging te sterk beperkt, "waardoor gezinnen langdurig gescheiden blijven en gezinshereniging in veel gevallen zelfs onmogelijk wordt gemaakt". En de club maakt alvast duidelijk dat het hier niet eindigt: "Uiteindelijk zal de Raad van State daar in hoger beroep een definitief oordeel over geven."

VluchtelingenWerk laat hier de asielindustrie op haar zuiverst zien: elke regel die de instroom remt, is een onrecht, en elke rechter die haar ongelijk geeft, is slechts een tussenstation. Dezelfde club stuurt wie protesteert tegen een azc een poster terug, honderdduizend stuks, en draait op subsidie. Dat is geen neutrale hulpverlener. Dat is een lobby.

En dat terwijl Syrië zelf ingrijpend is veranderd. Het regime van Assad bestaat niet meer. Minister Van den Brink (Asiel en Migratie) en minister Berendsen (Buitenlandse Zaken) zagen bij een bezoek in juni dat het in Syrië langzaam beter gaat. Toch blijft vrijwel iedereen, en gaat het debat alleen nog over wie er nog bij mag komen.

Nareis is geen detail. Elke toegewezen aanvraag betekent een gezin erbij dat een huis, een school en zorg nodig heeft, in een land waar Nederlanders zelf jaren op een woning wachten. Hoe ver het gaat, ontmaskerde FVD eerder al: zelfs een Syriër met 114 politieregistraties mocht gewoon gezinshereniging aanvragen.

Dan het deel dat in de meeste berichtgeving verdween. De rechter liet de strenge regels staan, maar gaf de Syriërs tóch deels gelijk. Volgens de rechtbank heeft de minister onvoldoende belangen afgewogen. Hij moet binnen zes weken opnieuw beslissen.

Die minister is CDA'er Van den Brink. Dezelfde Van den Brink die aanschoof bij het nieuwe regime in Damascus, maar Syrië te onveilig vindt om de verblijfsvergunningen van Syriërs te herzien. Hij heeft de wet aan zijn kant en laat zich alsnog terugsturen door een rechter. Zo slordig werkt het ministerie van Van den Brink.

Maar gezinnen horen toch bij elkaar? Natuurlijk. Dat kan ook: in Syrië, nu Assad weg is en Nederland de terugreis zelfs betaalt. Gezinshereniging is geen eenrichtingsverkeer naar Nederland.

En wie denkt dat dit één zaak is, vergist zich. VluchtelingenWerk spreekt zelf van een eerste uitspraak in een reeks zaken. Elke slordige beslissing van het ministerie is dus een nieuwe kans voor de advocaten.

Van den Brink heeft lang genoeg de stoere minister gespeeld. De eis is helder. Gebruik die zes weken om besluiten te nemen die wél standhouden, zonder achterdeur. En begin eindelijk met het herbeoordelen van de verblijfsvergunningen van Syriërs, nu het regime van Assad is verdwenen.

Zolang die herbeoordeling loopt, gaat er geen enkele nieuwe nareisaanvraag van Syriërs met subsidiaire bescherming door. Wie mogelijk moet terugkeren, haalt eerst geen familie hierheen.