Aerdts (D66) bepaalt wel even wat jij op je scherm ziet: ze hoopt dat providers de executie van Fort Hood-terrorist Hasan voor je blokkeren

Aerdts, staatssecretaris van Digitale Economie, geeft toe dat ze het niet kan tegenhouden. "Als zij dat willen laten zien, dan is dat aan hen." Toch hoopt ze dat Nederlandse telecombedrijven ervoor zorgen dat de beelden niet live in Nederland te zien zijn. En ze roept iedereen op die de beelden ziet om ze "zo snel mogelijk te melden bij Offlimits". Dat expertisecentrum kan socialemediabedrijven dan vragen de beelden offline te halen.

Een bewindspersoon zonder wettelijke bevoegdheid leunt dus op internetbedrijven en verklikkers om nieuwsbeelden uit Nederland te weren. Dat heet censuur via de achterdeur, en D66 hoopt dat niemand het merkt.

Hasan was legerpsychiater in het Amerikaanse leger. Op 5 november 2009 opende hij op Fort Hood het vuur op zijn eigen collega's, terwijl hij "Allahu Akbar" riep. Dertien mensen kwamen om, ruim dertig raakten gewond. Een militaire jury veroordeelde hem in 2013 tot de doodstraf. Het leger heeft de executie vastgezet op 3 december, nadat president Trump haar goedkeurde.

Je kunt van een openbare executie vinden wat je wilt. Het mensenrechtenbureau van de VN noemt het een vorm van marteling, anderen zien eindelijk gerechtigheid voor dertien doden. Dat debat mag gevoerd worden, door volwassen mensen die zelf bepalen wat ze willen zien. Het is niet aan een D66-bewindspersoon om te beslissen welk nieuws jij met eigen ogen mag bekijken.

"Ik hoop dat kinderen hier nooit nietsvermoedend mee geconfronteerd worden", zegt Aerdts. Die reden klinkt bekend. In september ging ze in Brussel pleiten voor een Europese minimumleeftijd van 15 jaar voor sociale media, met een systeem van leeftijdsverificatie waarvan nog niemand weet hoe het eruit gaat zien.

Kinderbescherming is het eeuwige excuus waarmee D66 de staat steeds dieper in jouw scherm laat kruipen. Elke keer gaat het om de kinderen, en elke keer levert de volwassen burger een stukje vrijheid in.

Wie zijn kind tegen zulke beelden wil beschermen, kan dat zelf. Daar zijn ouders voor, en platforms hebben al regels voor schokkende beelden. Een staatssecretaris die telecombedrijven vraagt om nieuws uit het buitenland weg te houden, is daar niet voor nodig.

Dat zijn ze. Maar gruwelijke beelden horen bij het nieuws. Oorlogen, aanslagen en rellen zijn ook niet prettig om te zien, en toch bepaalt niemand in Den Haag of jij ze mag bekijken. Een volwassene die het niet wil zien, klikt gewoon niet op de livestream.

En waar trekt Aerdts de grens? Vandaag is het een executie in Amerika. Morgen zijn het beelden van een aanslag, of van een demonstratie die het kabinet liever niet op ieders scherm ziet. Wie nu accepteert dat de overheid via een omweg bepaalt wat jij te zien krijgt, krijgt die macht nooit meer terug.

Aerdts moet haar oproep aan de telecombedrijven intrekken. Providers horen geen beelden te blokkeren omdat een bewindspersoon dat hoopt, zonder wet en zonder rechter. De Tweede Kamer moet haar vragen op welke grond ze bedrijven en burgers inschakelt om nieuws uit het zicht te halen. Forum voor Democratie strijdt al jaren tegen online censuur, en dit is precies waarom.

Aerdts kan de livestream niet tegenhouden, dat zegt ze zelf. Dus vraagt ze bedrijven en burgers om het voor haar te doen. Zo werkt censuur in een land dat beweert dat het geen censuur kent.