Nijmegen: Bruls liet het tentenkamp op het Keizer Karelplein groeien, na twee ontruimingen zijn de daklozen terug

Je moet het maar durven.

Dit kamp viel niet uit de lucht. Het ontstond zo'n twee weken nadat Nijmegen een ontmoetingsplek voor daklozen vlak bij het plein moest sluiten. Die plek was bedoeld als laagdrempelige ontmoetingsplek, maar liep uit op dealers en openlijk harddrugsgebruik. DDS schreef begin september al hoe de Nijmeegse daklozenproef van Bruls eindigde in totale chaos.

Plek dicht, mensen op straat, tenten op het plein. Zo voorspelbaar was het.

En wat deed Bruls? Niets. Half september besloot hij niet in te grijpen. Ontruimen heeft volgens hem geen zin, omdat de mensen daarna gewoon terugkomen, en de politie kan beter elders worden ingezet, meldde Omroep Gelderland. De gemeente wist niet eens precies hoeveel mensen er op het plein bivakkeerden. Het enige wat ze deed: het park twee keer per week laten schoonmaken.

Een burgemeester die niet weet wat er op zijn eigen plein gebeurt. Lees dat nog een keer.

Toen liep het uit de hand, precies zoals iedereen behalve het stadhuis had kunnen voorspellen. In drie weken kreeg de gemeente 36 meldingen van overlast over het tentenkamp, meldde het AD. Meldingen van agressief gedrag, van onveilige gevoelens, van bergen afval en van ratten.

Woensdag draaide Bruls ineens om. Het plein werd leeggeveegd. Slapen en verblijven in het park is volgens hem niet verboden, maar een permanent tentenkamp wil hij niet. Dezelfde middag kwamen tientallen daklozen terug, meldde Omroep Gelderland. Ze hadden geen andere plek om naartoe te gaan.

Vrijdag de volgende ronde. Gemeente, afvalbedrijf en politie ruimden opnieuw op. En Bruls? "Er is voor nu ook geen eenvoudige oplossing voor dit probleem," meldt Hart van Nederland. Volgens de burgemeester gaat het om een gemengde groep: dak- en thuislozen, mensen met psychische problemen, en buitenlandse werknemers die op straat zijn gezet.

De Nijmegenaar die elke dag over dat plein moet, heeft hier nooit om gevraagd. De ouder die met zijn kind naar de bus loopt. De ondernemer aan de rand van het plein. De vrouw die 's avonds langs het park fietst. Zij krijgen de overlast, de rommel en het onveilige gevoel. De burgemeester krijgt een persmoment.

En let op die ene zin van Bruls zelf: buitenlandse werknemers die op straat zijn gezet. Mensen die hierheen kwamen om te werken, en nu zonder dak op een Nijmeegs plein belanden. Dat is geen toeval. Dat is het resultaat van een arbeidsmigratiebeleid waarbij Den Haag de winst bij werkgevers laat en de rekening bij gemeenten en buurten dumpt.

Bruls is geen nieuwkomer. Hij is al jaren burgemeester en voorzitter van een veiligheidsregio. Toen de noodopvang dichtbij kwam, riep hij in 2022 al dat kansloze asielzoekers eerder geweerd moeten worden. Grote woorden als het hem uitkomt. Maar op zijn eigen plein? Afwachten, wegkijken, en dan de bezem.

Klopt. Mensen zonder dak verdwijnen niet doordat je hun tent weghaalt. Wie verslaafd of psychisch ziek is, heeft hulp nodig, geen bezem.

Maar juist daarom mag een burgemeester niet weken toekijken. Hulp en handhaving horen bij elkaar. Opvang voor wie wil. Zorg voor wie ziek is. Terugkeer voor wie hier geen werk en geen woning meer heeft. En handhaving voor wie overlast veroorzaakt. Bruls deed eerst helemaal niets, en daarna alleen de bezem.

De Nijmeegse gemeenteraad moet Bruls deze week laten uitleggen hoeveel mensen er op het plein verblijven, wie ze zijn en welke hulp ze krijgen. Voor dakloze arbeidsmigranten moet de gemeente samen met werkgevers en uitzendbureaus terugkeer regelen, op kosten van wie hen hierheen haalde. En het kabinet moet uitzendbureaus verbieden om huisvesting en werk aan elkaar te koppelen, zodat wie zijn baan verliest niet meteen ook op straat staat.

Nijmegen verdient een burgemeester die bestuurt. Niet een die elke week opnieuw verbaasd is over de puinhoop die hij zelf liet ontstaan.