RECHTERLIJKE STAATSGREEP: FVD-leider Lidewij de Vos waarschuwt voor totale klimaatdwang na klimaatvonnis Bonaire

Terwijl het partijkartel van VVD, CDA en D66 elkaar in de achterkamertjes feliciteert met hun nieuwe minderheidskabinet, wordt de werkelijke macht allang niet meer in de Tweede Kamer uitgeoefend. De macht ligt bij ongekozen, activistische rechters die internationale verdragen misbruiken om hun wil op te leggen aan het volk. De uitspraak in de Bonaire-zaak is hier het zoveelste, en misschien wel het meest gevaarlijke bewijs van.

Wat hebben de klimaatjuristen van Greenpeace gedaan? Ze hebben een slimme, maar valse truc uitgehaald. Ze stellen dat de inwoners van Bonaire "achtergesteld" zijn bij de inwoners van Europees Nederland en dat er dus sprake is van discriminatie. De rechter is hier volledig in meegegaan. Omdat de overheid de dijken in Nederland wel ophoogt, maar de koraalriffen bij Bonaire niet genoeg beschermt, schendt de staat volgens de rechter de mensenrechten.

Het gevolg is krankzinnig. Praktisch betekent dit dat de overheid niet alleen een plan moet maken voor Bonaire (wat nog tot daaraan toe is), maar dat Nederland meer moet doen tegen de uitstoot van broeikasgassen in het algemeen. De rechter gaat dus op de stoel van de politiek zitten en bepaalt de CO2-agenda.

FVD-leider Lidewij de Vos ziet precies wat het gevaar is. Op X reageert ze messcherp op het nieuws:

En daar slaat ze de spijker op zijn kop. Het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) was ooit bedoeld om burgers te beschermen tegen foltering en slavernij. Nu wordt het door D66-rechters gebruikt om CO2-doelen af te dwingen en immigratiebeleid onmogelijk te maken. De Vos stelt terecht: "De politiek vervalt tot een uitvoeringsorganisatie en de Nederlandse bevolking heeft het nakijken."

Als de rechter bepaalt wat het beleid is, waarom gaan we dan nog stemmen? De Tweede Kamer degradeert tot een stempelmachine die slechts mag uitvoeren wat er in de rechtszaal is beslist.

Tot nu toe had Nederland een streefdoel van 55 procent minder uitstoot in 2030. Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) zei al jaren dat dit "zeer onwaarschijnlijk" gehaald zou worden. In een normale democratie zou de politiek dan zeggen: "Nou, dan stellen we het doel bij, want het is onhaalbaar en onbetaalbaar."

Maar in de rechterlijke dictatuur kan dat niet meer. De rechtbank eist nu dat er binnen 18 maanden "bindende tussendoelen" komen. Het vrijblijvende is eraf. Het kabinet moet aan de bak. Laura Burgers, jurist aan de UvA, wrijft het er nog even in: "Impliciet komt dat ook neer op een aanscherping."

Dit betekent concreet: nog meer belastingen, nog meer verboden voor ondernemers, nog meer warmtepompen door uw strot geduwd en nog meer windmolens in uw achtertuin. Niet omdat u dat wilt, maar omdat de rechter zegt dat het moet "voor Bonaire".

Het cynische is dat het nieuwe minderheidskabinet van Jetten, Yeşilgöz en Bontenbal hier waarschijnlijk stiekem heel blij mee is. Marieke Vellekoop van Greenpeace roept al dat dit vonnis "vanavond op de formatietafel besproken moet worden".

Reken maar dat ze dat doen. Voor Rob Jetten (D66) is dit een geschenk uit de hemel. Hij kan nu tegen de VVD en het CDA zeggen: "Tja jongens, ik wil ook niet, maar de rechter dwingt ons." Zo kunnen ze de meest draconische klimaatmaatregelen invoeren en hun handen wassen in onschuld. Het is de perfecte alibi-politiek. De rechter fungeert als breekijzer om beleid erdoor te jassen waar geen democratisch draagvlak voor is.

De analyse van Lidewij de Vos is de enige juiste. Zolang wij vastzitten aan verdragen zoals het EVRM en het Klimaatakkoord van Parijs, zijn we geen soeverein land meer. Dan zijn we een provincie van een mondiale juridische orde.

De Vos roept op tot drastische maatregelen: "Het is van het allergrootste belang om ons terug te trekken uit het EVRM én de Klimaatwet - en de politieke macht terug te leggen bij de bevolking."

Dat is de kern. We moeten die verdragen opzeggen. We moeten de Klimaatwet, die Urgenda en Greenpeace als wapen gebruiken, verscheuren. Alleen dan kunnen we weer zelf bepalen wat goed is voor Nederland. Doen we dat niet, dan worden we een land dat geregeerd wordt door milieuclubs en hun vriendjes in toga. De zaak Bonaire is geen incident, het is de blauwdruk voor de toekomst. Een toekomst waarin u niets meer te vertellen heeft.