BMW straft AfD'er Rausch: geen dienstauto voor de parlementsvoorzitter van de partij die 43,8 procent haalde

Het overkwam Tobias Rausch, de AfD'er die afgelopen dinsdag in de eerste stemronde werd gekozen tot voorzitter van het parlement van Sachsen-Anhalt. Bij die functie hoort een dienstauto. BMW had al een leaseaanbod gedaan, maar trok het in, meldt de NOS. Een uitleg gaf het concern niet.

Die was ook niet nodig. Een BMW-bestuurder liet eerder al tegenover een Frankfurtse regionale krant weten dat extreemrechtse partijen gif zijn voor de economie. Begrijp je de boodschap? Jouw stem is gif, jouw volksvertegenwoordiger rijdt maar op de fiets.

Even de cijfers op een rij. Bij de verkiezingen van 6 september haalde de AfD in Sachsen-Anhalt 43,8 procent van de stemmen, bij een recordopkomst van 77,8 procent. De partij heeft 39 van de 83 zetels. Rausch kreeg 48 stemmen, ruim boven de vereiste 42, ook van buiten zijn eigen fractie.

Dat is democratie in haar meest pure vorm. En BMW, een merk dat zijn auto's verkoopt aan Duitsers van alle politieke kleuren, spuugt erop. Een autofabrikant die bepaalt welke gekozen volksvertegenwoordiger wel en niet mag rijden, heeft zichzelf benoemd tot politieke poortwachter, en niemand heeft daarom gevraagd.

Het is ook niet de eerste keer dat BMW zich op dit terrein begeeft. In 2024 sloot het concern zich aan bij een alliantie van grote Duitse bedrijven die vlak voor de Europese verkiezingen campagne voerde tegen rechtse partijen. De directiekamer weet het beter dan de kiezer. Dat dachten ze in Berlijn ook, tot de kiezer anders besliste.

Wat hier gebeurt, is het zoveelste wanhoopsoffensief van het Duitse establishment. Jarenlang moest een cordon sanitaire de AfD buiten de macht houden. Zoals DDS eerder schreef, stortte die muur in Maagdenburg in toen ook het BSW van Sahra Wagenknecht voor Rausch koos. En daarna bleek dat zelfs CDU'ers mogelijk hun stem aan hem gaven.

Nu de politieke muur faalt, neemt het bedrijfsleven het over. Wat de partijen in het parlement niet meer lukt, regelt de directiekamer met contracten. Vandaag is het een dienstauto. Morgen een zaal, of een bankrekening. Dat is cancelcultuur in pak en stropdas, en ze is gevaarlijker dan elke schreeuwende activist, want ze treft je in je dagelijks leven.

De AfD reageert intussen met humor, en dat is het mooiste antwoord dat er is. Rausch schreef aan het BMW-bestuur dat hij zeer verrast en teleurgesteld is. Geen enkele andere autofabrikant bood een vervanger aan, dus hij rijdt voortaan met zijn privéauto naar zakelijke afspraken. Fractievoorzitter Ulrich Siegmund stapt uit solidariteit over op een Simson-brommer, en wil daarmee in december naar de Staatskanzlei rijden. Bondsdagfractie-vicevoorzitter Beatrix von Storch vroeg Elon Musk op X of Tesla misschien een dienstauto wil leveren.

Ze lachen erom. En terecht, want BMW maakt zichzelf hier volkomen belachelijk. Maar het is wel een waarschuwing.

Want wie denkt dat dit een Duits probleem is, vergist zich. Overal in Europa schuiven grote bedrijven op richting politieke selectie van hun klanten. In Nederland verbiedt de Algemene wet gelijke behandeling discriminatie op grond van politieke gezindheid. Een terechte wet, die we de komende jaren hard nodig gaan hebben.

BMW moet uitleggen waarom het een democratisch gekozen parlementsvoorzitter weigert, en het besluit terugdraaien. Doet het concern dat niet, dan weet ruim vier op de tien kiezers in Sachsen-Anhalt precies wat dit merk van hen vindt. En in Nederland moet de Tweede Kamer scherp in de gaten houden dat politieke gezindheid nooit een reden mag worden om iemand een dienst te weigeren, of het nu om een auto, een bankrekening of een zaal gaat.

Jouw stem is jouw recht. En een directie in München heeft daar helemaal niets over te zeggen.