124 Kamerleden slopen FVD-motie van Milan Schenk voor openbaar wachtgeld en houden hun eigen staatsruif geheim

Ik word hier echt razend van. Elke verkiezingscampagne weer staan die kartelpolitici met een uitgestreken gezicht te preken over 'transparantie', 'integriteit' en 'verantwoording afleggen'. Totdat één Kamerlid het waagt om aan hun eigen portemonnee te komen. Dan zie je in één klap op het officiële stemformulier van de Tweede Kamer van dinsdag 10 november met wat voor schaamteloze kliek we te maken hebben.

Wat vroeg Milan Schenk nu helemaal in zijn op 5 november ingediende motie nummer 27 bij de begroting van Binnenlandse Zaken (Kamerstuk 37 020 VII)? Geen heksenjacht, geen privéadressen, helemaal niets geks. Hij constateerde simpelweg het feit "dat wachtgeld, zogeheten APPA-uitkeringen, na aftreden of ontslag van een politiek ambtsdrager uit publieke middelen wordt betaald, maar de naam en het uitgekeerde bedrag per ontvanger niet openbaar zijn".

En vanuit de doodgewone gedachte "dat de belastingbetaler moet kunnen controleren waar publiek geld terechtkomt", verzocht Schenk het kabinet "over te gaan tot jaarlijkse openbaarmaking door het Ministerie van Binnenlandse Zaken van de naam, het voormalige politieke ambt en het uitgekeerde bedrag per ontvanger van wachtgeld, en indien daarvoor noodzakelijk een voorstel hiertoe aan de Kamer voor te leggen". Meer niet. Gewoon laten zien wie jij betaalt.

Vergeet niet om wat voor bedragen het hier gaat. Dit is geen wisselgeld voor een kop koffie op het ministerie. Tijdens exact hetzelfde begrotingsdebat van Binnenlandse Zaken stond in een andere ingediende motie zwart op wit "dat de uitgaven aan wachtgeld voor politici de afgelopen tien jaar zijn vervijfvoudigd en deze regeling veel ruimer is dan de WW-regeling voor werknemers". De politieke wachtgeldpot is vervijfvoudigd en het partijkartel houdt het deksel er met 124 stemmen op.

Vijf keer zo hoog in tien jaar tijd. Als jij als gewone werknemer op straat belandt, zit het UWV bovenop je nek, wordt je WW steeds verder uitgekleed en moet je voor elke euro verantwoording afleggen. Maar een politicus die door de kiezer wordt weggestemd of na een blunder zelf opstapt, wandelt naar buiten met een koninklijke APPA-regeling die tot wel drie jaar en twee maanden kan doorlopen.

En toen Milan Schenk dinsdagmiddag een hoofdelijke stemming afdwong zodat elk Kamerlid persoonlijk met zijn stem op papier moest, rolde er achter zijn motie één ijskoude regel uit: "Verworpen. (20-124)". Twintig Kamerleden vonden dat jij het recht hebt om te weten waar jouw belastinggeld blijft. Honderdvierentwintig vonden van niet.

Weet je wat het allerergste is aan deze vertoning? De misselijkmakende smoes waarmee CDA-minister Pieter Heerma van Binnenlandse Zaken deze geheimhouding vorige week al verdedigde. Heerma ontraadde de motie van Schenk met droge ogen omdat oud-politici volgens hem beschermd moeten worden tegen nieuwsgierige burgers: "Politieke ambtsdragers hebben het recht op de eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer."

Hoe durft zo'n volgevreten kartelminister die woorden uit zijn mond te krijgen? Welke 'persoonlijke levenssfeer' gunt Den Haag jou dan nog? Als een weduwe met alleen AOW haar kleinzoon in huis neemt en samen met hem het huishouden voert, staat de staat in haar keuken om bijna vijfhonderd euro per maand van haar uitkering te slopen. CDA-minister Heerma en 124 Kamerleden verschuilen hun graaicultuur laf achter privacy.

Als jij een paar duizend euro spaart op de bank, stuurt de bank je saldo rechtstreeks door naar de Belastingdienst. Als een vrijwilliger van de lokale voetbalclub of een mkb'er één regeltje vergeet in het UBO-register, hangt Den Haag meteen met dwangsommen en boetes aan de lijn. Jouw financiële leven ligt van voor naar achter onder een vergrootglas.

Maar zodra een ex-minister, ex-Kamerlid of oud-wethouder jarenlang tienduizenden euro's uit de schatkist laat overmaken, roepen Heerma en 124 Kamerleden in koor: ho eens even, privacy, daar heeft het gepeupel helemaal niets mee te maken. Wat een huichelaars. Wie een publiek ambt aanvaardt en daarna uit de publieke ruif blijft eten, heeft geen 'privé-inkomen', maar leeft van belastinggeld.

Kijk ook eens wat deze zelfde Tweede Kamer op precies diezelfde dinsdagmiddag 10 november nóg meer deed. Nog geen uur verwijderd van het wegstemmen van Schenks wachtgeld-motie nam een Kamermeerderheid een motie van ChristenUnie, SGP en CDA aan om na een kabinetsval niet meer standaard naar de stembus te gaan, maar eerst lekker onder elkaar een nieuw kabinet in elkaar te timmeren.

Zie je hoe compleet dichtgetimmerd dit systeem voor zichzelf is? Stap één: valt het kabinet, dan houden we de kiezer buiten de deur zodat iedereen op het pluche blijft plakken. Stap twee: vliegen we er bij een volgende verkiezing uiteindelijk tóch uit, dan vangen we tot drie jaar en twee maanden wachtgeld en zorgen 124 collega's ervoor dat geen hond in Nederland ooit onze naam of het bedrag te zien krijgt.

Precies daarom haten ze Forum voor Democratie op het Binnenhof zo intens. Niet om een of ander beleidsdetail, maar omdat Kamerleden als Milan Schenk weigeren mee te spelen in hun onderlinge baantjes- en zwijgkartel. FVD heeft gelijk dat elke politicus aan de staatsruif verantwoording schuldig is.

Door een hoofdelijke stemming aan te vragen heeft Schenk die hele club van 124 tegenstemmers gedwongen om kleur te bekennen. Niemand kan zich straks nog verstoppen achter mooie praatjes over een 'nieuwe bestuurscultuur' als je zwart op wit voor geheimhouding van je eigen gouden vangnet hebt gestemd.

Werkende Nederlanders zijn geen pinautomaat waar afgedankte politici in het donker hun pasje in kunnen steken zonder dat iemand het bonnetje mag zien.

Gooi die geheime wachtgeldlijsten van minister Heerma tot op de laatste cent op tafel en kap per direct met deze vervijfvoudigde voorkeursbehandeling voor politici: dezelfde WW-regels voor iedereen, en volledige openheid voor wie uit de schatkist eet!