De groene baantjescarrousel draait door: boerensloper Frans Timmermans wordt voorzitter bij de Dierenbescherming

Je kunt het script bijna niet cynischer bedenken. Jarenlang trok Frans Timmermans vanuit zijn Brusselse ivoren toren een spoor van vernieling door het Europese en Nederlandse platteland. Met zijn Green Deal, zijn Farm to Fork-strategie en zijn fanatieke Natuurherstelwet legde hij het juridische mijnenveld aan waarmee onze boeren, tuinders en kottervissers vandaag de dag worden gewurgd. Daarna keerde hij terug naar Den Haag om als leider van het toenmalige GroenLinks-PvdA, tegenwoordig omgedoopt tot PRO, premier van Nederland te worden, om vervolgens door de kiezer genadeloos te worden afgestraft.

En wat gebeurt er in Nederland met een uitgerangeerde linkse politicus die bij de stembus heeft verloren? Die gaat niet met pensioen, maar schuift door naar de top van de machtige ngo- en lobbywereld die achter de schermen het beleid van de ministeries dicteert. Uit een gisteren gepubliceerd bericht van de Dierenbescherming blijkt dat de ledenraad van de organisatie afgelopen weekend heeft ingestemd met zijn voordracht als voorzitter van de raad van toezicht, waar hij Karin Broekhuizen opvolgt.

Lees de ronkende lofzang waarmee de top van de Dierenbescherming haar nieuwe voorzitter binnenhaalt en je ziet direct hoe hecht de verstrengeling tussen linkse politici en gesubsidieerde belangenclubs is. "Frans Timmermans heeft een geweldige staat van dienst die naadloos aansluit bij onze ambities", jubelt Ellen Bien, directeur-bestuurder van de Dierenbescherming. Volgens haar heeft de oud-Eurocommissaris "zich altijd vol overgave ingezet voor de kwetsbaren in onze samenleving".

Voor welke kwetsbaren heeft Timmermans zich dan zoal ingezet? Niet voor de gezinnen die door zijn Brusselse klimaatbelastingen en het exploderende energietarief hun verwarming niet meer durven aan te zetten. Niet voor de vissersfamilies op Urk, in Katwijk of Scheveningen wier schepen voor de slooppremie naar het schroot moesten. En al helemaal niet voor de duizenden melkveehouders en varkensboeren die vanwege Brusselse stikstof- en natuurregels van hun familiegrond worden verjaagd.

Zelf verklaart Timmermans "bijzonder vereerd" te zijn met zijn nieuwe toezichthoudersbaan: "Het is een eer te mogen bijdragen aan de belangrijke missie van de Dierenbescherming: het behartigen van de belangen van dieren in Nederland, ze beschermen en hun eigenwaarde koesteren als wezens met gevoel, die recht hebben op een diervriendelijke behandeling." Terwijl jij elke maand zucht onder de oplopende inflatie en een loodzware belastingdruk, wisselen de architecten van het groene sloopbeleid elkaar af aan de bestuurstafels van de goede doelen. Wie in het linkse netwerk faalt bij de kiezer, valt in dit land altijd omhoog in een zachte pluchestoel.

Vergis je niet in het politieke doel van deze benoeming. De Dierenbescherming is allang niet meer alleen de sympathieke club van de lokale dierenambulance of het asiel voor zwerfkatten. Onder de motorkap is de organisatie uitgegroeid tot een politieke drukgroep die met haar eigen 'Beter Leven'-keurmerk supermarkten en boeren de duimschroeven aandraait en in Den Haag dag in, dag uit lobbyt voor het inkrimpen van de Nederlandse veestapel en minder vlees op jouw bord.

Hoe agressief die lobby opereert, zagen we vorige week nog toen VVD-staatssecretaris Silvio Erkens namens het kabinet-Jetten aankondigde het Dolfinarium in Harderwijk via een fokverbod langzaam de nek om te willen draaien. Direct nadat het kabinet dat voornemen bekendmaakte, stond de Dierenbescherming vooraan om te eisen dat precies zo'n zelfde afweging nu ook voor andere dierentuindieren in Nederland wordt gemaakt.

Dat is de ware agenda waar Ellen Bien op doelt als zij zegt dat de staat van dienst van Timmermans "naadloos aansluit bij onze ambities". Terwijl D66-minister Jaimi van Essen op het ministerie van Landbouw in zijn begroting voor 2027 ruim 750 miljoen euro uit het stikstoffonds uittrekt om veehouders op te kopen, te verplaatsen en te laten inkrimpen en de Autoriteit Consument & Markt (ACM) pleit voor hogere prijzen voor vlees en zuivel in de supermarkt, krijgt de dierenlobby er met Timmermans een zwaargewicht bij die elke ambtenaar in Den Haag én Brussel persoonlijk kent. Wat Timmermans via de stembus niet voor elkaar kreeg, probeert hij vanaf 1 januari via de drukgroepen alsnog af te dwingen.

Natuurlijk staat het een vereniging als de Dierenbescherming formeel vrij om haar eigen raad van toezicht samen te stellen, en heeft ieder mens met een hart voor dieren baat bij een serieuze aanpak van echte dierenmishandeling en verwaarlozing. Niemand in Nederland is vóór het slecht behandelen van dieren.

Maar het wordt een heel ander verhaal wanneer dierenwelzijn door politieke carrièrejagers als Frans Timmermans wordt misbruikt als breekijzer om de meest diervriendelijke en efficiënte boerenstand ter wereld het land uit te jagen. Elke veehouder die hier door de knieën wordt gedwongen door de eisen van Timmermans, Van Essen en de Dierenbescherming, wordt op de wereldmarkt één op één vervangen door megastallen buiten Europa waar dierenwelzijn niet eens in het woordenboek staat.

Leden en donateurs van de Dierenbescherming die dachten dat hun bijdrage naar de dierenambulance ging, weten nu dat ze vanaf 1 januari een politiek platform voor de vader van de Green Deal financieren. En in Den Haag moet het kabinet stoppen met het uitrollen van de rode loper voor groene lobbyclubs die aan de overlegtafels meebeslissen over het lot van onze voedselproducenten. Trek elke cent overheidssubsidie voor politieke actiegroepen in en bescherm onze boeren tegen de nieuwe kruistocht van Frans Timmermans! Zijn volgende erebaantje, jouw gesloopte boerenstand.