Daar gaan we weer: Dopingalarm in wielepeloton. Renners zitten massaal aan Aicar

Chris Froome vorig jaar tijdens de Tour de France. filip bossuyt (bron: Wikimedia Commons)
Foto: Chris Froome vorig jaar tijdens de Tour de France. filip bossuyt (bron: Wikimedia Commons)

Hier word je echt zo ontzettend moe van.

Daar gaan we weer:

Het spectaculaire dopingmiddel Aicar zou in poedervorm terug zijn in het peloton. Tijdens de wedstrijden zouden sommige renners het zelfs toegediend krijgen in hun drinkfles opgelost in water, cola of energiedrank. Enkele prominente personen uit de wielersport hebben deze krant hierover de afgelopen weken op de hoogte gebracht.

En nee, dit zijn niet zomaar wat roddels. Bij een aantal dopinglaboratoria zijn de alarmbellen óók afgegaan. Professor Peter van Eenoo, directeur van het bij WADA (Wereld Anti Doping Agentschap) aangesloten DoCoLab in Gent zegt in De Telegraaf dat het hem absoluut niet verbaast dat Aicar gebruikt wordt in de wielrennerij. “Het kan ook geen toeval zijn dat enkele WADA-laboratoria onlangs gewaarschuwd zijn over Aicar en dat nu ook geluiden vanuit het wielrennen komen. Er is het verzoek gekomen om grotere inspanningen te verrichten om Aicar op te sporen.”

Bij laboratorium-testen op muizen bleek Aicar een ongelooflijk effect te hebben: het uithoudingsvermogen van de muizen nam met 68% toe. In 2008 werd het middel veelvuldig gebruikt bij de Olympische Spelen in Peking, en in 2012 kwamen er geluiden dat Aicar gebruikt werd in het wielrennen.

Daarna zou er een pauze zijn gekomen… tot nu, want Aicar is terug.

Het middel is trouwens eigen aan het lichaam. Dit betekent dat het heel lastig op te sporen is. Dat is natuurlijk precies waarom het zo populair is onder topsporters. Alleen in het geval dat de waarden van de atleten écht heel hoog zijn kan er ingegrepen worden.

Interessant genoeg stelt De Telegraaf dat één team Aicar in de drinkflessen van de eigen renners zou doen, zonder dat die zich daarvan bewust zijn. Welk team dat is wordt niet gemeld. Hopelijk komt die informatie later nog naar buiten.

Hoe dan ook is één ding wél duidelijk: wielrenners zijn wéér aan het ‘experimenteren’ met doping. Dit terwijl er juist de laatste tijd steeds geroepen wordt dat de sport ‘eindelijk dopingvrij is.’

Niet dus.

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reageer

5 reacties

  1.   

    Ik heb mij al altijd afgevraagd hoe het kan dat die wielrenners met een enorme bloedgang bergen beklimmen, niet een berg maar diverse bergen in een rit en dat een ronde lang. Is dan die renner nou zo goed, of zijn fiets? Of is de doping beter dan beide.

    1.   

      Ze gaan er harder tegen op dan er af. Dat zegt genoeg.

  2.   

    Natuurlijk een beetje onzin wat er beweerd wordt. Er wordt hier beweerd dat wielrenners weer aan het experimenteren zijn. Maar het enige wat ik lees is dat er één team is wat het toedient ZONDER dat ze er zelf bewust van zijn.

    Dus zijn de wielrenners aan het experimenteren ?
    De teams? Nee.

    Als dit waar is. Wat nog uitgezocht moet worden ook nog dan is het de vraag waar komt het vandaan en wie heeft er weet van ? Blijkbaar niet de wielrenners of de teams want het artikel in de Telegraaf spreekt dat namelijk tegen.

    1.   

      Wielrennen is de meest smerige sport die er bestaat, voor mij een reden om er niet meer na te kijken .

      1.   

        Onzin. Doping komt in vele sporten voor maar alleen wielrenners moeten zich er voor verantwoorden. De schijnwerpers zijn altijd en alleen maar gericht op wielrenners.