Dansleraar die twee meisjes misbruikte bleef door blunder van de rechtbank ruim drie jaar gewoon werken, en de slachtoffers wisten van niets

Laat dat even bezinken. Dit is geen ongelukje. Dit is een rechtsstaat die op de belangrijkste plek faalt: bij de bescherming van kinderen.

In juni 2023 veroordeelde de rechtbank Noord-Holland de man in eerste aanleg. Tussen 2010 en 2015 misbruikte hij twee minderjarige meisjes die bij hem les volgden op een dansschool in Hoorn. Hij kreeg drie jaar cel, een beroepsverbod van vijf jaar en moest ruim 15.000 euro schadevergoeding betalen, meldt NH Nieuws.

Klinkt als gerechtigheid. Was het niet.

De rechtbank wilde het beroepsverbod meteen laten ingaan. Maar dat kan volgens de wet helemaal niet zolang hoger beroep nog mogelijk is. Dat wist de rechtbank een dag na de uitspraak al. Het vonnis was "deels onuitvoerbaar", geeft de rechtbank nu toe op Rechtspraak.nl. De man ging in hoger beroep "en kon dus zijn werk blijven doen".

En toen? Niets. Geen telefoontje. Geen brief. Geen waarschuwing.

Het kwam pas deze maand uit. Niet omdat justitie aan de bel trok, maar omdat een journalist van het Noordhollands Dagblad ontdekte dat de man nog altijd dansleraar was. Volgens NL Times gaf hij gewoon les aan kinderen.

Het OM zou contact houden met de slachtoffers. Dat deed het niet. Volgens Streekomroep West-Friesland hadden ze geen flauw benul dat de man nog steeds dansleraar was.

Denk je in hoe dat voelt. Je bent als meisje misbruikt door je dansleraar. Je vindt de moed om aangifte te doen. Je gaat door een slopende rechtszaak. Je hoort de rechter zeggen dat hij vijf jaar niet meer met leerlingen mag werken. Eindelijk. En dan lees je drie jaar later in de krant dat hij dat al die tijd gewoon deed. En dat de rechtbank het vanaf dag twee wist.

De reactie van de rechtbank? Zij "betreurt de fout in het vonnis én dat zij daarover onvoldoende heeft gecommuniceerd". Rechters krijgen nu een meldingsprotocol.

Een protocol. Drie jaar te laat. Voor de slachtoffers is dat een klap in het gezicht.

En het wordt nog erger. Het hoger beroep dient pas op 8 oktober 2026 bij het gerechtshof in Amsterdam. Meer dan drie jaar na de uitspraak. Al die tijd liep de man vrij rond en kon hij zijn vak gewoon blijven uitoefenen.

Dit staat niet op zichzelf. Deze week moest minister Van Weel toegeven dat hij de Kamer op het verkeerde been zette over 10.000 aangiftes van zware misdrijven die in 2024 bleven liggen, schreef DDS. Door het cellentekort worden duizenden gedetineerden eerder vrijgelaten en wachten duizenden veroordeelden op een cel. En nu dit.

Het beeld is keihard: wie in Nederland slachtoffer is, staat achteraan. Wie dader is, heeft alle tijd.

Ja. En dat moet zo blijven. Wie vindt dat hij onterecht is veroordeeld, moet dat kunnen aanvechten.

Maar hoger beroep mag nooit een vrijbrief zijn om kinderen in gevaar te brengen. Een rechter kan bij het schorsen van voorlopige hechtenis ook voorwaarden opleggen, zoals een contactverbod of een gebiedsverbod. Waarom kan een man die in eerste aanleg is veroordeeld voor misbruik van zijn leerlingen, dan niet tot het hoger beroep worden verboden om les te geven aan minderjarigen?

De afweging is kinderlijk eenvoudig. Aan de ene kant een paar jaar geen danslessen mogen geven. Aan de andere kant de veiligheid van kinderen. Wie daar moeite mee heeft, moet eens goed nadenken over zijn prioriteiten.

De minister van Justitie moet binnen een maand een wetsvoorstel naar de Kamer sturen waarmee een beroepsverbod bij zedenzaken met minderjarigen direct ingaat, ook als er hoger beroep loopt. Het OM moet publiekelijk uitleggen waarom de slachtoffers drie jaar lang in het ongewisse zijn gelaten. En de rechtspraak moet uitzoeken of er nog meer veroordeelden rondlopen met een beroepsverbod dat op papier bestaat, maar in de praktijk niets voorstelt.

Want als het hier misging, dan ging het vast niet alleen hier mis.